O S M A N L I C A
T A P U T E R İ M L E R İ
S Ö Z L Ü Ğ Ü
Hazırlayan: Hayrettin GÜLTEKİN
Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü
Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığı
Şube Müdürü
İÇİNDEKİLER
KONU SAYFA
1) Eski tapu kayıt ve senetlerinde yazılı kelime ve
terimlerin açıklaması 3-16
2) Kayıtların nevi ve iktisap sütununda geçen hisse
oranları Arapça bayağı kesirler 17
3) Eski kayıtlarda bulunan ve değişik yörelerde kullanılan
mahalli ölçüler 17-20
4) Eski tapu kayıtlarında yer alan takvimler ve bunların
bugünkü karşılıkları
a) Hicri Takvim 20¬-21
b) Rûmî Takvim 21-23
c) Miladi Takvim 23
1) ESKİ TAPU KAYIT VE SENETLERİNDE YAZILI KELİME VE TERİMLERİN AÇIKLAMASI
-A-
Ahkâm : Hükümler
Ahz u kabz : Her iki sözcük, almak anlamına gelir.
Ahz u itâ : Alıp verme
Akâr : Gayrimenkullerden kirâ yoluyla sağlanan gelir
Akârât : Gelir sağlayan gayrimenkuller
Akârât-ı Vakfiyye : Vakıf gayrimenkuller; evler, dükkânlar ile bunların getirdiği gelir
Akçe : Osmanlı döneminde gümüş para cinsi ve birimi
Akid : Sözleşme, bir sözleşmede taraf olan kişi
Âmm : Genel, umumi, herkese ait
Âmme emlakı : Kamu taşınmaz malları
Âmm ve şâmil : Umumi ve kapsamlı
Amme arâzisi : Kamu toprağı
Arâzi-i mîrîye : Mîrî yani devlete ait topraklar, arazi-i emiriyye
Arz : Toprak; sunma, bildirme
Arzen : Genişlik, en
Arâzi-i mahmiyye : Geliri (rakabesi) Hazineye ait bulunan araziden koru,
mer’a, yol, pazar yerleri gibi halkın gereksinimlerine
ayrılmış yerler
Arâzi-i mukâta‘a : Maktû (götürü) bir vergiye bağlanmış arazi, kesime verilmiş topraklar; devlete hizmeti geçen önemli kişilere bizzat devlet tarafından geliri veya vergisi terk edilen topraklar
Arâzi-i mahlûle : Tasarruf sahibinin intikal sahibi bırakmaksızın ölümü ile
hazineye dönen miri arazidir.
Arâzi-i mektûme : Devlete ait olduğu halde, devletin hakkı çiğnenerek haksız
ve fuzulen işgal edilen arazi
Arâzi-i mezrû‘a : Ekilen arazi
Arâzi-i selîha : Çıplak arazi
Arazi-i seniyye : Saltanat makamını işgal edenlere ait toprak
Asabe-i nesebiyye : Kan ve soy yoluyla akraba
Asiyâb : Değirmen
Aslah (eslah) : En uygun (Vakfiyelerde en uygun oğul diye geçer)
Atîk : Eski
-B-
Bâ : Farsça ile, -li, lu eki
Bâ-temessük : Temessük ile (tasarruf olunan toprak)
Bâ-hüccet : Hüccet ile (tasarruf olunan toprak)
Bâ-tapu : Tapu ile (tasarruf olunan toprak)
Ba‘de : Sonra
Ba‘demâ : Bundan böyle
Bâc : Örfî vergi
Bâd-i hevâ : Kayıt dışı, önceden belirlenenin dışında gelen gelir;
Bedava, parasız
Bâb : Bölüm, kapı
Bâni : Kuran, yapan, bina eden
Bedel-i ferâğ : Miri arazi ve çifte kiralı (icareteynli) vakıf taşınmazlarının
tasarruf haklarının devredilmesi karşılığı alının paradır.
Bedel-i misl : Arazi hukukunda tasarruf hakkı karşılığı emsaline uygun
ödenen para
Bedel-i müsemmâ : Akitte tayin olunan bedel
Benûn : Üç veya daha ziyade çocuklar
Ber-mûceb-i âtî : Aşağıda geleceği gibi, Aşağıda ifade olunacağı üzere
Ber-mu‘tâd : Alışılageldiği üzere, devamlı yapılagelen usule göre
Berî‘ü′z-zimme : Zimmetten veya borçlardan kurtulmuş, temize çıkmış
Bey‘-i bi′l-istiglâl : Satış ve kiralamanın aynı anda yapıldığı satış, malı satıp aynı anda gelir ve menfaatını elinde tutuma
Bey‘-i bi′l-vefâ : Medeni Kanunun yürürlüğe girmesinden evvel yapılmış
gayri menkul rehni, vefaen satış, satılanın ileride satan tarafından geri satın alınması şartıyla yapılan satış
Bey‘-i bi′ş-şart : Şartla satım, şartlı satım
Bey‘ u şirâ : Alış-veriş, alım-satım.
Beyninde : Arasında, aralarında
Bidâyet : Başlangıç
Bin : Oğul
Bint : Kız
Bilâ : -sız ekinin görevinde olmak üzere Arapça sözcüklerin
başına getirilerek sıfat yapar ve bileşik yazılır.
Bilâ-zevc : Kocasız, kocası sağ olmadığı halde
Bilâ-zevce : Karısız, karısı sağ olmadığı halde
Bilâ-veled : Çocuksuz, çocuğu olmayan
Bilâ-ebeveyn : Anası ve babası olmayan
Bu dahi : Bu da bir öncesi gibi, yukarıda geçenin aynısı
-C-
Câr : Komşu
Câri : Uygulanan
Cânib : Taraf, cihet, yön
Cânib-i yemîn : Sağ taraf
Cânib-i yesâr : Sol taraf
Cihet-i i‘tâ-yı senet : Senetin veriliş sebebi, (iktisâb)
Cebel : Dağ
Cenâh : Yan taraf
Cenâb : evin yan tarafı, avlu (hürmet bildirilen sıfat olarak da
kullanılır)
Cenûb : Güney
Cedîd : Yeni
-D-
Dâyin : Alacaklı
Dâimi kayıtlar : Tapu İdarelerinde iş sahiplerinin müracaatı üzerine
tutulan kayıtlar
Deyn : Borç
Defter-i Hâkânî : Eskiden taşınmazlar hakkındaki kayıt ve tescillerin
işlendiği defterin adı. Tapu-Tahrir Defterleri için de bu ad kullanılmıştır. Bugünkü tapu sicilinin karşılığıdır.
Defter-i Hâkânî İdaresi: Şimdiki tapu dairelerinin eski adı.
Defter-i Hâkânî Nâzırı: Osmanlı Devleti zamanında tapu ve kadastro işlerine
bakan nâzır, bakan
Der-Sa‘âdet : Osmanlı Döneminde İstanbul′a verilen ad
Derûn : İçinde
Devir ve temlîk : Bir hakkın bir kimseden başka bir kimseye geçmesi
-E-
Eb : Baba, ata
Eben an cedd : Babadan oğla (Ebâ an cedd)
Ebnâ : Oğullar
Ebnâ-yı ebnâ : Kız ve erkek çocukları ile kız ve erkek torunları ifade eder.
Ebeveyn : Ana, baba
Ebvâb : Kapılar
Ekber : Daha (en, pek büyük), vakfiyelerde geçer.
El-yevm : Halen, bugün
Emâkin : Mahaller, mekanlar, mevkiler, yerler
Esbâb : Sebepler
Esâmi : İsimler
Eşcâr : Ağaçlar
Eşcâr-ı müsmire : Meyveli Ağaçlar
Eşcâr-ı gayr-i müsmire: Meyvesiz ağaçlar
Eş :Onun
Eşhâs : Şahıslar
Erba‘a : Dört
Erbâb : Sahipler, malikler
Etrâf-ı erba‘ası : Dört tarafı
Evkâf : Vakıflar
Evkâf-ı Hümâyûn : Padişahların ve padişahlara mensup olanların vakıfları
Evlâd-ı sulbiyye : Vakıfta bir kimsenin çocuklarını anlatan terimdir. Bir
adamın torunları onun evlâd-ı sulbiyyesidir.
Evlâd-ı ümm : Ölenin ana bir oğlan ve kız kardeşleri
Evrâk-ı müsbite : Tapu sicilini tamamlayan belgeler
Evlâd-ı inâs : Kız çocukları (vakfiyelerde geçer)
Evlâd-ı yol : Çoluk çocuk (vakfiyelerde)
-F-
Ferâğ : Satış (Bir mülkün tasarruf, sahip, olma hakkını başkasına
terk etme, Arazi Kanununda ise miri veya vakıf arazinin
yararlanma hakkının satışı)
Fevk : Üst
Fevkânî : Binanın üst kısmı, binanın üst katı
Fevkânî tahtânî : Altlı üstlü
Fevt : Ölüm
-G-
Garb : Batı
Gars : Ağaç, fidan dikmek
Gayr-i menkûl : Taşınmaz mal
Gayr-i musakka : Susuz
-H-
Hafîd :Torun
Hakk-ı karâr : Arazi Kanunun 78 nci maddesinde belirtilen nizasız 10
yıllık zilyetlik
Hakk-ı şurb : Su hakkı
Hâne : Ev
Hatt : Çizgi, sınır çizgisi
Hüccet : Delil
Hüccet-i şer‘iyye : Şeriyye mahkemelerinden sırf mülk taşınmazlar için
verilen belge
Hâvî : İçine alan, ihtiva eden
-İ-
İbn : Oğul, erkek çocuk
İbniyye : Ölenin oğlunun kızı veya oğlunun oğlunun kızıdır.
İbnân : İki çocuk
Îcâr : Kiraya verme
İcâre : Kira, gelir
İfrâz : Parçalara ayırma
İhyâ : Diriltme, canlandırma, tazelik verme
İhyâen : (Ham arazinin) ıslahıyle iktisap
İhyâ-yı mevât : İşlenmemiş toprağı ekime elverişli bir hale getirme, işleme
İntikâl : Geçirim; geçme, bir mal üzerindeki tasarruf hakkının yasa
ile belli kesimlere geçmesi
İntifâ : Yararlanma, kullanma
İrs : Veraset, soya çekim
-K-
Kuyûd : Kayıtlar
Kuyûd-ı kadîme : Eski Kayıtlar
Kadîm : Eski
Kal : Sökme, çıkarma (ağaç)
Kâin : Bulunan, mevcut olan
Karye : Köy
Kebîr : Yaşça büyük, kebîre: büyük kız evlat (vakfiyede geçer)
Kurâ : Köyler
Kürûm : Bağ çubuğu
Köm : 1- Küme , yığın
2- Küçük ağıl
-L-
Lâ-bî-şartın : Şarta dayanmaksızın
Leb-i derya : Deniz kenarı, sahil
Li-ebb : Baba bir kardeş
Li-ümm : Ana bir kardeş
Livâ : Sancak; Osmanlı döneminde sancak olarak tanımlanan idari birim. Başında sancakbeyi bulunurdu. Tanzimat sonrası dönemde livânın başında bulunan görevliye mutasarrıf da denilmiştir.
Li-ecli’l imâr : İmar edilmek üzere
-M-
Maâdîn : Madenler
Ma‘an : Beraber, birlikte
Mâbeyn : Ara
Mâbeyn senedi : Ara senedi
Mâfevk : Üst mahal
Mağrib : Garp, batı, batıda bulunan
Mahal : Yer
Mahdûm : Oğul, evlat
Mâ-i câri : Akarsu
Mâ-i lezîz : İçilecek su, lezzetli su, memba suyu
Mahdum :Oğul, evlat
Mâlik : Mülk arazinin sahibi
Ma‘rûf : Herkesçe bilinen
Ma‘tûh(e) : Bunamış, bunak; sakat, kötürüm, amelmânde
Ma‘tûk : Azat olunmuş, azatlı
Mazbata : Tutanak
Mazbût vakıflar : Yönetimi devlet tarafından ele alınmış vakıflar; bir vakıf
iki şekilde mazbut vakıf olur; ya bütün vakıf yöneticileri
ölmüştür veya vakfeden kişi yönetici göstermemiştir. Bu
durumda bu vakıfların yönetimi devlet tarafından ele
alınır; devlet bu yönetimi Vakıflar Genel Müdürlüğü eli ile
kullanır.
Mebâni : Binalar, yapılar
Mebde’ : Başlangıç
Meccânen : Ücretsiz, parasız,karşılıksız
Meclis-i idâre : İdare meclisi, yönetim kurulu
Mecmû‘an : Toplu olarak, toptan
Mecmû‘u : Tümü, tamamı
Me’cûr : Kiraya verilen şey, kiralanan
Mecelle : Osmanlı İmparatorluğu′nda Tanzimat′tan sonra yapılan
kanunlaştırma hareketleri sırasında, Ahmet Cevdet
Paşa’nın başkanlığı altındaki bir bilim kurulu tarafından
hazırlanan, dayanağı İslam dini olan, daha çok borçlar
hukukunu ve kısmen de eşya hukuku ile yargılama
hukukunu içine alıp, aile ve miras hukukunu kapsayan,
kazuist metoda göre hazırlanmış 1851 maddelik bir yasa.
Menzil : Mesafe, yollardaki konak yeri, bir günlük yol, ayrıca ev anlamında da kullanılır
Mesâha : Ölçme, ölçümleme, yüz ölçümü
Mesken : Kişinin fiilen oturduğu yer, konut
Mezkûr : Zikredilen, sözü edilen
Mıntıka : Bölge, yer, mahal
Merbût : Bağlı
Merhûn : Rehnedilen mal
Mer‘iyyet : Yürürlük
Memât : Ölüm
Memlûk : Birinin malı olan
Menâfi : Menfaatler
Metrûk : Terk edilmiş
Mevrûs mal : Miras yolu ile edinilen mal
Mikyas : (Ölçek) Kıyas edecek alet, uzunluk ölçüsü
Mine′l-kadîm : Oluşuna, kimsenin bilemeyeceği kadar eski olan bir zamanı
ifade etmektedir.
Mîrî arâzi : Çıplak mülkiyeti devlete, sadece tasarruf hakkı şahsa ait
(Arz-ı mîrî) olan taşınmaz (tarla; çayırlık, yoncalık, harman yeri,
yaylak, kışlak ve koruluk gibi)
Mu‘accele : Önden alınan. Vakıf kiraların ya da mâlikâne usulü ile işletilen mukataalardan peşin alınan kısmına da denir.
Mu‘addel : Değiştirilmiş, tadil edilmiş
Mubâdil : Başkasının yerine getirilmiş, bir şeye bedel tutulmuş
Mu'eccel : Tecil edilmiş, mühletli, sonraya bırakılan, peşin olmayan
Muharrer : Yazılı
Muhtevi : İçinde bulunan, ihtiva eden
Mukâtaa : Arapça mukâtaa kelimesi bir bütünün kısımlara ayrılması ve kesim olarak belirlenmesi anlamına gelir. Osmanlı toprak sisteminde veya devlete ait gelir kelemlerinin belirli kısımlara ayrılması anlamında kullanılmıştır. Daha sonra bu kısımlar belli bir ücret karşılığında kiraya verilir. Aynı zamanda bağ, bahçe, arsa durumuna getirilen ekim toprağı için verilen vergi için de kullanılır.
Mukayyed : Kaydedilmiş
Munkalib : Değişen
Musakkâ : Sulu (suyu olan) tarla, gayr-i musakkâ: susuz tarla
Musakkaf : Üstü damla örtülü (bina), gayrimenkul kiralarına ilişkin
Musakkafât : Ev, han ve dükkan gibi üstü dam ile örtülü yerler
Mutasarrıf : Tasarruf hakkı ve salahiyeti olan kişi. Bir malın sahibi. Eskiden vilâyetten küçük olan sancak ya da diğer adı ile livânın yöneticisi. Mîrî veya vakıf araziye tasarruf eden kimse
Muteber : İtibar edilen, kabul gören
Müceddeden : Yeniden, zilyetlikten
Mülâhazat : Açıklamalar
Mülhak Vakıflar : Vakfın vakfiyesindeki şartlara göre vakfın işlerini gören
(mütevellileri) tarafından idare olunan vakıflardır.
Vakıflar Genel Müdürlüğü denetimine tabidir.
Mülk arâzi : Hem tasarruf hakkı, hem de rekabesi (geliri) kişilere ait
olan her nevi emlak
Mültekâ-yı nesâb : İki veya daha çok kimsenin neseplerinin birleştiği şahıstır.
Münâkale : Bir taşınmazla ilgili yeni kayıtla eski kayıt arasında
bağlantı kurma. (tedavül)
Münhedim : Yıkılan, çöken (binalar için), yıkık
Müseccel : Tescil edilen
Müstakilen : Yalnız, kendine ait
Müstegallât : Vakfa gelir getirmesi için tavanlı, damlı ve damsız
vakfedilmiş olan mallar anlamına gelen müstegal
kelimesinin çoğuludur. Çatısı bulunmayan arsa bağ bahçe gibi yerler
Müştemilât : Taşınmazın kullanılmasını kolaylaştıran ek tesis
Müte‘âkib : Sıra ile, birbirinin arkasına gelen
Mütesâviyen : Eşit olarak
Müteselsil : Ardarda
Müteveccihan : Dönülerek
Müteveffâ : Vefat etmiş (erkek)
Müteveffiye : Vefat etmiş (kadın)
Mütevelli : Bir vakfın idaresine memur edilen kimse
-N-
Neslen ba‘de neslin : Nesilden nesile
-P-
Peder : Baba
Pedereş : (Onun) babası
-R-
Ra : Rebi‘ü’l-âhir ayının kısaltma işarettir
Rab‘ : Vasat, orta boylu. Avlulu ev
Rabbu′l-mâl : Mal sahibi, İslam Hukukunda mâlik anlamında kullanılır.
Rabbe : Üvey ana
Rakabe : Kuru mülkiyet, çıplak mülkiyet, Bir arazinin asıl mülkiyeti.
Rekabe etmek : Vakfın gelirini aslına ilave etmek
-S-
Sağîr : Küçük yaşta erkek
Sağire : Küçük yaşta kadın
Sâlis : Üçüncü
Sâlisen : Üçüncü olarak
Satıh : Yüzey, bir şeyin dış yüzü
Sehim, sehm : Hisse, pay.
Semen : Satışlarda verilen para, değer, tutar
Sübût-ı-şer‘i : Şer’i esaslara göre sabit olan haklar
Süknâ : Oturma (oturulacak yer)
-Ş-
Şimâl : Kuzey
Şark : Doğu
-T-
Tahcîr : Arazinin çevresinde başkaları tarafından el konulmaması
için taş ve benzeri şeyler koymak
Tahtânî : Binanın alt kısmı
Tahte′l-arz : Yer altı
Tahvîl : Değiştirme
Tahrîr : Yazma
Tapu Temessükü : Tapu memurları tarafından eski tarihlerde verilen senet
Tarîk : Yol
Tarîk-i âmm : Geniş yol, cadde, genel yol, kamuya ait yol.
Tarîk-i hâs : Bir veya birkaç eve mahsus çıkmaz sokak, özel yol
Tarafeyn : Taraflar
Tasdikli Yoklama
Defteri : Yoklama memurları, ihtiyar heyetleri ve idare
kurullarınca tasdik edilmiş defter.
Tasdiksiz yoklama
Defteri : İl ve ilçe idare heyetlerinin tasdikinden geçmemiş,
tahakkuk ettirilen tapu harçları tahsil yönüne gidilmemiş
ve Defterhane’ye gönderilmemiş yoklama esas
defterleridir. Hukuki kıymeti yoktur. Ancak isbat vesikası
mahiyetindedir.
Tebâdül : Değişme
Tehcîr : Göç ettirmek
Temâdi : Birbirinin devamı, devam etmek.
Temlîk : Mülk olarak vermek, mülkiyeti bir bedel karşılığında
başka birine nakletmek
Temellük : Mülk edinmek
Temessük : 1- Eski hukukta borç senedi
2- Has, timar ve zeamet sahipleri ile mütevelliler tarafından verilen, miri ve vakıf arazide tasarruf yetkisini bildiren belge
Terkîn : Silme (kayıttan düşürme)
Teselsül : Zincirleme
Tevliyet : Vakıf malları üzerinde kullanma yetkisi, vakıf işine bakma
görevi. Bu görev sahiplerine mütevelli denir.
Tezyîd : Artırma
Tefvîz : Para mukabilinde hükümet tarafından verilen veya satılan
bir hak mukabilinde hükümet tarafından verilen
Takdîr-i bedel : Bir gayrimenkul malın emsaline göre bedelini takdir etme
Tashîh : Düzeltmek
Tûl : Uzunluk
Tûlen : Uzunluğu
Tedâvül : Tapu kayıtları tesis edildikten sonra alım, satım, ifraz,
intikal gibi sebeplerden dolayı şahıslar arasında gelen
değişiklikler.
Tevsîk : Vesikalandırma, sağlamlaştırma, yazılı hale getirme
Teb‘a-i Devlet-i Aliyye : Osmanlı Devletine bağlı, tabi
Tekye : İbadet ve ders için toplanılan yer
-U-
Uhde : Bir kimsenin üzerinde olan iş, sorumluluk
-V, Y-
Vakıf Temessükü : Vakıf memurları tarafından eski tarihlerde verilen senet
Vakf-ı müstesnâ : Vakıflar idaresinin müdahale ve mürakabesi olmaksızın,
doğrudan doğruya mütevellileri tarafından idare olunan
vakıflar
Veled : Oğul (gayri müslimler için)
Vefâen ferâğ : Taşınmaz mal rehni
Veledân : Çocuklar (Gayri Müslimler için)
Yoklama Kayıtları : Rumi 1288-1325 tarihleri arasında miri arazinin, yetkili
memurlar tarafından mahalline gidilerek, yerinde görülüp
incelenerek tutulan kayıtlar.
Yemîn : Sağ
Yemîni : Sağ taraf
Yesâri : Sol taraf
Yemîn ü yesâr : Sağ ve sol
-Z-
Zabıt Kayıtları : Kadastro (tapulama) görmeden önce taşınmazlarla ilgili
tutulan tapu kayıtları.
Zâde : Oğul, evlat
Zâviye : İbadet ve ders için toplanılan yer
Zahri : Arkası, arkaya ait.
Zevc : Koca
Zevce : Karı
Zımn : İç taraf
2)KAYITLARIN NEVİ VE İKTİSAP SÜTUNUNDA GEÇEN
HİSSE ORANLARI ARAPÇA BAYAĞI KESİRLER
Nısıf : 1/2, yarısı
Sülüs : 1/3’ü
Sülüsan (sülsan) : 2/3’ü
Rub‘ : 1/4
Râbi‘ : Dördüncü
Râbi‘an : Dördüncü olarak
Hums : 1/5
Südüs : 1/6
Subu‘ : 1/7
Sümün : 1/8
Tüs‘ : 1/9
3) ESKİ KAYITLARDA BULUNAN VE DEĞİŞİK YÖRELERDE KULLANILAN MAHALLİ ÖLÇÜLER
Eski yüzölçümü birimleri:
1 Atik Dönüm =1600 Arşın kare = 918,672m2. 1 Atik Evlek = 400 Arşın kare = 229, 668 m2.
1 Arşın kare = 0, 57417 m2.
1 Cedid Dönüm = 2500.00 m2.
1 Cedid Evlek = 100.00 m2.
1 Kirah = 1 dm2.
1 Cerip = 60X60=3600 Zira=2067, 012 m2.
1 Zira = 0, 57417 m2.
Eski uzunluk ölçü birimleri:
1 Fersah = 7500 Arşın = 5685 m.
1 Berid = 4 Fersah = 22740 m.
1 Merhale = 2 Berid = 45480 m.
1 Kara mili = 2500 Arşın = 1895 m.
1 Kulaç = 2, 5 Arşın= 1, 895 m.
1 Arşın = 0, 75774 m.
1 Parmak = 1/24 Arşın= 0, 03157 m.
1 Hat = 1/12 Parmak= 0, 00263 m.
1 Nokta = 0. 00022 m.
1 Urup = 0, 085 m.
1 Endaze = 0, 65 m.
1 Adım = 0, 75774 m.
1 Hatve = 0, 75774 m.
Kullanıldığı Yöreye Göre Değişen Ölçü Birimleri
Bölgesi Ölçü birimi Metrik karşılığı
AFYON 1 Dönüm 2000, 00 m2.
ANKARA 1 Mucur 32, 3544 m2.
“ 1 Şinik 129, 1883 m2.
“ 1 Yarım 516, 753 m2.
AYDIN 1 Satraç 0, 57417 m2.
ARHAVİ 1 Kıyye 150, 00 m2.
BURSA 1 Muzur 4643, 36 m2.
ÇUMRA 1 Dönüm 2500, 00 m2.
“ 1 Havayi 17 Litre
ELAZIĞ 1 Kot 229, 668 m2.: 4=57, 417 m2. “ 1 Ölçek 229, 668 m2.
“ 1 Urub (Rusu) 918, 672 m2.
“ 1 Kil 3674, 688 m2.
Bölgesi Ölçü birimi Metrik karşılığı
ESKİŞEHİR 1 Araba ot 4- 6 Dönüm
ERZURUM 1 Batman 459, 336 m2.
ERMENEK Kutu 4, 5 ¬¬¬- 5 Kg.
GAZİANTEP Kile 160 - 170 Kg.
“ Timin 1/8 Kile
GİRESUN Kod 1500, 00 m2.
“ Kıye 2500, 00 m2.
GİRESUN Karış 20 cm.
HADİM Mandal 30- 40 m2.
‘’ Evlek 250. 00 m2
HADİM Dönüm 1435, 4247 m2.
İSTANBUL 1 Kile 1837, 344 m2.
“ 1 Müd 36746, 88 m2.
İZMİR 1 Satraç 0, 57417 m2.
KARAPINAR Çiftçi dönümü 2500. 00 m2.
“ Yeni dönüm 2025. 00 m2.
“ Hükümet dönümü 10000. 00 m2.
K.MARAŞ Çiftlik 3000, 00 m2.
KELKİT Kile 918, 672 m2.
NİKSAR ½ teneke buğday 1300, 00 m2 REŞADİYE Kil 2067, 75 m2.
“ Kot 459 m2.
“ Evlek 229, 75 m2.
SAMSUN Kil 918, 672 m2.
ÇARŞAMBA Kesim 2765.00 m2 (Yeşilırmak’ın Doğu Bölgesi)
2025,00 m2
(Yeşilırmak’ın Batı Bölgesi)
TERME Kesim 3600 m2.
ALAÇAM Kabak 8000,00 m2.
SİVAS Ölçek 918,672 m2.
SİVAS Evlek 229,668 m2.
Bölgesi Ölçü birimi Metrik karşılığı
SİVAS Kile 12861,408 m2.
TOKAT Rublağ 1837,344 m2.
TRABZON Kot 1200,00 m2.
URFA Timin 1837,344 m2.
“ Kile 14698,752 m2.
“ Ölçek 918,672 m2.
YOZGAT Kile 918,672 m2.
“ Çerik 150,00 m2.
4) ESKİ TAPU KAYITLARINDA YER ALAN TAKVİMLER VE BUNLARIN BUGÜNKÜ KARŞILIKLARI
a) Hicri Takvim
Hicrî takvim Hz. Muhammed′in ölümünden sonra, günlerin hesaplanması konusunda ortaya çıkan bazı anlaşmazlıklar üzerine düzenlendi. Hz. Muhammed’in Mekke′den Medine′ye göç yani hicret yılı olan 622 Miladi yılı bu takvimin başlangıç yılı kabul edildi. Hicretin gerçekleştiği ayın Muharrem ayı olduğu anlaşılınca takvimin başlangıç ayının da Muharrem olması kararlaştırıldı. Böylece 1 Muharrem gününe denk gelen 16 Temmuz 622 Milâdî tarihi Hicrî takvimin başlangıç günü oldu. Hicrî yılı Milâdî çevirmek için Hicrî yıl 33’e bölünecek, bu bölümden arta kalan sayı dikkate alınmadan bölüm olarak elde edilen sayı Hicrî yıldan çıkartılıp 622 sayısı eklendiğinde Milâdî yıl bulunmuş olacaktır.
Örneğin 1391 yılının Milâdî karşılığını bulalım: Önce Hicrî sayı olan 1391′i 33′e böleceğiz. Karşımıza sonuç olarak 42, kalan sayı olarak da 5 çıkmaktadır. Bu kalanı hesaba katmadan Hicrî rakam olan 1391′den bölüm olarak tespit edilen 42′yi çıkarıp, kalana 622′yi ilave edeceğiz. Bu durumda;
1391 : 33 = 42, kalanı 5.
1391¬¬ – 42 = 1349
1349 + 622 = 1971
Sonuç olarak Hicrî 1391′in karşılığı Milâdî 1971′dir.
Tapu Kayıtlarında H.1263 (M.1847) ila H.1287 (M.1871) Tarihleri Arasında Hicrî (Arabî) Takvim Kullanılmıştır.
Hicrî / Arabî Aylar Sembolü Kaçıncı Ay Oldukları
Muharrem Mim harfi I. ay
Safer Sad harfi II. ay
Rebi‘ü’l-evvel (R.Evvel) Ra, elif harfleri III. ay
Rebi‘ü’l-âhir (R.Ahir) Ra harfi IV. ay
Cemâziye’l-evvel (C.Evvel) Cim, elif harfleri V. ay
Cemâziye’l-âhir (C.Ahir) Cim harfi VI. ay
Receb Be harfi VII. ay
Şaban Şın harfi VIII. ay
Ramazan Nun harfi IX. ay
Şevval Lam harfi X. ay
Zilka‘de (Z.Kade) Zel, elif harfleri XI. ay
Zilhicce (Z.Hicce) Zel harfi XII. ay
b) Rûmî Takvim
Rûmî sene M.Ö. 46′da Roma İmparatoru Jül Sezar adına düzenlen takvim esasına dayanır. Yılbaşı Mart kabul edilir. Rûmî sene ile Hicrî sene arasında süre farkı vardır. Hicrî ayların 29 veya 30 gün sürmesi, bu aylarla, Milâdî aylar arasında yılda 10 günlük farkın oluşmasına neden oldu. Aradaki bu fark, her 33 yılda bir Hicrî yılın Milâdî ya da Rûmî yıldan düşürülmesine neden olmuştur. Buna sıvış senesi denir. Rûmî seneyi bulmak için Miladi seneden 584 çıkartılır. Örneğin: 1985 Miladi seneye çevirmek için 1985 – 584 = 1401 şeklinde Rûmî seneyi buluruz. Rûmî seneyi Miladi seneye çevirmek için örneğin 1331 senesini ele alalım. Miladi seneye çevirmek için 1331 senesine 584 ekleriz Bu durumda 1331 + 584 = 1915 şeklinde Miladi sene bulunur. Rumi sene 1840 yılında yeniden düzenlendi ve bu takvim 1925 yılına kadar mali işlemlerde kullanıldı.
Tapu Kayıtlarında R.1287 (M.1871) ila R.1334 (M.1918) Tarihleri Arasında Rûmî Takvim Kullanılmıştır.
Tapu kayıtları tutulmaya başladığı Hicri 1263 / Miladi 1847 tarihinden itibaren miri araziye ait kayıtlarda Hicri takvim esas alınmış, H.1287/M. 1871 senesine kadar kullanılmıştır. Bu seneden sonra kayıtlarda Rûmî takvim esas alınmış, kimi kayıtlarda Hicri ve Rumi yan yana verilmiştir.
Rûmî Aylar Hangi Aya Tekabül Ettiği
Mart Mart
Nisan Nisan
Mayıs Mayıs
Haziran Haziran
Temmuz Temmuz
Ağustos Ağustos
Eylül Eylül
Teşrin-i Evvel (T. Evvel) Ekim
Teşrin-i Sânî (T. Sani) Kasım
Kânûn-ı Evvel (K. Evvel) Aralık
Kânûn-ı Sânî (K. Sani) Ocak
Şubat Şubat
1334 (1918) Yılında, Rûmî Malî Yılbaşı Olarak Kânûn-ı Sânî Kabul adilmiş ve 1341 (1925) tarihine kadar Rumi Takvim kullanılmıştır.
Buna göre;
Rûmî Aylar Hangi Aya Tekabül Ettiği
Kânûn-ı Sânî Ocak
Şubat Şubat
Mart Mart
Nisan Nisan
Mayıs Mayıs
Haziran Haziran
Temmuz Temmuz
Ağustos Ağustos
Eylül Eylül
Teşrin-i Evvel (T. Evvel) Ekim
Teşrin-i Sânî (T. Sânî) Kasım
Kânûn-ı Evvel (K. Evvel) Aralık
c) Miladi Takvim
Tapu Kayıtlarında M.1926 (R.1342) tarihinden sonra Miladi Takvim kullanılmaya başlanmıştır.
_____________________________________________________________________
01/06/2007
14 Haziran 2011 Salı
TÜRK EMLAKÇILIK STANDARDI
1
TÜRK EMLAKÇILIK STANDARDI
Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği Hizmetleri - Genel Kurallar
0 Konu, tarif, kapsam
0.1 Konu
Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği faaliyetleri
Bu standart, emlak komisyoncularının ticari faaliyetlerini ifa ederken uymaları
gereken genel kuralları düzenlemektedir.
0.1 Gerekçe
Günümüz koşullarında emlâk komisyonculuğu adı altında yürütülen faaliyet ticaret
odası ve esnaf odasına kayıtla çift başlı olarak yürütülmektedir. Bu noktada kazanç
elde etme amacı doğrultusunda ticari faaliyet terimi kullanılarak bu faaliyetin
yürütülmesi esnasında uyulması gereken kurallar belirlenmiştir.
0.2 Amaç
Bu standardın amacı emlak komisyonculuğu / emlak müşavirliği faaliyetini saygın bir
konuma getirerek, müşterilerle karşılıklı güven ve tüketiciye hizmet ilkelerince
sürdürülebilmesini, çağdaş bir biçimde mekan donanım ve organizasyonun sağlıklı
yürütülebilmesi ile bulundurulması gerekli araç ve gereçlerle istihdam edilen kişilerin
özellikleriyle ilgili genel ilkeleri kapsar.
0.2 Gerekçe
Bu standardın düzenlenme amacı olarak, emlak komisyonculuğunun çağdaş hizmet
anlayışı gereği olarak müşterilere güven uyandıracak nitelikte sürdürülebilir kılınması
doğrultusunda ilkelerin belirlenmesine çalışılmıştır.
0.3 Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği Faaliyetinin Niteliği
Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği faaliyetlerinin temelinde simsarlık ve
vekalet sözleşmeleri söz konusudur. Emlak komisyonculuğu faaliyetleri bu niteliği ile
Borçlar Kanunu hükümlerine bağlı olarak düzenlenecektir.
0 .3 Ger ek çe
Özel hukuk alanında özel hukuku kişileri arasında geçerli hukuki işlemlerin
nitelendirilmesi misyonu kanun koyucuya ait olup, bu görev borçlar kanunu
hükümlerince yerine getirilmiştir. Buna göre tarafların karşılıklı olarak
yükümlülük konusu yaptıkları edimler uyuşmazlık konusu olduğunda
tarafların o akde verdiği isim göz önüne alınmayarak gerçek irade
beyanlarına uygun olarak nitelendirilir. Bu nedenle hukuk kurallarının
muhatabının yalnızca hukukçular olmadığı gözetilmekle emlak
komisyoncularının da bilinçli bir hizmet anlayışıyla tabi oldukları hukuki
düzenlemeleri bilmeleri sağlanmıştır.
0 .4 Tar i f le r
0.4.1 Emlâk
MK hükümlerince özel hukuka tabi taşınmaz mülkiyetinin konusunu oluşturan, imarlı
veya imarsız araziler (üzerinde bütünleyici parça niteliğinde yapı bulunanlar da dahil
olmak üzere), tapu kütüğüne ayrı sayfaya kayıt edilmiş sürekli ve bağımsız haklar ile
kat mülkiyetine konu bağımsız bölümler ile kamu hukukuna tabi her türlü hazine malı
2
taşınmazlardan ibarettir.
0.4.1 Gerekçe
Yapılan ilk ayrım ile taşınmaz mallar kamu hukukuna ve özel hukuka tabi olmasına
göre ikili bir ayrıma tabi tutulmaktadır. Özel hukuka tabi taşınmaz malları kapsamı
yine kanun koyucunun iradesiyle MK’nun Eşya Hukuku kitabında düzenlenmiştir. Bu
kapsama uygun olarak emlak tabiri MK’nun taşınmaz mülkiyetini oluşturan türlerine
bağlı olarak saptanmıştır. Ayrıca her ne kadar kamu hukukuna tabi olsa da kamu
taşınmazlarına ilişkin olarak mevzuatın izin verdiği işlemlere yönelik faaliyette
bulunulması olasılığı göz önüne alınarak taşınmaz kapsamında kamu taşınmazları da
zikredilmiştir.
0.4.2 Emlâk Komisyonculuğu ve Emlak Müşavi rl iği
Emlak Komisyonculuğu: Emlaka ilişkin olarak her türlü (mülkiyet, taşınmaz rehini,
irtifak hakkı gibi) ayni hak tesisine, değiştirilmesine, devrine ilişkin veya Borçlar Hukuku
çerçevesinde sözleşme özgürlüğünce akdedilecek her türlü yasal sözleşmelerin
yapılmasına (Borçlar Kanunu anlamında simsarlık niteliğinde) aracılık hizmetlerinin
görülmesi faaliyetlerinden ibarettir.
Emlak Müşavirliği: Emlaka ilişkin olarak her türlü (mülkiyet, taşınmaz rehini, irtifak
hakkı gibi) ayni hak tesisine, değiştirilmesine, devrine ilişkin veya Borçlar Hukuku
çerçevesinde sözleşme özgürlüğünce akdedilecek her türlü yasal sözleşmelerin
yapılmasına (Borçlar Kanunu anlamında simsarlık niteliğinde) aracılık hizmetleri
yanında ayrıca ve vekalet hizmetleri ile emlaka ilişkin konularda danışmanlık
hizmetlerinin görülmesi faaliyetlerinden ibarettir. Ayrıca kamu taşınmazlarına ilişkin
olarak mevzuatın izin verdiği işlemlerinde aynı nitelikte faaliyete konu olması
mümkündür.
0.4.2 Gerekçe
Yapılacak olan işlemlerin özel hukuk işlemleri olması, özellikle taşınmazın Medeni
Kanun’da düzenlenmiş bulunması nedeniyle tebliğin terminolojisi, zorunlu olarak,
Medeni Kanun terimleriyle uyumlu hale getirilmiştir.
Ayrıca, maddede komisyonculuk faaliyeti iki başlığa ayrılmış; “hukuki işlemlere
aracılık” işleri yeni Borçlar Kanunu tasarısı çerçevesinde simsarlık sözleşmesi
niteliğinde olması nedeniyle bu kapsamda değerlendirilmiştir. Buna karşılık iş görme
niteliği uyarınca, emlak hak sahibinin yapması gereken işlemleri onun lehine
yapılması ise yine Borçlar Kanunu uyarınca vekalet akdi olarak ifade edilmiştir.
Çünkü bir sözleşmenin niteliğini belirleme, ancak bir kanuni düzenlemeye bağlı
olarak tespit edilebilir. Bu nedenle simsarlık ve vekalet sözleşmeleri isimli (tipik) akit
olarak kanunda düzenlenmişken, tebliğle bunlara farklı ad verilmesi mümkün değildir.
Bu niteliğe uygun olarak emlak komisyoncusu / emlak müşavirliği iki farklı faaliyet
alanı olarak ayrılmıştır. Bu ayrımda emlak komisyoncuları yalnızca aracılık ve
aşağıda sayılan nitelikte iş takibi işlerine hasredilmiştir. Buna karşılık emlak
müşavirliği danışmanlık ve müşteri hesabına vekalet hizmetlerini kapsar nitelikte
düzenlenmiştir.
0.4.3 Emlâk Komisyoncusu / Emlak Müşavir i
Emlak Komisyoncusu: Kazanç elde etme yolunda mesleki faaliyeti uyarınca
emlake ilişkin (simsarlık sözleşmesi niteliğinde) tam aracılık işlerini ve aşağıdaki iş
takibi işlemlerini sözleşme ile üstlenen gerçek ve tüzel kişiler.
Emlak Müşaviri: Kazanç elde etme yolunda mesleki faaliyeti uyarınca emlaka
ilişkin (simsarlık sözleşmesi niteliğinde) tam aracılık, vekalet ve danışmanlık işleri ile
3
işlemlerini sözleşme ile üstlenen gerçek ve tüzel kişiler.
0.4.3 Gerekçe
Ticaret odasına ve meslek odasına kayıtlı olma ve bu şekilde oluşan çift başlılık
neticesinde, tacir ve esnaf terimlerinden kaçınılmış ve mesleki faaliyet terimi
kullanılarak yukarıdaki faaliyetin tanımına dayalı olarak emlak komisyoncusu ve
emlak müşaviri tanımlanmıştır. Bu anlamda yukarıda diğer maddelerin gerekçelerine
dayalı olarak, sözleşmenin niteliği Borçlar Kanunu çerçevesi belirlenmiştir.
0.4.4 Müşteri
Emlak komisyoncusu ile işin niteliğine uygun sözleşme yaparak emlak
komisyonculuğu / müşavirliği faaliyetinden ücreti karşılığı yararlanan gerçek ve tüzel
kişiler ile kanuni ve iradi temsilciler.
0.4.4 Gerekçe
Kişiler düzenlenirken aşağıda gerçek hak sahibi ile veya yetkili temsilcileri ile işlem
yapılması gerektiği düzenlenerek, mal sahibi kavramına gerek bırakılmamıştır. Bu
anlamda da müşterinin kanuni temsilcisi veya vekaletname ile atadığı yetkili
temsilcileri de bu kapsamda tanıma taşınmıştır.
0.4.5 Yardımcı Eleman / Müşter i Temsi lcisi
Emlak komisyoncusunun BK hükümlerince kusursuz sorumluluğu altında ticari
faaliyetinin (örneğin, büro hizmetleri, yer gösterme, değerleme gibi faaliyetlerin)
ifasında kullanılan asgari lise mezunu yardımcı kişiler.
0.4.5 Gerekçe
Emlak komisyoncularının ticari faaliyetlerinin yürütülmesi esnasında istihdam edilen
personel bu kapsamda borçlar kanununun ilgili hükmüne dayalı olarak düzenlenmiş
ve aşağıda ki maddelerde buna bağlı özel yükümlülüklere yer verilmiştir.
0.4.6 Bağımlı Müşter i Temsilcisi
Bu bağlamda emlâk komisyoncusunun / emlak müşavirinin sözleşmeyle
yetkilendirdiği işlemleri alt vekâlet hükümlerince emlak komisyoncusu/müşaviri
ad ve hesabına gerçekleştiren asgari lise mezunu kişiler.
0.4.6 Gerekçe
Emlak komisyoncusunun/müşavirinin yalnızca sözleşme ile yetkilendirerek
müşteriye karşı borcunun ifasında kullandığı, ancak başlı başına hareket ve
işlem yetkisi bulunmayan, doğrudan temsil ilkelerince emlak komisyoncusunun
/müşavirinin emir ve talimatlarına bağlı olarak çalışan yardımcı elemanlar bu
madde kapsamında borçlar ve ticaret kanununun yasal terimleri göz önüne
alınarak emlak komisyoncularının da bu alanda bilinçlendirilmesi amacıyla
belirlenmiştir.
0.4.7 Bağımsız Müşteri Temsilcisi
Emlâk komisyoncusunun yetkilendirdiği işlemler kendi adına ve emlâk
komisyoncusunun hesabına dolaylı temsil hükümlerince mali sorumluluğu kendisine
ait olmak üzere gerçekleştiren kişiler.
0.4.7 Gerekçe
Emlak komisyoncularının sözleşme ile yetkili olduğu işlerde gelir paylaşımı,
4
uzmanlıktan yararlanma, bölge dağılımı gibi nedenlerle yetkisini sözleşmenin
yüklenilmesiyle devretmeksizin, iş görme faaliyetini bağımsız yardımcının kendi
adına ve fakat sözleşmeyle yetkili emlak komisyoncusu hesabına dolaylı temsil
ilkeleri uyarınca gerçekleştiren gerçek ve tüzel kişiler.
0.4.8 Zincir Emlâk Komisyonculuğu ve Müşavirliği
Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği faaliyetleri, zincir emlâk
komisyonculuğu / emlak müşavirliği yoluyla da gerçekleştirilebilir. Bu sistem,
ana emlâk müşavirliğinden bedeli karşılığında aldığı know-how, marka vb. gibi
fikri haklar yardımıyla kendi hesabına emlâk komisyonculuğu faaliyetlerini
bağımsız olarak yürüten üye emlak komisyoncuları ve müşavirinin oluşturduğu
zincirdir. Bu sitemde, franchise veren bağımsız işletme mutlaka emlak
müşavirliği statüsünde olmalıdır. Emlak komisyoncuları zincir oluşturamazlar,
ancak üye olarak ( franchise alarak ) zincire katılabilirler.
0.4.8 Gerekçe
Bu düzenleme ile emlak komisyonculuğu / emlak müşavirliği alanında gelişen
örgütsel yapılanma tanımlanarak, hukuki niteliği ve nasıl gerçekleştirildiği
açıklanmak istenmiştir.
Emlak komisyonculuğu ve müşavirliğinin zincir olarak yürütülmesinde, ana emlak
müşaviri ile üye komisyoncular ve müşavirler arasında iş birliğinin sağlanması;
süreklilik gösteren dayanıklı bir sistemin varlığı ile emlak komisyonculuğu ve
müşavirliği faaliyetinin imaj kalitesi sağlanarak, sektörün dinamik bir yapıya
sahip olması teşvik edilmek istenmiştir.
1 KURALLAR
1.1 Emlâk Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği ile İlgili Koşullar
1.1.1 Medeni Hakları Kullanma Koşulu
Emlak komisyoncusu / Emlak Müşaviri medeni hakları kullanma ehliyetine sahip
olmalıdır, hakim hükmüyle verilen yargısal rüşt kararları geçerlidir.
Emlak Komisyoncusu / Emlak Müşaviri :
-İflas etmemiş ya da iflas etmiş olsa bile itibarını hükmen yeniden kazanmış olmalı,
-Taksirli suçlar hariç olmak üzere ağır hapis veya iki yıldan fazla hapis cezasıyla
cezalandırılmamış olmalı yahut affa uğramış veya tecil edilmiş olsalar bile basit ve
nitelikli zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, evrakta sahtekarlık, inancı kötüye
kullanma, yalan yere tanıklık, kaçakçılık, hileli iflas, görevi kötüye kullanmak, resmi ihale
ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, devlet sırlarını açığa vurma, terör,
vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına iştirak suçlarından hüküm giymemiş olmalı.
1.1.1 Gerekçe
Emlak komisyonculuğunun sözleşme ile yürütülmesi karşısında olmazsa olmaz
koşullardan biri olarak medeni hakları kullanma ehliyeti konusunda ergin, sezgin ve kısıtlı
olmama yolundaki Medeni Kanunun getirmiş olduğu koşul bu konudaki terminoloji ile
“medeni hakları” kullanma ehliyeti olarak ifade edilmiştir. Ayrıca bu konudaki istisna ile
hakim kararı ile küçüklerin ticari faaliyette bulunması için yapılan uygulama ile ergin
kılınması olasılığı da tartışmaya meydan vermemek amacıyla burada düzenlenmiştir.
Diğer yönden meslek güvenilirliğini sağlamlaştırmak amacı ile bazı olumsuz koşullara
sahip olunmaması da ( örneğin yüz kızartıcı suçları işlemiş olma ) arzulanmıştır.
5
1.1.2 Eğitim Koşulu
Emlak komisyonculuğu faaliyetini yürütebilecek gerçek kişiler en az lise ve dengi okul
mezunu olmak zorundadır.
Emlak komisyonculuğunun tüzel kişi niteliğinde yürütülmesi halinde, tüzel kişilik adına
faaliyette bulunacak gerçek kişilerin de en az lise ve dengi okul mezunu olmaları
şarttır.
Emlak Müşaviri olmak için 4 yıllık fakülte mezunu olmak şarttır. Ancak en az 2 yıllık
Tapu ve Kadastro Meslek Yüksek Okulu veya emlak ve emlak yönetimi ve buna
benzer isimlerle anılan eşdeğer yüksek okul mezunları da en az 3 yıl Emlak
komisyoncusu olarak faaliyetini vergi kaydı ile belgeleyenler bu konuda emlak
müşaviri olma hakkına sahiptir.
1.1.3 Sertifika Programına Katılma ve Sınav
Emlâk komisyoncusu / Emlak Müşaviri , ilgili meslek kuruluşları veya derneklerince
veya yetkili kılınmış kamu kurumlarınca ya da özel öğretim kurumlarınca düzenlenmiş
emlak komisyoncusu en az 60 saatlik; emlak müşaviri ise en az 120 saatlik sertifika
programına katılmış olmalıdır.
Odalar bu sertifika programlarına ilişkin eğitim programlarını düzenlemeye, bu
konuda üniversitelerle işbirliği yapmaya yetkilidir.
Eğitim programında aşağıdaki dersler görülür:
Ders Adı Emlak
Komisyoncuları
Ders saati
Emlak
Müşavirliği
Ders saati
1 Türk Emlakçılık standardı 3 6
2 Eşya Hukuku ( Orman hukuku, kat
mülkiyeti hukuku, maden hukuku gibi
yan dallar dahil olmak üzere )
3 6
3 Sözleşmeler Hukuku 6 12
4 İmar Hukuku 6 12
5 Tapu ve Kadastro Hukuku 6 12
6 Emlakın Mali Yönü 3 6
7 Tüketicinin Korunması Hakkında
Kanunu
3 6
8 İletişim ( hitabet ve anlatım ) 3 6
9 Taşınmaz Değerleme 6 12
10 Halkla İlişkiler 6 12
11 Pazarlama Teknikleri 6 12
12 Satış beceri ve teknikleri 6 12
13 Büro yönetimi ve mesleğin gerektirdiği
diğer branşlar
3 6
6
diğer branşlar
Bu sertifika programına katılanlar, diğer kriterleri de taşımak şartıyla,ilgili
odalarınca koordine edilen merkezi sınavlara başvurabilirler. Bu sınavlarda
başarılı olanlar emlak komisyoncusu / emlak müşaviri ünvanını bu amaçla
yapacakları ticari faaliyetlerine bağlı olarak kullanmaya hak kazanırlar.
1.1.2 ve 1.1.3 Gerekçe
Günümüz dünyasında eğitimin önemi karşısında emlakçılık faaliyetinin de hak ettiği
saygınlığa kavuşabilmesi adına eğitim şartı en az lise düzeyine çekilerek, bu
anlamda bir standart seviye belirlenmek istenmiştir. Ayrıca salt lise eğitimi emlakçılık
faaliyetlerinin çağdaş anlamda gereği gibi yerine getirilmesi için yeterli olmayıp,
mesleki anlamda gelişimi ve yeterliği sağlamak amacıyla sertifikaya dayalı
programlarının düzenlenmesi, bu eğitim programlarının asgari içeriği ve emlak
komisyoncusu / emlak müşaviri ünvanına hak kazanma sınavına yer verilmiştir.
1.1.4 Faaliyete Başlanmasına İlişkin Koşullar
Emlak komisyoncuları / Emlak Müşavirleri bağlı oldukları ilgili odasına kayıt ile vergi
yükümlülüklerini yerine getirmek suretiyle faaliyette bulunmalıdırlar.
1.1.4 Gerekçe
Emlakçılık faaliyetlerinin gerek kayıtsızlık gerekse vergi ödenmeksizin yürütülmesi
olasılığının bertaraf edilmesi amacıyla zaten mevcut olan yasal yükümlülüğe işaret
edilmiştir.
1.1.5 Sözleşmeye Dayalı Faaliyette Bulunma Yükümlülüğü
Emlakçılık faaliyetleri ile ilgili olarak taşınmazın aracılık işlerine ilişkin olarak geçerlilik
şekli niteliğinde zorunlu olarak; vekalet akdine ilişkin olarak ise ispat şartı niteliğinde
yazılı sözleşme yapılmalıdır. Bu sözleşmenin esaslı unsurları olarak yapılacak iş ve
işlem ve bunun karşılığında ödenecek ücret belirlenir. İkincil noktalar sözleşme
özgürlüğünce kararlaştırılır.
1.1.5 Gerekçe
Borçlar Kanunumuzun sözleşme özgürlüğü prensibinin sınırı olarak bazı akitler için
getirdiği geçerlilik şekli ve böyle bir şekle tabi olmasa da Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanunumuzun ispat kuralları açısından gerekli kıldığı şekil zorunluluğu burada tespit
edilmiş ve bu yazılı sözleşmenin içeriği belirlenmiştir. Ancak, Borçlar Kanununun
tanıdığı içerik belirleme konusundaki özgürlüğe saygı duyularak dayatma tip
sözleşme zorunluluğunun önüne geçilmek istenmiştir. Çünkü hiçbir makam ve mercii
özel hukuk konusundaki sözleşmelerin içeriğini önceden sınırlı olarak
belirleyemeyeceği gibi zaman içinde değişen ihtiyaçlara uyumlu sözleşme
hazırlanması da bunu gerekli kılar.
1.1.6 Ücrete İlişkin Koşullar ve Tahkim Usulü
Emlâk komisyonculuğu/müşavirliği hizmetlerinin karşılığı, Borçlar Hukukunun temel
ilkelerinden sözleşme özgürlüğü prensibi uyarınca, taraflar arasında yapılan
sözleşme ile işin niteliğine göre belirlenir. Eğer taraflarca kararlaştırılmış bir ücret
yoksa, ilgili odalarınca belirlenmiş en az ücret tarifesine göre hizmetin karşılığı verilir.
En az komisyon ücretlerinin oranları ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi
7
bir ücret talebinde bulunulmayacağı hususları müşterilerin görebileceği bir yere
asılmalıdır.
Emlak komisyoncuları ücret konusunda çıkacak uyuşmazlıkların çözülmesi yolunda
yaptıkları sözleşmelere ikincil nokta tahkim şartı koyabilirler. Bu konuda isteğe bağlı
olarak tahkim şartı aşağıdaki metin ile sözleşmeye konabilir.
Tahkim sürecinde, tahkime başvuran taraf ( davacı taraf )kendi taraf hakemini
belirleyerek karşı tarafa ( davalı taraf ) bu tahkim talebini gönderir ve kendi taraf hakemini
seçmesi için yedi gün süre verir. Karşı taraf ( davalı taraf ) bu süre içinde, kendi taraf
hakemini ve uyuşmazlık hakkındaki görüşlerini bildirir. Davalı taraf kendi hakemini
bildirmez veya taraf hakemleri tarafsız hakemin seçiminde anlaşamazlarsa Tahkim
Heyeti davacının yerleşme yeri mahkemesince belirlenir.Taraf hakemleri davalı tarafın
hakemini ve cevabını bildirmesinden itibaren en geç on beş gün süre içinde bir araya
gelerek tarafsız hakemi seçerler. Tahkim süresi üç aydır. Bu süre uzatılamaz. Süresinde
tahkimin sonuçlanmamış olması halinde hakemler ücrete hak kazanmadığı gibi
uyuşmazlık emlak komisyoncusu/ emlak müşavirinin yerleşme yeri yetkili
mahkemelerinde çözümlenir.
Hakemler uyuşmazlığı hakkaniyet ve nısfet ölçüleriyle çözümlerken diğer Türk
Kanunlarından yararlanabilir; fakat, bu yararlanma uyuşmazlığın maddi hukuk
kurallarınca çözümlendiği anlamına gelmez.
Meslek odaları isteğe bağlı tahkim kurulları oluşturabilir ve tahkim sürecinin detayı
hakkında yönerge ile düzenleme yapabilirler.
1.1.6 Gerekçe
Emlakçılık faaliyetinin toplumda yaygın olarak kullanılabilmesini sağlamak amacıyla
insanların keyfî olarak belirlenmiş ücret uygulamalarına engel olabilmek amacıyla,
sözleşme özgürlüğü prensibince, işin niteliğine göre belirlenen ücreti ödemeye alışkanlık
veya meslek odaları tarafından getirilen tarifeye bağlılık ve bu tarifenin aleniyetinin
sağlanması hususları zorunluluk olarak bir kez daha zikredilmiştir. Ayrıca müşterilerin
yazılı sözleşmelere ve tarifeye rağmen ücret ödemekten kaçınmaları veya emlak
komisyoncularının tarife dışı ekstra ücret taleplerine ve bu gibi ücrete dayalı
uyuşmazlıklarda gereksiz adli süreçlere yer verilmemesi ve uyuşmazlığın ivedilikle
çözümünün sağlanması amacıyla, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun
düzenlemesine uygun olarak tahkim şartının sözleşmeye geçirilmesi ve meslek
odalarının tahkim kurullarını oluşturabilme olanakları ve tahkimin işleyişi hususları
düzenlenmiştir. Ayrıca öneri bir tahkim şartı örneğine yer verilmek suretiyle emlak
komisyoncusu / emlak müşavirlerine kolaylık getirilmek istenmiştir.
1.1.7 Tüketicinin Korunması Hakkında Mevzuat Hükümleri Uyarınca
Faaliyette Bulunma Yükümlülüğü
Müşterinin, emlak komisyoncusu / emlak müşavirin sunduğu hizmetleri ticari veya
mesleki olmayan amaçlar nedeniyle talebi halinde,Tüketicinin korunması hakkındaki
mevzuat kapsamında hizmet verilmesi gerekir. Emlak komisyoncusu / emlak müşaviri bu
konudaki mevzuata ilişkin tüm yükümlülükler konusunda bilgilenerek özellikle ayıplı
hizmet vermekten kaçınmak yükümlülüğü altındadır.
1.1.7 Gerekçe
Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca getirilen tanıma dayalı olarak, mesleki
ve ticari faaliyete dayanmaksızın emlak komisyoncusu / emlak müşaviri ile sözleşme
imzalayan müşterilere tüketici sıfatını taşımaları sonucu verilecek hizmetin, yine bu kanun
8
hükümlerine tabi olduğu açıkça vurgulanmıştır. Hal böyle olmakla bu kanunun emredici
hükümlerine tabi olunduğu bilinci yerleştirilerek, ayıplı hizmet konusunda uyarı görevi
yerine getirilmek istenmiştir.
1.1.8 Emlak Komisyoncuları / Emlak Müşavirleri Arasında İşbirliği
Emlak komisyoncuları / Emlak müşavirleri mesleki faaliyetlerinin yürütülmesi kapsamında
birbirleri ile iş ortaklığı, gelir paylaşımı, şirketler birliği, joint venture gibi isimler altında,
tüzel kişilik oluşturmaksızın ve bağımsız ticari faaliyetlerini sona erdirmeksizin, adi ortaklık
temelli oluşumlar gerçekleştirebilirler. Bu takdirde anılan sözleşme yazılı şekilde yapılmalı
ve gelir paylaşımı esasları açık bir şekilde düzenlenmelidir. Bu durumda elde edilen
kazanç brüt üzerinden paylaşılacak olup, vergilendirilmesi ise kendi ticari faaliyet
alanında gerçekleşecektir. Bu kapsamdaki oluşumlar zincir emlak komisyonculuğu/emlak
müşavirliği niteliği taşımaz.
1.1.8 Gerekçe
Emlak komisyoncularının / Emlak müşavirlerinin “zincir emlak komisyonculuğu /
müşavirliği” nin dışında da, ticari faaliyete ilişkin bağımsızlıklarını kaybetmeksizin ve
oluşumlarının her hangi bir tüzel kişiliğe vücut vermeksizin, işbirliğinde bulunmaları ve
birlikte çalışmaları mümkündür. Bu kapsamda gerçekleştirilebilecek olan sözleşme
özgürlüğüne dayalı oluşumlara örnekler verilerek, bu oluşumların kurulmasına, gelir
paylaşımına ve vergilendirilmesine ilişkin genel kurallar belirlenmiştir.
1.1.9 Tüzel Kişi Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği
Emlak komisyonculuğu ve müşavirliği faaliyetinin tüzel kişilik tarafından yürütülmesi
halinde; şirket adına imza atma yetkisine sahip bulunan kişilerin emlak
müşavirliği/komisyonculuğu şartları ve sıfatına sahip olmaları gerekir.
1.1.9 Gerekçe
Faaliyet esası emlak komisyoncusu / emlak müşavirliği olan bir ortaklık statüsü
altında faaliyet gösterilmesi halinde tüzel kişi organ ayrımına dayalı olarak tüzel
kişilerin temsilinde görev alacak kişilerin belli bir sermaye payı oranına sahip olarak
emlak komisyoncusu / emlak müşaviri olması şartı getirilerek bu standarda dayalı
esaslar korunmak istenmiştir.
1.1.10 Diğer Faaliyet Esasları
Hizmet verilen bölgenin kroki, vaziyet plânı, maket, perspektif vb tanıtma elemanları
emlâk bürosunun duvarlarında veya uygun yerlerinde müşterilerin görebileceği şekilde
teşhir edilmeli, kiralık ve satılık taşınmazların özelliklerinin belirtildiği ilân panosu
düzenlenmeli, taşınmazların özelliklerinin müşteriye daha iyi tanıtılabilmesi için broşür,
fotoğraf, video çekimi, vaziyet plânı, imar durumu vb. yararlanılmalıdır.
1.1.10 Gerekçe
Standart ve kaliteli bir hizmetin verilebilmesi amacıyla mesleki deneyim sonucu
belirlenen ilkeler metne taşınmıştır.
1.1.11 Meslek Dışı Faaliyetlere Aykırılık Yasağı
Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği yapılan mekanda başka bir iş yapılamaz.
Bir işletme, sair mevzuata uygun olması ve farklı adreslerdeki işyerlerinde icra
edilmesi şartı ile başka mesleki faaliyetlerde bulunabilir. Sermaye şirketlerinde
ortaklık bu kapsamda değerlendirilemez.
9
1.1.11 Gerekçe
Yaşanan tecrübeler ışığında ticari taksicilik, bakkal, manav gibi tacir ve esnafların
yaptıkları bu faaliyetin yanında emlak komisyonculuğu faaliyetinde de bulundukları
ve bu durumun mesleğin imajını son derece olumsuz olarak etkilediği ve mesleğin
itibarını zedelediği açıktır. Mesleğe hak ettiği itibarı kazandırmak ve imajını
saygınlaştırmak amacıyla, bu gibi ek faaliyetler yasaklanmıştır. Bu yasağa aykırı
hareketin yatırımları da tereddüde yer vermeyecek şekilde, dernekten ve meslek
odalarından ihraç olarak belirlenmekle beraber, sermaye şirketlerine ortaklık bu
kapsamın dışında tutulmuştur.
1.2 Emlak Komisyoncusunun / Emlak Müşavirinin Uyması Gerekli
Mesleki İlke ve Kurallar
1.2.1. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , iş yeri tabelasında ve basılı
evraklarında mesleğini tanımlayan ibareler dışında herhangi bir yazı, sıfat veya unvan
kullanmamalıdır.
1.2.2 Emlak komisyoncuları ve emlak müşavirleri unvanlarını herhangi bir
karışıklığa, yanlış anlaşılmaya yer vermeyecek şekilde, her iki statü net olarak ayır
edilebilecek bir şekilde kullanmalıdır. Örneğin:
“Ak Emlak Müşavirliği Hizmetleri” veya “Ak Emlak Komisyonculuğu Hizmetleri”
Bu kurala uymayanlar hakkında meslek odaları ve dernekler tarafından gerekli uyarı
ve takibat yapılır.
1.2.3. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , sır saklama yükümlüğü
kapsamında verdiği hizmet dolayısıyla edindiği bilgileri sözleşme ile belirlenen
esaslar dışında kullanmamalı ve açıklamamalıdır.
1.2.4. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , vereceği ilânlarda iş yerinin adını
belirtmelidir.
1.2.5. Emlak komisyoncusu / Emlak müşaviri diğer meslektaşlarıyla haksız
rekabetten kaçınmalı ve onları kötüleyici beyanlarda bulunmamalıdır.
1.2.6. Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği hizmetleri, sözleşmede yer
alması kaydıyla yapılacak yazılı bir sözleşme esasına göre şubeler veya yardımcı
elemanlar aracılığıyla verilebilir. Bu sözleşmede, hizmetin süresi, ücretli, yasal ve
mali sorumluluklar vb. hususlar yer almalıdır.
1.2.7. Emlâk komisyonculuğu / Emlak müşavirliği bürosunda haberleşme
hizmetlerinin yürütülebilmesi için telefon, faks. ve bilgisayarla haberleşme ağı vb
bulunmalıdır.
1.2.8.Taşınmazın müşteriye yerinde gösterilebilmesi için. emlâk komisyonculuğu
/emlak müşavirliği bürosuna ait taşıt bulunmalı veya bu hizmetin yerine
getirilebilmesi için sözleşmeli bir taşıt imkânı sağlanmalıdır.
1.2.9. Taşınmazın özelliklerinin belirtildiği tanıtıcı ve bilgi verici yazılı ve görüntülü
belgeler uyuşmazlık halinde hukuki belge özelliği taşıyacak şekilde düzenlenmelidir.
1.2.10. Taşınmazlarda bulunan 'Kiralık' veya 'Satılık' ilanları uzaktan fark
edilebilecek büyüklükte olmalıdır.
1.2 Gerekçe
10
Edinilmiş deneyimlere dayalı olarak, çağdaş ve kaliteli bir emlakçılık hizmetinin
verilebilmesi için ihtiyaç duyulabilecek teçhizat ve donanımlar ve mesleki anlamda
genel çalışma ilkeleri bu kapsam altında 1.2 vd. maddelerinde düzenlenmiştir.
1.3 Hizmet ortamının özellikleri ile İlgili kurallar
1.3.1 Emlâk komisyonculuğu / emlak müşavirliği bürosu, kendi mülkü veya
kiralama sözleşmeli veya geçerli bir hakka dayalı olmak üzere en az 40 m2
büyüklükte, en az idari büro ve kapalı toplantı odası olmak üzere ayırt edilmiş iki
bölümden ibaret olmalıdır.
1.3.2. Emlâk komisyonculuğu / emlak müşavirliği hizmetlerine yönelik işlerin
yapılmasında kullanılan teknik cihaz ve donanıma uygun büro mobilyalı, müşterilerin
kabulüne uygun oturma grupları düzenlenmelidir.
1.3.3. Emlâk komisyonculuğu / emlak müşavirliği bürosunda; İlgili odasınca
kullanıma sunulan:
¸ Matbu alıcı ve satıcı yetki sözleşmesi.
¸ Kira kontratı.
¸ Matbu tellaliye, pey akçesi, yer gösterme ve kiracı, kiraya veren, satış ve
kiralama protokolü, komisyon paylaşım sözleşmesi.
¸ Ekspertiz formu.
Hukuk, vergi, kadastro, muhasebe, pazarlama, tapu vb mevzuatı içeren kitaplar,
basılı evrak, belge ve dokümanları bulunmalıdır.
1.3.4. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , resmi belge hüviyetinde olacak
şekilde, faaliyetleri ile ilgili kayıtlar tutmalıdır.
1.3.5. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri bürosunda: aşağıdaki araç ve
gereçler bulunmalıdır.
¸ Bilgisayar + yazıcısı
¸ Telefon, internet bağlantısı
¸ Faks.
¸ Fotoğraf makinesi.
¸ El feneri,
¸ Televizyon (tercihen),
¸ Video (tercihen),
¸ Kamera (tercihen).
¸ Eğitim sertifikası
¸ Bölge haritası
1.3 Gerekçe
Yine burada da edinilmiş deneyimlere dayalı olarak, çağdaş ve kaliteli bir emlak
komisyonculuğu hizmetinin verilebilmesi için çalışma ortamının koşulları ile
bulundurulması gereken evrak ve belgeler genel olarak 1.3 vd. maddelerinde
düzenlenmiştir.
11
1.4 Çalışanlarla ilgili kurallar
Reklam, tanıtım ve pazarlama ile ilgili elemanlar müşteri ilişkilerinde güvenilir ve
inandırıcı olmalıdır. Bu konuda emlak komisyoncusu / emlak müşaviri ile müşteri
arasında yapılacak sözleşmeden hile nedeniyle dönmeye yol açacak nitelikte yanıltıcı
beyanların kullanılmasından kaçınılması gerekir.
1.4 Gerekçe
Bu madde ile, Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca, üçüncü şahsın hilesi kapsamında,
emlak komisyoncusunun / emlak müşavirinin müşterisiyle yaptığı sözleşmeden
dönülmemesi yolunda yardımcı elemanların davranış yükümlülüğü hatırlatılmıştır.
1.5. Emlak Müşavirleri ve Emlak Komisyoncularının Faaliyetleri
1.5.1 Genel Kapsam
A. Emlâk komisyoncusu faaliyet alanına giren iş ve işlemler genel olarak şunlardır.
• Simsarlık ( gayrimenkul tellallığı / aracılık ) hizmetleri kapsamında
¸ Her türlü taşınmaz mülkiyeti devir işlemleri (satım, trampa, taşınmaz satış vaadi
vb)
¸ Taşınmaz kullanımının devri işlemleri ( kira, hasılat kirası gibi )
B. Emlâk Müşaviri faaliyet alanına giren iş ve işlemler genel olarak şunlardır.
• Simsarlık ( gayrimenkul tellallığı / aracılık ) hizmetleri kapsamında
¸ Emlak komisyoncusunun yukarıda yapacağı hizmetlerin yanında, kampanyalı
olanlarda dahil olmak üzere tanıtım reklam ve diğer tanıtım yolları ile topluca
pazarlama işlemine ve benzeri faaliyetlerin yerine getirilmesi.
• Vekalet hizmetleri kapsamında (danışmanlık ve bu kapsamdaki iş görme):
¸ Yukarıda belirtilen simsarlık (aracılık) hizmetlerine konu iş ve işlemlerde aracılık
yapmaksızın yalnızca taraflara danışmanlık hizmeti verilmesi,
¸ Ekspertiz hizmetleri
¸ İpotek tesisi ,
¸ Kat irtifakı kurma,
¸ Kat mülkiyeti kurma,
¸ ifraz ve tevhit.
¸ Cins değişikliği,
¸ Taksim (paylaşım).
¸ Tashih (düzeltme).
¸ Aplikasyon.
¸ Belediyelerden bölge imar plânı çıkarma.
¸ Kadastro müdürlüklerinden röperli kroki ve çap belgesi alma.
¸ Vergi muafiyeti belgesini alma.
12
¸ Veraset vergi dairelerinden ilişik kesme veya temiz kağıdı alma.
¸ Emlâk beyannamesi düzenleme
1.5.2 Emlak komisyoncuları ve Emlak müşavirlerinin aracılık ve vekalet işlerine
ilişkin olarak hazırlık safhası ve ifa sürecinde gerçekleştirilebilecek diğer
faaliyetler;
¸ Müşteri temsilcisi ve yardımcı elemanların iş dağılımı,
¸ Alan çalışması yapılması,
¸ Yayınların incelenmesi,
¸ Müşteri portföyünün arz, talep yönünden değerlendirilmesi,
¸ Emlak kayıtlarının bilgisayar ortamında güncelleştirilmesi,
¸ Taşınmazın pazarlanmak üzere hazır duruma getirilmesinin sağlanması,
¸ Taşınmazda oturan varsa göstermek için randevuların alınması, pazarlama
stratejisinin hazırlanması, Yazılı ve görsel pazarlama tekliflerinin hazırlanması.
¸ İlan verilecek taşınmaz belirlenmesi.
¸ Taşımazın pazarlama aşamaları hakkında müşteriye düzenli bilgi ve rapor
verilmesi.
¸ Diğer emlâk komisyoncularıyla ortak çalışmaların yürütülmesi, tarafların bir araya
getirilmesi.
¸ Tapu işlerine ilişkin randevuları alıp işlerin takip edilmesi,
ve benzeri iş ve İşlemlerdir.
Ancak, yasa gereği emlak komisyoncularının avukatlık ve mali müşavirlik
mesleklerine özgü faaliyetlerde bulunamayacakları gibi bunlara aracılık dahi
edemezler.
Bu konularda danışmanlık hizmeti verilebilirse de işin kapsamının avukatlık veya mali
müşavirlik mesleği kapsamına girdiği anlaşıldığında, aydınlatma yükümlülüğü gereği,
müşteri bilgilendirilerek bu meslek gruplarına yönlendirilmelidir. Bu mesleklere özgü
faaliyetlerde bulunmaları ise yasaktır.
Sermaye piyasası hükümlerince yapılabilecek ekspertiz ve değerlendirme işlemleri
konusundaki mevzuat hükümleri saklıdır.
1.5.3 Müşteri Adına Belge ve Bilgi Edinilmesinde Yetki
Tapu daireleri, belediye ve il imar dairelerinde tapu sicili ve imar planlarının açıklığı
ilkesince müşterilerine ait taşınmazlara ilişkin her türlü belge ve bilginin taraflarına
verilmesini isteme hakkına emlak komisyoncuları ve müşavirleri yetkilidir. Ayrıca,
temsil yetkisi belgesi ile müşterileri hesabına ilgilendikleri taşınmazlara ilişkin bilgi ve
belge konusunda tüm kamu idare ve kuruluşlarından bilgi ve belge talebinde
bulunabileceklerdir.
1.5. Gerekçe
Emlak komisyonculuğunun / emlak müşavirliğinin faaliyetleri genel olarak yukarıda
13
maddesinde tanımlanmıştı. Bu kere genel kapsama uygun faaliyetler örnek
mahiyetinde olmak üzere; hem emlak komisyoncusu hem de emlak müşaviri için ayrı
ayırı sayılmış, ortak faaliyet alanları da ayrı bir madde başlığı altında belirtilmiştir.
2 Çeşitli hükümler
2.1 Emlâk komisyoncusu / emlak müşaviri , bu standartta belirtilen hizmetler için
istenildiğinde standarda uygunluk beyannamesi vermek veya göstermek
mecburiyetindedir. Bu beyannamede söz konusu iş yerinin Madde 1'deki genel
kurallara uygun olduğunu belirtmeleri gerekir.
2.2 Emlak komisyoncusunu / emlak müşavirliğinin standartlara uygunluğu kuruluş
aşamasından itibaren Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından denetlenir ve uygunluğunu
kontrol eder.
3 Geçici hükümler
3.1 Emlak komisyoncuları İntibakı
1.1.1 nolu maddedeki medeni hakları kullanma koşulunu taşımakla birlikte;
a- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte vergi dairesine kayıtlı, ilgili odasına üye ve TSE
Mecburi Emlakcılık Standartlarına uygun eğitim sertifikası edinmiş olanlar,
b- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte madde a’ da belirtilenlerden diğer şartları taşımakla
birlikte sadece vergi dairesinde kaydı bulunmayanlar, vergi dairelerine kayıt
yaptırmak koşulu ile,
c- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte madde a ‘ da belirtilenlerden diğer şartları taşımakla
birlikte sadece eğitim almamış olanlar bu tebliğin öngördüğü eğitimi almak ve sınavı
kazanmış olmak koşulu ile,
d- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte madde a ‘ da belirtilenlerden diğer şartları taşımakla
birlikte sadece herhangi bir odaya üye olmayanlar ilgili odaya üye olmak koşulu ile,
e- Bu tebliğin yayın tarihinden evvel yine bu tebliğ hükümlerine göre emlak
komisyoncusu / emlak müşaviri olanların yanında çalıştıklarını 3 yıldan bu yana SSK
kayıtları ile belgeleyeler bu tebliğin öngördüğü eğitime katılmak koşulu ile sertifika
alanlar da,
eğitim durumuna bakılmaksızın, başkaca şart aranmaksızın Emlak komisyoncusu
olmaya hak kazanırlar.
3.2 Emlak Müşavirlerinin intibakı
Yukarıdaki koşulları taşımakla birlikte Emlak komisyoncuları 4 yıllık yüksek okul, 2 yıllık
Tapu ve Kadastro Meslek Yüksek Okulu, Emlak ve Emlak Yönetimi ve buna benzer
Meslek Yüksek Okulu mezunları ve 3 yıldan bu yana vergi dairesine kayıtlı olanlar Emlak
Müşaviri ünvanını almaya hak kazanırlar.
2 yıl içerisinde durumlarını ilgili odalarına belgeleyenler Emlak komisyoncusu / emlak
müşaviri olabilirler. 2 yıllık süre hak düşürücü süre niteliğindedir.Bu süre içerisinde
başvurmayanlar bu tebliğ ile düzenlenen olağan atanma koşullarına tabi olurlar.
3.1. Gerekçe
Kazanılmış haklara saygı ilkeleri çerçevesinde gerek faaliyete başlanma gerekse
sertifika alma anında bağlı bulundukları mevzuat kapsamında bu tebliğ hükümleri
çerçevesinde yürürlüğe giren ağırlaştırılmış koşullara uyması gerekmeyen kişiler
belirlenmiştir.
TÜRK EMLAKÇILIK STANDARDI
Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği Hizmetleri - Genel Kurallar
0 Konu, tarif, kapsam
0.1 Konu
Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği faaliyetleri
Bu standart, emlak komisyoncularının ticari faaliyetlerini ifa ederken uymaları
gereken genel kuralları düzenlemektedir.
0.1 Gerekçe
Günümüz koşullarında emlâk komisyonculuğu adı altında yürütülen faaliyet ticaret
odası ve esnaf odasına kayıtla çift başlı olarak yürütülmektedir. Bu noktada kazanç
elde etme amacı doğrultusunda ticari faaliyet terimi kullanılarak bu faaliyetin
yürütülmesi esnasında uyulması gereken kurallar belirlenmiştir.
0.2 Amaç
Bu standardın amacı emlak komisyonculuğu / emlak müşavirliği faaliyetini saygın bir
konuma getirerek, müşterilerle karşılıklı güven ve tüketiciye hizmet ilkelerince
sürdürülebilmesini, çağdaş bir biçimde mekan donanım ve organizasyonun sağlıklı
yürütülebilmesi ile bulundurulması gerekli araç ve gereçlerle istihdam edilen kişilerin
özellikleriyle ilgili genel ilkeleri kapsar.
0.2 Gerekçe
Bu standardın düzenlenme amacı olarak, emlak komisyonculuğunun çağdaş hizmet
anlayışı gereği olarak müşterilere güven uyandıracak nitelikte sürdürülebilir kılınması
doğrultusunda ilkelerin belirlenmesine çalışılmıştır.
0.3 Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği Faaliyetinin Niteliği
Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği faaliyetlerinin temelinde simsarlık ve
vekalet sözleşmeleri söz konusudur. Emlak komisyonculuğu faaliyetleri bu niteliği ile
Borçlar Kanunu hükümlerine bağlı olarak düzenlenecektir.
0 .3 Ger ek çe
Özel hukuk alanında özel hukuku kişileri arasında geçerli hukuki işlemlerin
nitelendirilmesi misyonu kanun koyucuya ait olup, bu görev borçlar kanunu
hükümlerince yerine getirilmiştir. Buna göre tarafların karşılıklı olarak
yükümlülük konusu yaptıkları edimler uyuşmazlık konusu olduğunda
tarafların o akde verdiği isim göz önüne alınmayarak gerçek irade
beyanlarına uygun olarak nitelendirilir. Bu nedenle hukuk kurallarının
muhatabının yalnızca hukukçular olmadığı gözetilmekle emlak
komisyoncularının da bilinçli bir hizmet anlayışıyla tabi oldukları hukuki
düzenlemeleri bilmeleri sağlanmıştır.
0 .4 Tar i f le r
0.4.1 Emlâk
MK hükümlerince özel hukuka tabi taşınmaz mülkiyetinin konusunu oluşturan, imarlı
veya imarsız araziler (üzerinde bütünleyici parça niteliğinde yapı bulunanlar da dahil
olmak üzere), tapu kütüğüne ayrı sayfaya kayıt edilmiş sürekli ve bağımsız haklar ile
kat mülkiyetine konu bağımsız bölümler ile kamu hukukuna tabi her türlü hazine malı
2
taşınmazlardan ibarettir.
0.4.1 Gerekçe
Yapılan ilk ayrım ile taşınmaz mallar kamu hukukuna ve özel hukuka tabi olmasına
göre ikili bir ayrıma tabi tutulmaktadır. Özel hukuka tabi taşınmaz malları kapsamı
yine kanun koyucunun iradesiyle MK’nun Eşya Hukuku kitabında düzenlenmiştir. Bu
kapsama uygun olarak emlak tabiri MK’nun taşınmaz mülkiyetini oluşturan türlerine
bağlı olarak saptanmıştır. Ayrıca her ne kadar kamu hukukuna tabi olsa da kamu
taşınmazlarına ilişkin olarak mevzuatın izin verdiği işlemlere yönelik faaliyette
bulunulması olasılığı göz önüne alınarak taşınmaz kapsamında kamu taşınmazları da
zikredilmiştir.
0.4.2 Emlâk Komisyonculuğu ve Emlak Müşavi rl iği
Emlak Komisyonculuğu: Emlaka ilişkin olarak her türlü (mülkiyet, taşınmaz rehini,
irtifak hakkı gibi) ayni hak tesisine, değiştirilmesine, devrine ilişkin veya Borçlar Hukuku
çerçevesinde sözleşme özgürlüğünce akdedilecek her türlü yasal sözleşmelerin
yapılmasına (Borçlar Kanunu anlamında simsarlık niteliğinde) aracılık hizmetlerinin
görülmesi faaliyetlerinden ibarettir.
Emlak Müşavirliği: Emlaka ilişkin olarak her türlü (mülkiyet, taşınmaz rehini, irtifak
hakkı gibi) ayni hak tesisine, değiştirilmesine, devrine ilişkin veya Borçlar Hukuku
çerçevesinde sözleşme özgürlüğünce akdedilecek her türlü yasal sözleşmelerin
yapılmasına (Borçlar Kanunu anlamında simsarlık niteliğinde) aracılık hizmetleri
yanında ayrıca ve vekalet hizmetleri ile emlaka ilişkin konularda danışmanlık
hizmetlerinin görülmesi faaliyetlerinden ibarettir. Ayrıca kamu taşınmazlarına ilişkin
olarak mevzuatın izin verdiği işlemlerinde aynı nitelikte faaliyete konu olması
mümkündür.
0.4.2 Gerekçe
Yapılacak olan işlemlerin özel hukuk işlemleri olması, özellikle taşınmazın Medeni
Kanun’da düzenlenmiş bulunması nedeniyle tebliğin terminolojisi, zorunlu olarak,
Medeni Kanun terimleriyle uyumlu hale getirilmiştir.
Ayrıca, maddede komisyonculuk faaliyeti iki başlığa ayrılmış; “hukuki işlemlere
aracılık” işleri yeni Borçlar Kanunu tasarısı çerçevesinde simsarlık sözleşmesi
niteliğinde olması nedeniyle bu kapsamda değerlendirilmiştir. Buna karşılık iş görme
niteliği uyarınca, emlak hak sahibinin yapması gereken işlemleri onun lehine
yapılması ise yine Borçlar Kanunu uyarınca vekalet akdi olarak ifade edilmiştir.
Çünkü bir sözleşmenin niteliğini belirleme, ancak bir kanuni düzenlemeye bağlı
olarak tespit edilebilir. Bu nedenle simsarlık ve vekalet sözleşmeleri isimli (tipik) akit
olarak kanunda düzenlenmişken, tebliğle bunlara farklı ad verilmesi mümkün değildir.
Bu niteliğe uygun olarak emlak komisyoncusu / emlak müşavirliği iki farklı faaliyet
alanı olarak ayrılmıştır. Bu ayrımda emlak komisyoncuları yalnızca aracılık ve
aşağıda sayılan nitelikte iş takibi işlerine hasredilmiştir. Buna karşılık emlak
müşavirliği danışmanlık ve müşteri hesabına vekalet hizmetlerini kapsar nitelikte
düzenlenmiştir.
0.4.3 Emlâk Komisyoncusu / Emlak Müşavir i
Emlak Komisyoncusu: Kazanç elde etme yolunda mesleki faaliyeti uyarınca
emlake ilişkin (simsarlık sözleşmesi niteliğinde) tam aracılık işlerini ve aşağıdaki iş
takibi işlemlerini sözleşme ile üstlenen gerçek ve tüzel kişiler.
Emlak Müşaviri: Kazanç elde etme yolunda mesleki faaliyeti uyarınca emlaka
ilişkin (simsarlık sözleşmesi niteliğinde) tam aracılık, vekalet ve danışmanlık işleri ile
3
işlemlerini sözleşme ile üstlenen gerçek ve tüzel kişiler.
0.4.3 Gerekçe
Ticaret odasına ve meslek odasına kayıtlı olma ve bu şekilde oluşan çift başlılık
neticesinde, tacir ve esnaf terimlerinden kaçınılmış ve mesleki faaliyet terimi
kullanılarak yukarıdaki faaliyetin tanımına dayalı olarak emlak komisyoncusu ve
emlak müşaviri tanımlanmıştır. Bu anlamda yukarıda diğer maddelerin gerekçelerine
dayalı olarak, sözleşmenin niteliği Borçlar Kanunu çerçevesi belirlenmiştir.
0.4.4 Müşteri
Emlak komisyoncusu ile işin niteliğine uygun sözleşme yaparak emlak
komisyonculuğu / müşavirliği faaliyetinden ücreti karşılığı yararlanan gerçek ve tüzel
kişiler ile kanuni ve iradi temsilciler.
0.4.4 Gerekçe
Kişiler düzenlenirken aşağıda gerçek hak sahibi ile veya yetkili temsilcileri ile işlem
yapılması gerektiği düzenlenerek, mal sahibi kavramına gerek bırakılmamıştır. Bu
anlamda da müşterinin kanuni temsilcisi veya vekaletname ile atadığı yetkili
temsilcileri de bu kapsamda tanıma taşınmıştır.
0.4.5 Yardımcı Eleman / Müşter i Temsi lcisi
Emlak komisyoncusunun BK hükümlerince kusursuz sorumluluğu altında ticari
faaliyetinin (örneğin, büro hizmetleri, yer gösterme, değerleme gibi faaliyetlerin)
ifasında kullanılan asgari lise mezunu yardımcı kişiler.
0.4.5 Gerekçe
Emlak komisyoncularının ticari faaliyetlerinin yürütülmesi esnasında istihdam edilen
personel bu kapsamda borçlar kanununun ilgili hükmüne dayalı olarak düzenlenmiş
ve aşağıda ki maddelerde buna bağlı özel yükümlülüklere yer verilmiştir.
0.4.6 Bağımlı Müşter i Temsilcisi
Bu bağlamda emlâk komisyoncusunun / emlak müşavirinin sözleşmeyle
yetkilendirdiği işlemleri alt vekâlet hükümlerince emlak komisyoncusu/müşaviri
ad ve hesabına gerçekleştiren asgari lise mezunu kişiler.
0.4.6 Gerekçe
Emlak komisyoncusunun/müşavirinin yalnızca sözleşme ile yetkilendirerek
müşteriye karşı borcunun ifasında kullandığı, ancak başlı başına hareket ve
işlem yetkisi bulunmayan, doğrudan temsil ilkelerince emlak komisyoncusunun
/müşavirinin emir ve talimatlarına bağlı olarak çalışan yardımcı elemanlar bu
madde kapsamında borçlar ve ticaret kanununun yasal terimleri göz önüne
alınarak emlak komisyoncularının da bu alanda bilinçlendirilmesi amacıyla
belirlenmiştir.
0.4.7 Bağımsız Müşteri Temsilcisi
Emlâk komisyoncusunun yetkilendirdiği işlemler kendi adına ve emlâk
komisyoncusunun hesabına dolaylı temsil hükümlerince mali sorumluluğu kendisine
ait olmak üzere gerçekleştiren kişiler.
0.4.7 Gerekçe
Emlak komisyoncularının sözleşme ile yetkili olduğu işlerde gelir paylaşımı,
4
uzmanlıktan yararlanma, bölge dağılımı gibi nedenlerle yetkisini sözleşmenin
yüklenilmesiyle devretmeksizin, iş görme faaliyetini bağımsız yardımcının kendi
adına ve fakat sözleşmeyle yetkili emlak komisyoncusu hesabına dolaylı temsil
ilkeleri uyarınca gerçekleştiren gerçek ve tüzel kişiler.
0.4.8 Zincir Emlâk Komisyonculuğu ve Müşavirliği
Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği faaliyetleri, zincir emlâk
komisyonculuğu / emlak müşavirliği yoluyla da gerçekleştirilebilir. Bu sistem,
ana emlâk müşavirliğinden bedeli karşılığında aldığı know-how, marka vb. gibi
fikri haklar yardımıyla kendi hesabına emlâk komisyonculuğu faaliyetlerini
bağımsız olarak yürüten üye emlak komisyoncuları ve müşavirinin oluşturduğu
zincirdir. Bu sitemde, franchise veren bağımsız işletme mutlaka emlak
müşavirliği statüsünde olmalıdır. Emlak komisyoncuları zincir oluşturamazlar,
ancak üye olarak ( franchise alarak ) zincire katılabilirler.
0.4.8 Gerekçe
Bu düzenleme ile emlak komisyonculuğu / emlak müşavirliği alanında gelişen
örgütsel yapılanma tanımlanarak, hukuki niteliği ve nasıl gerçekleştirildiği
açıklanmak istenmiştir.
Emlak komisyonculuğu ve müşavirliğinin zincir olarak yürütülmesinde, ana emlak
müşaviri ile üye komisyoncular ve müşavirler arasında iş birliğinin sağlanması;
süreklilik gösteren dayanıklı bir sistemin varlığı ile emlak komisyonculuğu ve
müşavirliği faaliyetinin imaj kalitesi sağlanarak, sektörün dinamik bir yapıya
sahip olması teşvik edilmek istenmiştir.
1 KURALLAR
1.1 Emlâk Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği ile İlgili Koşullar
1.1.1 Medeni Hakları Kullanma Koşulu
Emlak komisyoncusu / Emlak Müşaviri medeni hakları kullanma ehliyetine sahip
olmalıdır, hakim hükmüyle verilen yargısal rüşt kararları geçerlidir.
Emlak Komisyoncusu / Emlak Müşaviri :
-İflas etmemiş ya da iflas etmiş olsa bile itibarını hükmen yeniden kazanmış olmalı,
-Taksirli suçlar hariç olmak üzere ağır hapis veya iki yıldan fazla hapis cezasıyla
cezalandırılmamış olmalı yahut affa uğramış veya tecil edilmiş olsalar bile basit ve
nitelikli zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, evrakta sahtekarlık, inancı kötüye
kullanma, yalan yere tanıklık, kaçakçılık, hileli iflas, görevi kötüye kullanmak, resmi ihale
ve alım satımlara fesat karıştırma, kara para aklama, devlet sırlarını açığa vurma, terör,
vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına iştirak suçlarından hüküm giymemiş olmalı.
1.1.1 Gerekçe
Emlak komisyonculuğunun sözleşme ile yürütülmesi karşısında olmazsa olmaz
koşullardan biri olarak medeni hakları kullanma ehliyeti konusunda ergin, sezgin ve kısıtlı
olmama yolundaki Medeni Kanunun getirmiş olduğu koşul bu konudaki terminoloji ile
“medeni hakları” kullanma ehliyeti olarak ifade edilmiştir. Ayrıca bu konudaki istisna ile
hakim kararı ile küçüklerin ticari faaliyette bulunması için yapılan uygulama ile ergin
kılınması olasılığı da tartışmaya meydan vermemek amacıyla burada düzenlenmiştir.
Diğer yönden meslek güvenilirliğini sağlamlaştırmak amacı ile bazı olumsuz koşullara
sahip olunmaması da ( örneğin yüz kızartıcı suçları işlemiş olma ) arzulanmıştır.
5
1.1.2 Eğitim Koşulu
Emlak komisyonculuğu faaliyetini yürütebilecek gerçek kişiler en az lise ve dengi okul
mezunu olmak zorundadır.
Emlak komisyonculuğunun tüzel kişi niteliğinde yürütülmesi halinde, tüzel kişilik adına
faaliyette bulunacak gerçek kişilerin de en az lise ve dengi okul mezunu olmaları
şarttır.
Emlak Müşaviri olmak için 4 yıllık fakülte mezunu olmak şarttır. Ancak en az 2 yıllık
Tapu ve Kadastro Meslek Yüksek Okulu veya emlak ve emlak yönetimi ve buna
benzer isimlerle anılan eşdeğer yüksek okul mezunları da en az 3 yıl Emlak
komisyoncusu olarak faaliyetini vergi kaydı ile belgeleyenler bu konuda emlak
müşaviri olma hakkına sahiptir.
1.1.3 Sertifika Programına Katılma ve Sınav
Emlâk komisyoncusu / Emlak Müşaviri , ilgili meslek kuruluşları veya derneklerince
veya yetkili kılınmış kamu kurumlarınca ya da özel öğretim kurumlarınca düzenlenmiş
emlak komisyoncusu en az 60 saatlik; emlak müşaviri ise en az 120 saatlik sertifika
programına katılmış olmalıdır.
Odalar bu sertifika programlarına ilişkin eğitim programlarını düzenlemeye, bu
konuda üniversitelerle işbirliği yapmaya yetkilidir.
Eğitim programında aşağıdaki dersler görülür:
Ders Adı Emlak
Komisyoncuları
Ders saati
Emlak
Müşavirliği
Ders saati
1 Türk Emlakçılık standardı 3 6
2 Eşya Hukuku ( Orman hukuku, kat
mülkiyeti hukuku, maden hukuku gibi
yan dallar dahil olmak üzere )
3 6
3 Sözleşmeler Hukuku 6 12
4 İmar Hukuku 6 12
5 Tapu ve Kadastro Hukuku 6 12
6 Emlakın Mali Yönü 3 6
7 Tüketicinin Korunması Hakkında
Kanunu
3 6
8 İletişim ( hitabet ve anlatım ) 3 6
9 Taşınmaz Değerleme 6 12
10 Halkla İlişkiler 6 12
11 Pazarlama Teknikleri 6 12
12 Satış beceri ve teknikleri 6 12
13 Büro yönetimi ve mesleğin gerektirdiği
diğer branşlar
3 6
6
diğer branşlar
Bu sertifika programına katılanlar, diğer kriterleri de taşımak şartıyla,ilgili
odalarınca koordine edilen merkezi sınavlara başvurabilirler. Bu sınavlarda
başarılı olanlar emlak komisyoncusu / emlak müşaviri ünvanını bu amaçla
yapacakları ticari faaliyetlerine bağlı olarak kullanmaya hak kazanırlar.
1.1.2 ve 1.1.3 Gerekçe
Günümüz dünyasında eğitimin önemi karşısında emlakçılık faaliyetinin de hak ettiği
saygınlığa kavuşabilmesi adına eğitim şartı en az lise düzeyine çekilerek, bu
anlamda bir standart seviye belirlenmek istenmiştir. Ayrıca salt lise eğitimi emlakçılık
faaliyetlerinin çağdaş anlamda gereği gibi yerine getirilmesi için yeterli olmayıp,
mesleki anlamda gelişimi ve yeterliği sağlamak amacıyla sertifikaya dayalı
programlarının düzenlenmesi, bu eğitim programlarının asgari içeriği ve emlak
komisyoncusu / emlak müşaviri ünvanına hak kazanma sınavına yer verilmiştir.
1.1.4 Faaliyete Başlanmasına İlişkin Koşullar
Emlak komisyoncuları / Emlak Müşavirleri bağlı oldukları ilgili odasına kayıt ile vergi
yükümlülüklerini yerine getirmek suretiyle faaliyette bulunmalıdırlar.
1.1.4 Gerekçe
Emlakçılık faaliyetlerinin gerek kayıtsızlık gerekse vergi ödenmeksizin yürütülmesi
olasılığının bertaraf edilmesi amacıyla zaten mevcut olan yasal yükümlülüğe işaret
edilmiştir.
1.1.5 Sözleşmeye Dayalı Faaliyette Bulunma Yükümlülüğü
Emlakçılık faaliyetleri ile ilgili olarak taşınmazın aracılık işlerine ilişkin olarak geçerlilik
şekli niteliğinde zorunlu olarak; vekalet akdine ilişkin olarak ise ispat şartı niteliğinde
yazılı sözleşme yapılmalıdır. Bu sözleşmenin esaslı unsurları olarak yapılacak iş ve
işlem ve bunun karşılığında ödenecek ücret belirlenir. İkincil noktalar sözleşme
özgürlüğünce kararlaştırılır.
1.1.5 Gerekçe
Borçlar Kanunumuzun sözleşme özgürlüğü prensibinin sınırı olarak bazı akitler için
getirdiği geçerlilik şekli ve böyle bir şekle tabi olmasa da Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanunumuzun ispat kuralları açısından gerekli kıldığı şekil zorunluluğu burada tespit
edilmiş ve bu yazılı sözleşmenin içeriği belirlenmiştir. Ancak, Borçlar Kanununun
tanıdığı içerik belirleme konusundaki özgürlüğe saygı duyularak dayatma tip
sözleşme zorunluluğunun önüne geçilmek istenmiştir. Çünkü hiçbir makam ve mercii
özel hukuk konusundaki sözleşmelerin içeriğini önceden sınırlı olarak
belirleyemeyeceği gibi zaman içinde değişen ihtiyaçlara uyumlu sözleşme
hazırlanması da bunu gerekli kılar.
1.1.6 Ücrete İlişkin Koşullar ve Tahkim Usulü
Emlâk komisyonculuğu/müşavirliği hizmetlerinin karşılığı, Borçlar Hukukunun temel
ilkelerinden sözleşme özgürlüğü prensibi uyarınca, taraflar arasında yapılan
sözleşme ile işin niteliğine göre belirlenir. Eğer taraflarca kararlaştırılmış bir ücret
yoksa, ilgili odalarınca belirlenmiş en az ücret tarifesine göre hizmetin karşılığı verilir.
En az komisyon ücretlerinin oranları ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi
7
bir ücret talebinde bulunulmayacağı hususları müşterilerin görebileceği bir yere
asılmalıdır.
Emlak komisyoncuları ücret konusunda çıkacak uyuşmazlıkların çözülmesi yolunda
yaptıkları sözleşmelere ikincil nokta tahkim şartı koyabilirler. Bu konuda isteğe bağlı
olarak tahkim şartı aşağıdaki metin ile sözleşmeye konabilir.
Tahkim sürecinde, tahkime başvuran taraf ( davacı taraf )kendi taraf hakemini
belirleyerek karşı tarafa ( davalı taraf ) bu tahkim talebini gönderir ve kendi taraf hakemini
seçmesi için yedi gün süre verir. Karşı taraf ( davalı taraf ) bu süre içinde, kendi taraf
hakemini ve uyuşmazlık hakkındaki görüşlerini bildirir. Davalı taraf kendi hakemini
bildirmez veya taraf hakemleri tarafsız hakemin seçiminde anlaşamazlarsa Tahkim
Heyeti davacının yerleşme yeri mahkemesince belirlenir.Taraf hakemleri davalı tarafın
hakemini ve cevabını bildirmesinden itibaren en geç on beş gün süre içinde bir araya
gelerek tarafsız hakemi seçerler. Tahkim süresi üç aydır. Bu süre uzatılamaz. Süresinde
tahkimin sonuçlanmamış olması halinde hakemler ücrete hak kazanmadığı gibi
uyuşmazlık emlak komisyoncusu/ emlak müşavirinin yerleşme yeri yetkili
mahkemelerinde çözümlenir.
Hakemler uyuşmazlığı hakkaniyet ve nısfet ölçüleriyle çözümlerken diğer Türk
Kanunlarından yararlanabilir; fakat, bu yararlanma uyuşmazlığın maddi hukuk
kurallarınca çözümlendiği anlamına gelmez.
Meslek odaları isteğe bağlı tahkim kurulları oluşturabilir ve tahkim sürecinin detayı
hakkında yönerge ile düzenleme yapabilirler.
1.1.6 Gerekçe
Emlakçılık faaliyetinin toplumda yaygın olarak kullanılabilmesini sağlamak amacıyla
insanların keyfî olarak belirlenmiş ücret uygulamalarına engel olabilmek amacıyla,
sözleşme özgürlüğü prensibince, işin niteliğine göre belirlenen ücreti ödemeye alışkanlık
veya meslek odaları tarafından getirilen tarifeye bağlılık ve bu tarifenin aleniyetinin
sağlanması hususları zorunluluk olarak bir kez daha zikredilmiştir. Ayrıca müşterilerin
yazılı sözleşmelere ve tarifeye rağmen ücret ödemekten kaçınmaları veya emlak
komisyoncularının tarife dışı ekstra ücret taleplerine ve bu gibi ücrete dayalı
uyuşmazlıklarda gereksiz adli süreçlere yer verilmemesi ve uyuşmazlığın ivedilikle
çözümünün sağlanması amacıyla, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun
düzenlemesine uygun olarak tahkim şartının sözleşmeye geçirilmesi ve meslek
odalarının tahkim kurullarını oluşturabilme olanakları ve tahkimin işleyişi hususları
düzenlenmiştir. Ayrıca öneri bir tahkim şartı örneğine yer verilmek suretiyle emlak
komisyoncusu / emlak müşavirlerine kolaylık getirilmek istenmiştir.
1.1.7 Tüketicinin Korunması Hakkında Mevzuat Hükümleri Uyarınca
Faaliyette Bulunma Yükümlülüğü
Müşterinin, emlak komisyoncusu / emlak müşavirin sunduğu hizmetleri ticari veya
mesleki olmayan amaçlar nedeniyle talebi halinde,Tüketicinin korunması hakkındaki
mevzuat kapsamında hizmet verilmesi gerekir. Emlak komisyoncusu / emlak müşaviri bu
konudaki mevzuata ilişkin tüm yükümlülükler konusunda bilgilenerek özellikle ayıplı
hizmet vermekten kaçınmak yükümlülüğü altındadır.
1.1.7 Gerekçe
Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca getirilen tanıma dayalı olarak, mesleki
ve ticari faaliyete dayanmaksızın emlak komisyoncusu / emlak müşaviri ile sözleşme
imzalayan müşterilere tüketici sıfatını taşımaları sonucu verilecek hizmetin, yine bu kanun
8
hükümlerine tabi olduğu açıkça vurgulanmıştır. Hal böyle olmakla bu kanunun emredici
hükümlerine tabi olunduğu bilinci yerleştirilerek, ayıplı hizmet konusunda uyarı görevi
yerine getirilmek istenmiştir.
1.1.8 Emlak Komisyoncuları / Emlak Müşavirleri Arasında İşbirliği
Emlak komisyoncuları / Emlak müşavirleri mesleki faaliyetlerinin yürütülmesi kapsamında
birbirleri ile iş ortaklığı, gelir paylaşımı, şirketler birliği, joint venture gibi isimler altında,
tüzel kişilik oluşturmaksızın ve bağımsız ticari faaliyetlerini sona erdirmeksizin, adi ortaklık
temelli oluşumlar gerçekleştirebilirler. Bu takdirde anılan sözleşme yazılı şekilde yapılmalı
ve gelir paylaşımı esasları açık bir şekilde düzenlenmelidir. Bu durumda elde edilen
kazanç brüt üzerinden paylaşılacak olup, vergilendirilmesi ise kendi ticari faaliyet
alanında gerçekleşecektir. Bu kapsamdaki oluşumlar zincir emlak komisyonculuğu/emlak
müşavirliği niteliği taşımaz.
1.1.8 Gerekçe
Emlak komisyoncularının / Emlak müşavirlerinin “zincir emlak komisyonculuğu /
müşavirliği” nin dışında da, ticari faaliyete ilişkin bağımsızlıklarını kaybetmeksizin ve
oluşumlarının her hangi bir tüzel kişiliğe vücut vermeksizin, işbirliğinde bulunmaları ve
birlikte çalışmaları mümkündür. Bu kapsamda gerçekleştirilebilecek olan sözleşme
özgürlüğüne dayalı oluşumlara örnekler verilerek, bu oluşumların kurulmasına, gelir
paylaşımına ve vergilendirilmesine ilişkin genel kurallar belirlenmiştir.
1.1.9 Tüzel Kişi Emlak Komisyonculuğu / Emlak Müşavirliği
Emlak komisyonculuğu ve müşavirliği faaliyetinin tüzel kişilik tarafından yürütülmesi
halinde; şirket adına imza atma yetkisine sahip bulunan kişilerin emlak
müşavirliği/komisyonculuğu şartları ve sıfatına sahip olmaları gerekir.
1.1.9 Gerekçe
Faaliyet esası emlak komisyoncusu / emlak müşavirliği olan bir ortaklık statüsü
altında faaliyet gösterilmesi halinde tüzel kişi organ ayrımına dayalı olarak tüzel
kişilerin temsilinde görev alacak kişilerin belli bir sermaye payı oranına sahip olarak
emlak komisyoncusu / emlak müşaviri olması şartı getirilerek bu standarda dayalı
esaslar korunmak istenmiştir.
1.1.10 Diğer Faaliyet Esasları
Hizmet verilen bölgenin kroki, vaziyet plânı, maket, perspektif vb tanıtma elemanları
emlâk bürosunun duvarlarında veya uygun yerlerinde müşterilerin görebileceği şekilde
teşhir edilmeli, kiralık ve satılık taşınmazların özelliklerinin belirtildiği ilân panosu
düzenlenmeli, taşınmazların özelliklerinin müşteriye daha iyi tanıtılabilmesi için broşür,
fotoğraf, video çekimi, vaziyet plânı, imar durumu vb. yararlanılmalıdır.
1.1.10 Gerekçe
Standart ve kaliteli bir hizmetin verilebilmesi amacıyla mesleki deneyim sonucu
belirlenen ilkeler metne taşınmıştır.
1.1.11 Meslek Dışı Faaliyetlere Aykırılık Yasağı
Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği yapılan mekanda başka bir iş yapılamaz.
Bir işletme, sair mevzuata uygun olması ve farklı adreslerdeki işyerlerinde icra
edilmesi şartı ile başka mesleki faaliyetlerde bulunabilir. Sermaye şirketlerinde
ortaklık bu kapsamda değerlendirilemez.
9
1.1.11 Gerekçe
Yaşanan tecrübeler ışığında ticari taksicilik, bakkal, manav gibi tacir ve esnafların
yaptıkları bu faaliyetin yanında emlak komisyonculuğu faaliyetinde de bulundukları
ve bu durumun mesleğin imajını son derece olumsuz olarak etkilediği ve mesleğin
itibarını zedelediği açıktır. Mesleğe hak ettiği itibarı kazandırmak ve imajını
saygınlaştırmak amacıyla, bu gibi ek faaliyetler yasaklanmıştır. Bu yasağa aykırı
hareketin yatırımları da tereddüde yer vermeyecek şekilde, dernekten ve meslek
odalarından ihraç olarak belirlenmekle beraber, sermaye şirketlerine ortaklık bu
kapsamın dışında tutulmuştur.
1.2 Emlak Komisyoncusunun / Emlak Müşavirinin Uyması Gerekli
Mesleki İlke ve Kurallar
1.2.1. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , iş yeri tabelasında ve basılı
evraklarında mesleğini tanımlayan ibareler dışında herhangi bir yazı, sıfat veya unvan
kullanmamalıdır.
1.2.2 Emlak komisyoncuları ve emlak müşavirleri unvanlarını herhangi bir
karışıklığa, yanlış anlaşılmaya yer vermeyecek şekilde, her iki statü net olarak ayır
edilebilecek bir şekilde kullanmalıdır. Örneğin:
“Ak Emlak Müşavirliği Hizmetleri” veya “Ak Emlak Komisyonculuğu Hizmetleri”
Bu kurala uymayanlar hakkında meslek odaları ve dernekler tarafından gerekli uyarı
ve takibat yapılır.
1.2.3. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , sır saklama yükümlüğü
kapsamında verdiği hizmet dolayısıyla edindiği bilgileri sözleşme ile belirlenen
esaslar dışında kullanmamalı ve açıklamamalıdır.
1.2.4. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , vereceği ilânlarda iş yerinin adını
belirtmelidir.
1.2.5. Emlak komisyoncusu / Emlak müşaviri diğer meslektaşlarıyla haksız
rekabetten kaçınmalı ve onları kötüleyici beyanlarda bulunmamalıdır.
1.2.6. Emlak komisyonculuğu / Emlak müşavirliği hizmetleri, sözleşmede yer
alması kaydıyla yapılacak yazılı bir sözleşme esasına göre şubeler veya yardımcı
elemanlar aracılığıyla verilebilir. Bu sözleşmede, hizmetin süresi, ücretli, yasal ve
mali sorumluluklar vb. hususlar yer almalıdır.
1.2.7. Emlâk komisyonculuğu / Emlak müşavirliği bürosunda haberleşme
hizmetlerinin yürütülebilmesi için telefon, faks. ve bilgisayarla haberleşme ağı vb
bulunmalıdır.
1.2.8.Taşınmazın müşteriye yerinde gösterilebilmesi için. emlâk komisyonculuğu
/emlak müşavirliği bürosuna ait taşıt bulunmalı veya bu hizmetin yerine
getirilebilmesi için sözleşmeli bir taşıt imkânı sağlanmalıdır.
1.2.9. Taşınmazın özelliklerinin belirtildiği tanıtıcı ve bilgi verici yazılı ve görüntülü
belgeler uyuşmazlık halinde hukuki belge özelliği taşıyacak şekilde düzenlenmelidir.
1.2.10. Taşınmazlarda bulunan 'Kiralık' veya 'Satılık' ilanları uzaktan fark
edilebilecek büyüklükte olmalıdır.
1.2 Gerekçe
10
Edinilmiş deneyimlere dayalı olarak, çağdaş ve kaliteli bir emlakçılık hizmetinin
verilebilmesi için ihtiyaç duyulabilecek teçhizat ve donanımlar ve mesleki anlamda
genel çalışma ilkeleri bu kapsam altında 1.2 vd. maddelerinde düzenlenmiştir.
1.3 Hizmet ortamının özellikleri ile İlgili kurallar
1.3.1 Emlâk komisyonculuğu / emlak müşavirliği bürosu, kendi mülkü veya
kiralama sözleşmeli veya geçerli bir hakka dayalı olmak üzere en az 40 m2
büyüklükte, en az idari büro ve kapalı toplantı odası olmak üzere ayırt edilmiş iki
bölümden ibaret olmalıdır.
1.3.2. Emlâk komisyonculuğu / emlak müşavirliği hizmetlerine yönelik işlerin
yapılmasında kullanılan teknik cihaz ve donanıma uygun büro mobilyalı, müşterilerin
kabulüne uygun oturma grupları düzenlenmelidir.
1.3.3. Emlâk komisyonculuğu / emlak müşavirliği bürosunda; İlgili odasınca
kullanıma sunulan:
¸ Matbu alıcı ve satıcı yetki sözleşmesi.
¸ Kira kontratı.
¸ Matbu tellaliye, pey akçesi, yer gösterme ve kiracı, kiraya veren, satış ve
kiralama protokolü, komisyon paylaşım sözleşmesi.
¸ Ekspertiz formu.
Hukuk, vergi, kadastro, muhasebe, pazarlama, tapu vb mevzuatı içeren kitaplar,
basılı evrak, belge ve dokümanları bulunmalıdır.
1.3.4. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri , resmi belge hüviyetinde olacak
şekilde, faaliyetleri ile ilgili kayıtlar tutmalıdır.
1.3.5. Emlâk komisyoncusu / Emlak müşaviri bürosunda: aşağıdaki araç ve
gereçler bulunmalıdır.
¸ Bilgisayar + yazıcısı
¸ Telefon, internet bağlantısı
¸ Faks.
¸ Fotoğraf makinesi.
¸ El feneri,
¸ Televizyon (tercihen),
¸ Video (tercihen),
¸ Kamera (tercihen).
¸ Eğitim sertifikası
¸ Bölge haritası
1.3 Gerekçe
Yine burada da edinilmiş deneyimlere dayalı olarak, çağdaş ve kaliteli bir emlak
komisyonculuğu hizmetinin verilebilmesi için çalışma ortamının koşulları ile
bulundurulması gereken evrak ve belgeler genel olarak 1.3 vd. maddelerinde
düzenlenmiştir.
11
1.4 Çalışanlarla ilgili kurallar
Reklam, tanıtım ve pazarlama ile ilgili elemanlar müşteri ilişkilerinde güvenilir ve
inandırıcı olmalıdır. Bu konuda emlak komisyoncusu / emlak müşaviri ile müşteri
arasında yapılacak sözleşmeden hile nedeniyle dönmeye yol açacak nitelikte yanıltıcı
beyanların kullanılmasından kaçınılması gerekir.
1.4 Gerekçe
Bu madde ile, Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca, üçüncü şahsın hilesi kapsamında,
emlak komisyoncusunun / emlak müşavirinin müşterisiyle yaptığı sözleşmeden
dönülmemesi yolunda yardımcı elemanların davranış yükümlülüğü hatırlatılmıştır.
1.5. Emlak Müşavirleri ve Emlak Komisyoncularının Faaliyetleri
1.5.1 Genel Kapsam
A. Emlâk komisyoncusu faaliyet alanına giren iş ve işlemler genel olarak şunlardır.
• Simsarlık ( gayrimenkul tellallığı / aracılık ) hizmetleri kapsamında
¸ Her türlü taşınmaz mülkiyeti devir işlemleri (satım, trampa, taşınmaz satış vaadi
vb)
¸ Taşınmaz kullanımının devri işlemleri ( kira, hasılat kirası gibi )
B. Emlâk Müşaviri faaliyet alanına giren iş ve işlemler genel olarak şunlardır.
• Simsarlık ( gayrimenkul tellallığı / aracılık ) hizmetleri kapsamında
¸ Emlak komisyoncusunun yukarıda yapacağı hizmetlerin yanında, kampanyalı
olanlarda dahil olmak üzere tanıtım reklam ve diğer tanıtım yolları ile topluca
pazarlama işlemine ve benzeri faaliyetlerin yerine getirilmesi.
• Vekalet hizmetleri kapsamında (danışmanlık ve bu kapsamdaki iş görme):
¸ Yukarıda belirtilen simsarlık (aracılık) hizmetlerine konu iş ve işlemlerde aracılık
yapmaksızın yalnızca taraflara danışmanlık hizmeti verilmesi,
¸ Ekspertiz hizmetleri
¸ İpotek tesisi ,
¸ Kat irtifakı kurma,
¸ Kat mülkiyeti kurma,
¸ ifraz ve tevhit.
¸ Cins değişikliği,
¸ Taksim (paylaşım).
¸ Tashih (düzeltme).
¸ Aplikasyon.
¸ Belediyelerden bölge imar plânı çıkarma.
¸ Kadastro müdürlüklerinden röperli kroki ve çap belgesi alma.
¸ Vergi muafiyeti belgesini alma.
12
¸ Veraset vergi dairelerinden ilişik kesme veya temiz kağıdı alma.
¸ Emlâk beyannamesi düzenleme
1.5.2 Emlak komisyoncuları ve Emlak müşavirlerinin aracılık ve vekalet işlerine
ilişkin olarak hazırlık safhası ve ifa sürecinde gerçekleştirilebilecek diğer
faaliyetler;
¸ Müşteri temsilcisi ve yardımcı elemanların iş dağılımı,
¸ Alan çalışması yapılması,
¸ Yayınların incelenmesi,
¸ Müşteri portföyünün arz, talep yönünden değerlendirilmesi,
¸ Emlak kayıtlarının bilgisayar ortamında güncelleştirilmesi,
¸ Taşınmazın pazarlanmak üzere hazır duruma getirilmesinin sağlanması,
¸ Taşınmazda oturan varsa göstermek için randevuların alınması, pazarlama
stratejisinin hazırlanması, Yazılı ve görsel pazarlama tekliflerinin hazırlanması.
¸ İlan verilecek taşınmaz belirlenmesi.
¸ Taşımazın pazarlama aşamaları hakkında müşteriye düzenli bilgi ve rapor
verilmesi.
¸ Diğer emlâk komisyoncularıyla ortak çalışmaların yürütülmesi, tarafların bir araya
getirilmesi.
¸ Tapu işlerine ilişkin randevuları alıp işlerin takip edilmesi,
ve benzeri iş ve İşlemlerdir.
Ancak, yasa gereği emlak komisyoncularının avukatlık ve mali müşavirlik
mesleklerine özgü faaliyetlerde bulunamayacakları gibi bunlara aracılık dahi
edemezler.
Bu konularda danışmanlık hizmeti verilebilirse de işin kapsamının avukatlık veya mali
müşavirlik mesleği kapsamına girdiği anlaşıldığında, aydınlatma yükümlülüğü gereği,
müşteri bilgilendirilerek bu meslek gruplarına yönlendirilmelidir. Bu mesleklere özgü
faaliyetlerde bulunmaları ise yasaktır.
Sermaye piyasası hükümlerince yapılabilecek ekspertiz ve değerlendirme işlemleri
konusundaki mevzuat hükümleri saklıdır.
1.5.3 Müşteri Adına Belge ve Bilgi Edinilmesinde Yetki
Tapu daireleri, belediye ve il imar dairelerinde tapu sicili ve imar planlarının açıklığı
ilkesince müşterilerine ait taşınmazlara ilişkin her türlü belge ve bilginin taraflarına
verilmesini isteme hakkına emlak komisyoncuları ve müşavirleri yetkilidir. Ayrıca,
temsil yetkisi belgesi ile müşterileri hesabına ilgilendikleri taşınmazlara ilişkin bilgi ve
belge konusunda tüm kamu idare ve kuruluşlarından bilgi ve belge talebinde
bulunabileceklerdir.
1.5. Gerekçe
Emlak komisyonculuğunun / emlak müşavirliğinin faaliyetleri genel olarak yukarıda
13
maddesinde tanımlanmıştı. Bu kere genel kapsama uygun faaliyetler örnek
mahiyetinde olmak üzere; hem emlak komisyoncusu hem de emlak müşaviri için ayrı
ayırı sayılmış, ortak faaliyet alanları da ayrı bir madde başlığı altında belirtilmiştir.
2 Çeşitli hükümler
2.1 Emlâk komisyoncusu / emlak müşaviri , bu standartta belirtilen hizmetler için
istenildiğinde standarda uygunluk beyannamesi vermek veya göstermek
mecburiyetindedir. Bu beyannamede söz konusu iş yerinin Madde 1'deki genel
kurallara uygun olduğunu belirtmeleri gerekir.
2.2 Emlak komisyoncusunu / emlak müşavirliğinin standartlara uygunluğu kuruluş
aşamasından itibaren Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından denetlenir ve uygunluğunu
kontrol eder.
3 Geçici hükümler
3.1 Emlak komisyoncuları İntibakı
1.1.1 nolu maddedeki medeni hakları kullanma koşulunu taşımakla birlikte;
a- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte vergi dairesine kayıtlı, ilgili odasına üye ve TSE
Mecburi Emlakcılık Standartlarına uygun eğitim sertifikası edinmiş olanlar,
b- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte madde a’ da belirtilenlerden diğer şartları taşımakla
birlikte sadece vergi dairesinde kaydı bulunmayanlar, vergi dairelerine kayıt
yaptırmak koşulu ile,
c- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte madde a ‘ da belirtilenlerden diğer şartları taşımakla
birlikte sadece eğitim almamış olanlar bu tebliğin öngördüğü eğitimi almak ve sınavı
kazanmış olmak koşulu ile,
d- Bu tebliğin yayımlandığı tarihte madde a ‘ da belirtilenlerden diğer şartları taşımakla
birlikte sadece herhangi bir odaya üye olmayanlar ilgili odaya üye olmak koşulu ile,
e- Bu tebliğin yayın tarihinden evvel yine bu tebliğ hükümlerine göre emlak
komisyoncusu / emlak müşaviri olanların yanında çalıştıklarını 3 yıldan bu yana SSK
kayıtları ile belgeleyeler bu tebliğin öngördüğü eğitime katılmak koşulu ile sertifika
alanlar da,
eğitim durumuna bakılmaksızın, başkaca şart aranmaksızın Emlak komisyoncusu
olmaya hak kazanırlar.
3.2 Emlak Müşavirlerinin intibakı
Yukarıdaki koşulları taşımakla birlikte Emlak komisyoncuları 4 yıllık yüksek okul, 2 yıllık
Tapu ve Kadastro Meslek Yüksek Okulu, Emlak ve Emlak Yönetimi ve buna benzer
Meslek Yüksek Okulu mezunları ve 3 yıldan bu yana vergi dairesine kayıtlı olanlar Emlak
Müşaviri ünvanını almaya hak kazanırlar.
2 yıl içerisinde durumlarını ilgili odalarına belgeleyenler Emlak komisyoncusu / emlak
müşaviri olabilirler. 2 yıllık süre hak düşürücü süre niteliğindedir.Bu süre içerisinde
başvurmayanlar bu tebliğ ile düzenlenen olağan atanma koşullarına tabi olurlar.
3.1. Gerekçe
Kazanılmış haklara saygı ilkeleri çerçevesinde gerek faaliyete başlanma gerekse
sertifika alma anında bağlı bulundukları mevzuat kapsamında bu tebliğ hükümleri
çerçevesinde yürürlüğe giren ağırlaştırılmış koşullara uyması gerekmeyen kişiler
belirlenmiştir.
Milli Emlak Başvuru Dilekçesi Örneği
Antetli kağıt
Milli Emlak Genel Müdürlüğü'ne
Aydın ili Didim İlçesi, Kızılyer mevkiinde bulunan ve imar planında Turizm alanında kalan 1195 parsel no'lu taşınmaz mala turizm amaçlı yatırım yaparak istihdam sağlamak ve ülke ekonomisine katkıda bulunmak istiyoruz.
Söz konusu taşınmaz malın şirketimize satışı hususunda gereği ile bilgi verilmesini arz ederiz.
Adres Şirket Kaşesi
isim-imza
telefon:
e'mail
Milli Emlak Genel Müdürlüğü'ne
Aydın ili Didim İlçesi, Kızılyer mevkiinde bulunan ve imar planında Turizm alanında kalan 1195 parsel no'lu taşınmaz mala turizm amaçlı yatırım yaparak istihdam sağlamak ve ülke ekonomisine katkıda bulunmak istiyoruz.
Söz konusu taşınmaz malın şirketimize satışı hususunda gereği ile bilgi verilmesini arz ederiz.
Adres Şirket Kaşesi
isim-imza
telefon:
e'mail
GÜMRÜK ANTREPOLARI AÇILMASI VE İŞLETİLMESİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK
GÜMRÜK ANTREPOLARI AÇILMASI VE İŞLETİLMESİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK
Bu Yönetmelikte, gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi izninin verilmesine ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. TAM METİN
23981 sayılı 2 Mart 2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 2000/186 sayılı 7 Şubat 2000 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı Ekidir.
GÜMRÜK ANTREPOLARI AÇILMASI VE İŞLETİLMESİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK
Amaç
Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi izninin verilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Dayanak
Madde 2- Bu Yönetmelik, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 95 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 3- Bu Yönetmelikte geçen;
a) Kanun: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununu,
b) Müsteşarlık: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığını,
c) Gümrük Antreposu: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 93 üncü maddesinde tanımlanan yeri/yerleri,
d) Kamu kuruluşu: resmi daireler ve sermayesinin tamamı Devlete ait olan iktisadi devlet teşekkülleri ile kamu iktisadi kuruluşları ve yine sermayesinin tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne veya kamu iktisadi kuruluşuna ait müesseseleri ve bunlara bağlı müesseseleri,
ifade eder.
İzin mercii
Madde 4- Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antreposu açılması ve işletilmesi izni vermeye Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Antrepo açma izni verilebilecek olanlar
Madde 5- Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca;
a) Kamu kuruluşlarına,
b) Belediyelere,
c) Gerçek ve tüzel kişilere,
Müsteşarlıkça antrepo açma ve işletme izni verilebilir.
İzin, yalnızca Türkiye’de yerleşik kişilere verilir.
Genel antrepo açma izni yalnızca birinci fıkranın (a) ve (b) bentleri dışında 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan;
a) Asgari beş yıldır faaliyette bulunan,
b) Ödenmiş sermayeleri ve ihtiyatları toplamı en az 10 milyar Türk Lirası olan,
c) Son beş yılda ödediği Kurumlar Vergisi basit ortalamasının bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği yıl itibarıyla en az 5 milyar Türk Lirası olan,
limited ve anonim şirketlere verilebilir.
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihi izleyen yıllarda yapılan başvurularda son beş yılda ödenen Kurumlar Vergisinin basit ortalaması olarak aranacak tutar, başvurudan önceki yılda uygulanan Maliye Bakanlığı’nca yine o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme katsayısının beşte biri oranında artırılması suretiyle bulunur.
Başvuru için aranan şartlar
Madde 6- Antrepo açma izni almak üzere başvuracak gerçek ve tüzel kişilerin;
a) Yönetim Kurulu üyeleri ile şirket sermayesinin %10’undan fazlasına sahip olanların affa uğramış olsalar dahi, hırsızlık, emniyeti suiistimal, dolandırıcılık, yalan yere şahitlik, yalan yere yemin, suç tasnii, iftira, irtikap, rüşvet ve ihtilas cürümlerinden biri dolayısıyla hapis cezası veya 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun ile 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna muhalefetten mahkum olmamaları,
b) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinde belirtilen (1/1/1999 tarihinden önceki dönem için aynı Kanun’un 344 üncü maddesinin 1-6 numaralı bentlerinde belirtilen) fiilleri işlememiş olmaları,
c) İkmalen, re’sen ve idarece tarh olunan vergiler nedeniyle idari yargı mercilerinde açılan davalara ilişkin kesinleşmemiş olanlar hariç olmak üzere Devlete vergi borcu bulunmaması,
şarttır.
Başvuru için aranacak belgeler
Madde 7- Antrepo açmak ve işletmek isteyen ve 6 ncı maddede belirtilen şartları haiz gerçek ve tüzel kişilerin aşağıda geçen belgelerle birlikte en yakın gümrük idarelerine müracaat etmeleri gerekir.
a) Antrepo binasının ve eklentilerinin yerini, cinsini, alanını ve hacmini, tank ve büroların iç ve dış tertiplerini gösteren plan veya krokileri ile antrepo bina ve eklentilerinin iç ve dış fotoğrafları,
b) Antrepo olarak açılıp işletilecek yerin başvuru sahibine ait olmaması durumunda tasarruf ve intifa senetlerinin veya kira sözleşmelerinin aslı veya Noterden onaylı örnekleri,
c) Antrepo olarak açılması talep edilen yerin yapım ve işletme izni bulunduğu ve yangına karşı gerekli önlemlerin alındığı hususlarında ilgili Belediyeden alınacak belge.
Kamu kuruluşu veya belediyeler ayrıca bu durumlarını tevsik edici bir belge ibraz ederler. Diğer gerçek ve tüzel kişiler ise, 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartların varlığını kanıtlayan bilgi ve belgeler ile örneği Müsteşarlıkça belirlenecek olan Noterden onaylı bir taahhütnameyi ayrıca ibraz etmek zorundadır.
Müsteşarlıkça gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge istenilebilir.
Başvurunun incelenmesi
Madde 8- Yukarıdaki maddeler çerçevesinde yapılan başvuru üzerine gümrük idaresince gerekli incelemeler yapılarak antrepo açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususundaki görüşleri de belirtilmek suretiyle, sonuç ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne bildirilir. Başmüdürlük, mütalaası ile birlikte talebi Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) aktarır.
Müsteşarlıkça, ekonomik gereklilik ve dış ticaret politikaları da göz önünde bulundurularak başvurular değerlendirilir. Değerlendirme neticesinde yerinde incelemeler de yaptırılmak suretiyle, antrepo bina ve eklentileri ile tesisatının Gümrük Yönetmeliği’nde belirtilen vasıf ve şartları haiz olduğu görüldüğü takdirde antrepo açma izni verilir.
Gümrük antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir.
Gümrüğe karşı sorumluluk
Madde 9- Antrepo açan gerçek ve tüzel kişiler, antrepolarına alınan eşyanın girerken gümrük idaresince tespit edilen miktarı üzerinden ve eğer bu tespit yapılmamışsa, konşimento, fatura veya menşe şahadetnamesi gibi kanuni belgelerinde yazılı miktarları üzerinden 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun hükümleri saklı kalmak üzere gümrük idaresine karşı mali bakımdan sorumludur.
Antreponun devri
Madde 10- Müsteşarlığın izni ile antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükleri aynı şartları haiz başka bir kişiye devredilebilir.
Sahiplerinin isteği üzerine antreponun kapatılması
Madde 11- Açtıkları genel ve özel antrepoları tamamen veya kısmen kapatmak isteyenler, bu isteklerini ve gerekçelerini yazılı olarak ilgili gümrük idaresine bildirir.
Gümrük idaresince ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne aktarılan bu istekler Müsteşarlıkça sonuçlandırılır.
Tamamıyla kapatılacak antrepolara yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa buradaki eşya, her türlü masrafı antrepo sahiplerine ait olmak üzere gümrük idaresince gösterilen diğer antrepolara nakil veya yabancı memleketlere ihraç ya da gümrük vergileri ödenerek ithal olunur.
Bu işler yapılıncaya kadar antrepo sahiplerinin taahhüt ve sorumluluğu devam eder.
İznin geri alınması
Madde 12- Gümrük İdaresi, taahhütlerine uymayan ve Gümrük Yönetmeliği ile bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen antrepo sahiplerine duyuru yaparak tayin edeceği uygun bir süre içinde bu ödevlerini yerine getirmelerini, aksi halde verilen süre sonunda iznin geri alınacağını bildirir.
Antrepo sahipleri bu yükümlülüklerini belirlenen sürede yerine getirmedikleri takdirde, konu Gümrükler Başmüdürlüğü kanalıyla Müsteşarlığa intikal ettirilir ve Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) tarafından verilmiş izin geri alınır.
Antrepo açma izni verilmesinden sonraki sürede de 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartları kaybeden işletmelerin antrepo açma izinleri geri alınır.
Müsteşarlık tarafından verilmiş iznin geri alındığı hallerde de antrepolardaki eşya için 11 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları hükümleri uygulanır.
Antrepolarda, Gümrük müfettiş ve muavinleri, Gümrükler Genel Müdürlüğü kontrolörleri ve Stajyerleri ile gümrük amirleri veya yetkili kılınacak gümrük memurları tarafından yapılacak denetleme neticesinde suiistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk hallerinin tespiti halinde antrepo işletme müsaadesi, Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) süre verilmeksizin iptal edilebilir.
Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği ile kapatılma hali hariç, antrepo açma izni iptal edilen gerçek ve tüzel kişilere, iznin iptal edildiği tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden antrepo açma izni verilmez.
Yetki
Madde 13- Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate alınarak bu Yönetmelikte yer alan hususlarda düzenleme yapmaya, bu Yönetmelikte öngörülmeyen sorunların ortaya çıkması halinde bunları inceleyerek sonuçlandırmaya Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Yetki devri
Madde 14- Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) sınırlarını açık olarak belirtmek kaydıyla, bu Yönetmelik çerçevesinde antrepo açma ve işletme izni verme yetkisini Gümrükler Başmüdürlüklerine devredebilir.
Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar antrepo açma ve işletme izni almış olanlar ve antrepo işletenler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a ve c bentleri hariç olmak üzere 1 yıl içerisinde antrepo işletmelerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmek üzere Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) müracaat eder.
Bu süre içerisinde başvurmayan veya şartları yerine getirmeyen antrepo işletmeleri Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) kapatılır. Ancak, mücbir sebepler ve beklenmeyen hallerin varlığı halinde yukarıda belirtilen süre Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) uzatılabilir.
Yürürlük
Madde 15- Bu Yönetmelik 5/2/2000 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 16- Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
Bakanlar Kurulu Kararı
Karar Sayısı: ..../....
Ekli Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin yürürlüğe konulması 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 95 inci maddesi birinci fıkrası gereğince Bakanlar Kurulunca ..../..../..... tarihinde kararlaştırılmıştır.
T.C.
BAŞBAKANLIK
GÜMRÜK MÜSTEŞARLIĞI
Gümrükler Genel Müdürlüğü
ANKARA
Sayı : B.02.1.GÜM.0.00.
Konu :
BAŞBAKANLIĞA
4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 95 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan hükümlerin gümrüklerde uygulanabilmesi için bu fıkrada yer alan “Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi Gümrük Müsteşarlığının izni ile mümkündür. İznin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” şeklindeki hüküm gereğince, “Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında hazırlanan Yönetmelik Taslağı Gerekçesi ile birlikte ilişikte sunulmuştur.
Mezkur Taslağın Yönetmelik haline dönüştürülmesi hususunda gereğini arz ederim.
Mehmet KEÇECİLER
Devlet Bakanı
EKLER:
EK-1 Gerekçe
EK-2 Yönetmelik Taslağı
GEREKÇE
Bilindiği üzere, Türkiye ile Avrupa Ekonomik Topluluğu arasında bir ortaklık kuran Ankara Anlaşması 12 Eylül 1963 tarihinde imzalanmış, 4/2/1964 tarih ve 397 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunmuş ve 22/10/1964 tarih ve 6/3820 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanarak 1 Aralık 1964 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Söz konusu anlaşmanın 2 nci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkralarında; anlaşmanın amaçlarına ulaşmak için 3, 4 ve 5 inci maddeler uyarınca zaman içerisinde bir Gümrük Birliği kurulacağı ve ortaklığın, hazırlık dönemi, geçiş dönemi ve son dönem adı verilen safhadan sonra sağlanacağı belirtilmektedir.
Anlaşmanın 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrası; Tarafların geçiş dönemi içerisinde karşılıklı ve dengeli yükümlülüklere dayalı olarak, aşamalı bir şekilde gümrük birliği kuracakları ve ortaklığın iyi işlemesi, bunun gerektirdiği ortak tedbirlerin geliştirilmesi için ekonomi politikalarını uyumlaştıracaklarını hükme bağlamıştır.
Yukarıda sözü edilen geçiş döneminin gerçekleşme şartları, usulleri, sıra ve süreleri ile ilgili hükümlerini tespit etmek üzere 23 Kasım 1970 tarihinde Brüksel'de imzalanmış bulunan Katma Protokol ise, 22/7/1971 tarihli 1448 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunmuş ve 21/12/1972 tarihli ve 7/5476 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanarak 1 Ocak 1973 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Söz konusu Protokolün 10 ve 11 inci maddeleri ile, geçiş döneminin, Protokolün yürürlüğe giriş tarihinden itibaren 22 yıl sürmesi öngörülmüştür. Buna göre, Toplulukta serbest dolaşım halinde olan ve Protokol kapsamında bulunan ürünlerin Türkiye'ye ithalinde alınan gümrük vergilerinin belli bir süre içinde sıfırlanması, bazı ürünlerin 12 yıl, bazı ürünlerin ise 22 yıl içinde gümrük vergilerinin sıfırlanması hedeflenmiştir. Topluluk ise, Türk sanayi ürünlerinin ithalatından geçiş döneminin başladığı tarihten itibaren gümrük vergisi almamaktadır. Bahse konu geçiş dönemi 1995 yılının sonunda tamamlanmış ve 1/1/1996 tarihinden itibaren Türkiye ile Avrupa Birliği arasında gümrük birliği tesis edilmiştir.
Katma Protokolün 6 ncı maddesi; geçiş dönemi içerisinde tarafların gümrük konusundaki kanun, yönetmelik ve idari tasarruflarını, birbirine yakınlaştıracaklarını hükme bağlamıştır.
Son olarak, Avrupa Birliği - Türkiye Ortaklık Konseyi tarafından 06.03.1995 tarihinde kabul edilen, taraflar arasında sağlanacak gümrük birliğinin esaslarını içeren Kararın 26 ncı maddesinde aşağıdaki husus hükme bağlanmıştır:
"Bu Kararın yürürlüğe giriş tarihinde, Türkiye, Topluluk Gümrük Kodunu oluşturan (EEC) 2913/92 sayılı ve 12 Ekim 1992 tarihli Konsey Yönetmeliği ile onun uygulama hükümlerini belirleyen (EEC) 2454/93 sayılı ve 2 Temmuz 1993 tarihli Komisyon Yönetmeliğini temel alan aşağıdaki konulara ait hükümleri benimseyecektir:
a) Eşyanın menşei,
b) Eşyanın gümrük kıymeti,
c) Gümrük Birliği Bölgesine gelen eşyanın gümrüğe sunulması,
d) Gümrük beyanı,
e) Serbest dolaşıma giriş,
f) Askıya alma düzenlemeleri ve ekonomik etkili gümrük işlemleri,
g) Eşyanın dolaşımı,
h) Gümrük yükümlülüğü,
i) Başvuru hakkı."
Bu bakımdan, kısaca Ortak Gümrük Kanunu diye adlandırılabilecek olan Konsey Yönetmeliğinin ana müesseselerinin milli mevzuatımıza yansıtılması gerekli görülmüştür. Diğer taraftan, Ortak Gümrük Kanununda bulunan bazı hususlar ekonomik faaliyetlerin olumlu yönde gelişimini sağlayan ve bürokratik işlemleri azaltan düzenlemeler olarak değerlendirilmektedir.
Bu çerçevede, 27/10/1999 tarihinde kabul edilen 4458 sayılı Gümrük Kanunu 4/11/1999 tarih ve 23866 sayılı Resmi Gazete’de 5/2/2000 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yayımlanmıştır.
Söz konusu Kanunun 95 inci maddesinde yer alan “Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi Gümrük Müsteşarlığının izni ile mümkündür. İznin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünün verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca Yönetmelik çıkarılması lüzumu hasıl olmuştur.
Bu Yönetmelikte, gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi izninin verilmesine ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. TAM METİN
23981 sayılı 2 Mart 2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 2000/186 sayılı 7 Şubat 2000 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı Ekidir.
GÜMRÜK ANTREPOLARI AÇILMASI VE İŞLETİLMESİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK
Amaç
Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi izninin verilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Dayanak
Madde 2- Bu Yönetmelik, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 95 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 3- Bu Yönetmelikte geçen;
a) Kanun: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununu,
b) Müsteşarlık: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığını,
c) Gümrük Antreposu: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 93 üncü maddesinde tanımlanan yeri/yerleri,
d) Kamu kuruluşu: resmi daireler ve sermayesinin tamamı Devlete ait olan iktisadi devlet teşekkülleri ile kamu iktisadi kuruluşları ve yine sermayesinin tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne veya kamu iktisadi kuruluşuna ait müesseseleri ve bunlara bağlı müesseseleri,
ifade eder.
İzin mercii
Madde 4- Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antreposu açılması ve işletilmesi izni vermeye Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Antrepo açma izni verilebilecek olanlar
Madde 5- Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca;
a) Kamu kuruluşlarına,
b) Belediyelere,
c) Gerçek ve tüzel kişilere,
Müsteşarlıkça antrepo açma ve işletme izni verilebilir.
İzin, yalnızca Türkiye’de yerleşik kişilere verilir.
Genel antrepo açma izni yalnızca birinci fıkranın (a) ve (b) bentleri dışında 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan;
a) Asgari beş yıldır faaliyette bulunan,
b) Ödenmiş sermayeleri ve ihtiyatları toplamı en az 10 milyar Türk Lirası olan,
c) Son beş yılda ödediği Kurumlar Vergisi basit ortalamasının bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği yıl itibarıyla en az 5 milyar Türk Lirası olan,
limited ve anonim şirketlere verilebilir.
Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihi izleyen yıllarda yapılan başvurularda son beş yılda ödenen Kurumlar Vergisinin basit ortalaması olarak aranacak tutar, başvurudan önceki yılda uygulanan Maliye Bakanlığı’nca yine o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme katsayısının beşte biri oranında artırılması suretiyle bulunur.
Başvuru için aranan şartlar
Madde 6- Antrepo açma izni almak üzere başvuracak gerçek ve tüzel kişilerin;
a) Yönetim Kurulu üyeleri ile şirket sermayesinin %10’undan fazlasına sahip olanların affa uğramış olsalar dahi, hırsızlık, emniyeti suiistimal, dolandırıcılık, yalan yere şahitlik, yalan yere yemin, suç tasnii, iftira, irtikap, rüşvet ve ihtilas cürümlerinden biri dolayısıyla hapis cezası veya 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun ile 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna muhalefetten mahkum olmamaları,
b) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinde belirtilen (1/1/1999 tarihinden önceki dönem için aynı Kanun’un 344 üncü maddesinin 1-6 numaralı bentlerinde belirtilen) fiilleri işlememiş olmaları,
c) İkmalen, re’sen ve idarece tarh olunan vergiler nedeniyle idari yargı mercilerinde açılan davalara ilişkin kesinleşmemiş olanlar hariç olmak üzere Devlete vergi borcu bulunmaması,
şarttır.
Başvuru için aranacak belgeler
Madde 7- Antrepo açmak ve işletmek isteyen ve 6 ncı maddede belirtilen şartları haiz gerçek ve tüzel kişilerin aşağıda geçen belgelerle birlikte en yakın gümrük idarelerine müracaat etmeleri gerekir.
a) Antrepo binasının ve eklentilerinin yerini, cinsini, alanını ve hacmini, tank ve büroların iç ve dış tertiplerini gösteren plan veya krokileri ile antrepo bina ve eklentilerinin iç ve dış fotoğrafları,
b) Antrepo olarak açılıp işletilecek yerin başvuru sahibine ait olmaması durumunda tasarruf ve intifa senetlerinin veya kira sözleşmelerinin aslı veya Noterden onaylı örnekleri,
c) Antrepo olarak açılması talep edilen yerin yapım ve işletme izni bulunduğu ve yangına karşı gerekli önlemlerin alındığı hususlarında ilgili Belediyeden alınacak belge.
Kamu kuruluşu veya belediyeler ayrıca bu durumlarını tevsik edici bir belge ibraz ederler. Diğer gerçek ve tüzel kişiler ise, 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartların varlığını kanıtlayan bilgi ve belgeler ile örneği Müsteşarlıkça belirlenecek olan Noterden onaylı bir taahhütnameyi ayrıca ibraz etmek zorundadır.
Müsteşarlıkça gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge istenilebilir.
Başvurunun incelenmesi
Madde 8- Yukarıdaki maddeler çerçevesinde yapılan başvuru üzerine gümrük idaresince gerekli incelemeler yapılarak antrepo açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususundaki görüşleri de belirtilmek suretiyle, sonuç ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne bildirilir. Başmüdürlük, mütalaası ile birlikte talebi Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) aktarır.
Müsteşarlıkça, ekonomik gereklilik ve dış ticaret politikaları da göz önünde bulundurularak başvurular değerlendirilir. Değerlendirme neticesinde yerinde incelemeler de yaptırılmak suretiyle, antrepo bina ve eklentileri ile tesisatının Gümrük Yönetmeliği’nde belirtilen vasıf ve şartları haiz olduğu görüldüğü takdirde antrepo açma izni verilir.
Gümrük antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir.
Gümrüğe karşı sorumluluk
Madde 9- Antrepo açan gerçek ve tüzel kişiler, antrepolarına alınan eşyanın girerken gümrük idaresince tespit edilen miktarı üzerinden ve eğer bu tespit yapılmamışsa, konşimento, fatura veya menşe şahadetnamesi gibi kanuni belgelerinde yazılı miktarları üzerinden 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun hükümleri saklı kalmak üzere gümrük idaresine karşı mali bakımdan sorumludur.
Antreponun devri
Madde 10- Müsteşarlığın izni ile antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükleri aynı şartları haiz başka bir kişiye devredilebilir.
Sahiplerinin isteği üzerine antreponun kapatılması
Madde 11- Açtıkları genel ve özel antrepoları tamamen veya kısmen kapatmak isteyenler, bu isteklerini ve gerekçelerini yazılı olarak ilgili gümrük idaresine bildirir.
Gümrük idaresince ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne aktarılan bu istekler Müsteşarlıkça sonuçlandırılır.
Tamamıyla kapatılacak antrepolara yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa buradaki eşya, her türlü masrafı antrepo sahiplerine ait olmak üzere gümrük idaresince gösterilen diğer antrepolara nakil veya yabancı memleketlere ihraç ya da gümrük vergileri ödenerek ithal olunur.
Bu işler yapılıncaya kadar antrepo sahiplerinin taahhüt ve sorumluluğu devam eder.
İznin geri alınması
Madde 12- Gümrük İdaresi, taahhütlerine uymayan ve Gümrük Yönetmeliği ile bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen antrepo sahiplerine duyuru yaparak tayin edeceği uygun bir süre içinde bu ödevlerini yerine getirmelerini, aksi halde verilen süre sonunda iznin geri alınacağını bildirir.
Antrepo sahipleri bu yükümlülüklerini belirlenen sürede yerine getirmedikleri takdirde, konu Gümrükler Başmüdürlüğü kanalıyla Müsteşarlığa intikal ettirilir ve Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) tarafından verilmiş izin geri alınır.
Antrepo açma izni verilmesinden sonraki sürede de 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartları kaybeden işletmelerin antrepo açma izinleri geri alınır.
Müsteşarlık tarafından verilmiş iznin geri alındığı hallerde de antrepolardaki eşya için 11 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları hükümleri uygulanır.
Antrepolarda, Gümrük müfettiş ve muavinleri, Gümrükler Genel Müdürlüğü kontrolörleri ve Stajyerleri ile gümrük amirleri veya yetkili kılınacak gümrük memurları tarafından yapılacak denetleme neticesinde suiistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk hallerinin tespiti halinde antrepo işletme müsaadesi, Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) süre verilmeksizin iptal edilebilir.
Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği ile kapatılma hali hariç, antrepo açma izni iptal edilen gerçek ve tüzel kişilere, iznin iptal edildiği tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden antrepo açma izni verilmez.
Yetki
Madde 13- Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate alınarak bu Yönetmelikte yer alan hususlarda düzenleme yapmaya, bu Yönetmelikte öngörülmeyen sorunların ortaya çıkması halinde bunları inceleyerek sonuçlandırmaya Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Yetki devri
Madde 14- Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) sınırlarını açık olarak belirtmek kaydıyla, bu Yönetmelik çerçevesinde antrepo açma ve işletme izni verme yetkisini Gümrükler Başmüdürlüklerine devredebilir.
Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar antrepo açma ve işletme izni almış olanlar ve antrepo işletenler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a ve c bentleri hariç olmak üzere 1 yıl içerisinde antrepo işletmelerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmek üzere Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) müracaat eder.
Bu süre içerisinde başvurmayan veya şartları yerine getirmeyen antrepo işletmeleri Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) kapatılır. Ancak, mücbir sebepler ve beklenmeyen hallerin varlığı halinde yukarıda belirtilen süre Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) uzatılabilir.
Yürürlük
Madde 15- Bu Yönetmelik 5/2/2000 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 16- Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
Bakanlar Kurulu Kararı
Karar Sayısı: ..../....
Ekli Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin yürürlüğe konulması 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 95 inci maddesi birinci fıkrası gereğince Bakanlar Kurulunca ..../..../..... tarihinde kararlaştırılmıştır.
T.C.
BAŞBAKANLIK
GÜMRÜK MÜSTEŞARLIĞI
Gümrükler Genel Müdürlüğü
ANKARA
Sayı : B.02.1.GÜM.0.00.
Konu :
BAŞBAKANLIĞA
4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 95 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan hükümlerin gümrüklerde uygulanabilmesi için bu fıkrada yer alan “Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi Gümrük Müsteşarlığının izni ile mümkündür. İznin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” şeklindeki hüküm gereğince, “Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında hazırlanan Yönetmelik Taslağı Gerekçesi ile birlikte ilişikte sunulmuştur.
Mezkur Taslağın Yönetmelik haline dönüştürülmesi hususunda gereğini arz ederim.
Mehmet KEÇECİLER
Devlet Bakanı
EKLER:
EK-1 Gerekçe
EK-2 Yönetmelik Taslağı
GEREKÇE
Bilindiği üzere, Türkiye ile Avrupa Ekonomik Topluluğu arasında bir ortaklık kuran Ankara Anlaşması 12 Eylül 1963 tarihinde imzalanmış, 4/2/1964 tarih ve 397 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunmuş ve 22/10/1964 tarih ve 6/3820 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanarak 1 Aralık 1964 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Söz konusu anlaşmanın 2 nci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkralarında; anlaşmanın amaçlarına ulaşmak için 3, 4 ve 5 inci maddeler uyarınca zaman içerisinde bir Gümrük Birliği kurulacağı ve ortaklığın, hazırlık dönemi, geçiş dönemi ve son dönem adı verilen safhadan sonra sağlanacağı belirtilmektedir.
Anlaşmanın 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrası; Tarafların geçiş dönemi içerisinde karşılıklı ve dengeli yükümlülüklere dayalı olarak, aşamalı bir şekilde gümrük birliği kuracakları ve ortaklığın iyi işlemesi, bunun gerektirdiği ortak tedbirlerin geliştirilmesi için ekonomi politikalarını uyumlaştıracaklarını hükme bağlamıştır.
Yukarıda sözü edilen geçiş döneminin gerçekleşme şartları, usulleri, sıra ve süreleri ile ilgili hükümlerini tespit etmek üzere 23 Kasım 1970 tarihinde Brüksel'de imzalanmış bulunan Katma Protokol ise, 22/7/1971 tarihli 1448 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunmuş ve 21/12/1972 tarihli ve 7/5476 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanarak 1 Ocak 1973 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Söz konusu Protokolün 10 ve 11 inci maddeleri ile, geçiş döneminin, Protokolün yürürlüğe giriş tarihinden itibaren 22 yıl sürmesi öngörülmüştür. Buna göre, Toplulukta serbest dolaşım halinde olan ve Protokol kapsamında bulunan ürünlerin Türkiye'ye ithalinde alınan gümrük vergilerinin belli bir süre içinde sıfırlanması, bazı ürünlerin 12 yıl, bazı ürünlerin ise 22 yıl içinde gümrük vergilerinin sıfırlanması hedeflenmiştir. Topluluk ise, Türk sanayi ürünlerinin ithalatından geçiş döneminin başladığı tarihten itibaren gümrük vergisi almamaktadır. Bahse konu geçiş dönemi 1995 yılının sonunda tamamlanmış ve 1/1/1996 tarihinden itibaren Türkiye ile Avrupa Birliği arasında gümrük birliği tesis edilmiştir.
Katma Protokolün 6 ncı maddesi; geçiş dönemi içerisinde tarafların gümrük konusundaki kanun, yönetmelik ve idari tasarruflarını, birbirine yakınlaştıracaklarını hükme bağlamıştır.
Son olarak, Avrupa Birliği - Türkiye Ortaklık Konseyi tarafından 06.03.1995 tarihinde kabul edilen, taraflar arasında sağlanacak gümrük birliğinin esaslarını içeren Kararın 26 ncı maddesinde aşağıdaki husus hükme bağlanmıştır:
"Bu Kararın yürürlüğe giriş tarihinde, Türkiye, Topluluk Gümrük Kodunu oluşturan (EEC) 2913/92 sayılı ve 12 Ekim 1992 tarihli Konsey Yönetmeliği ile onun uygulama hükümlerini belirleyen (EEC) 2454/93 sayılı ve 2 Temmuz 1993 tarihli Komisyon Yönetmeliğini temel alan aşağıdaki konulara ait hükümleri benimseyecektir:
a) Eşyanın menşei,
b) Eşyanın gümrük kıymeti,
c) Gümrük Birliği Bölgesine gelen eşyanın gümrüğe sunulması,
d) Gümrük beyanı,
e) Serbest dolaşıma giriş,
f) Askıya alma düzenlemeleri ve ekonomik etkili gümrük işlemleri,
g) Eşyanın dolaşımı,
h) Gümrük yükümlülüğü,
i) Başvuru hakkı."
Bu bakımdan, kısaca Ortak Gümrük Kanunu diye adlandırılabilecek olan Konsey Yönetmeliğinin ana müesseselerinin milli mevzuatımıza yansıtılması gerekli görülmüştür. Diğer taraftan, Ortak Gümrük Kanununda bulunan bazı hususlar ekonomik faaliyetlerin olumlu yönde gelişimini sağlayan ve bürokratik işlemleri azaltan düzenlemeler olarak değerlendirilmektedir.
Bu çerçevede, 27/10/1999 tarihinde kabul edilen 4458 sayılı Gümrük Kanunu 4/11/1999 tarih ve 23866 sayılı Resmi Gazete’de 5/2/2000 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yayımlanmıştır.
Söz konusu Kanunun 95 inci maddesinde yer alan “Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi Gümrük Müsteşarlığının izni ile mümkündür. İznin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünün verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca Yönetmelik çıkarılması lüzumu hasıl olmuştur.
Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik
Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik (02.03.2000 t. 23981 s. R.G.)
Karar Sayısı: 2000/186
Ekli "Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik"in yürürlüğe konulması; Devlet Bakanlığı'nın 4/l /2000 tarihli ve 000204 sayılı yazısı üzerine, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 95 inci maddesine göre, Bakanlar Kurulu'nca 7/2/2000 tarihinde kararlaştırılmıştır.
Gümrük Antrepoları Açılması ve işletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik
Amaç
Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi izninin verilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Dayanak
Madde 2- Bu Yönetmelik, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 95 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 3- Bu Yönetmelikte geçen;
a) Kanun: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununu,
b) Müsteşarlık: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığını,
c) Gümrük Antreposu: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 93 üncü maddesinde tanımlanan yeri/yerleri,
d) Kamu kuruluşu: resmi daireler ve sermayesinin tamamı Devlete ait olan iktisadi devlet teşekkülleri ile kamu iktisadi kuruluşları ve yine sermayesinin tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne veya kamu iktisadi kuruluşuna ait müesseseleri ve bunlara bağlı müesseseleri
ifade eder.
İzin mercii
Madde 4- Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük, antreposu açılması ve işletilmesi izni vermeye Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Antrepo açma izni verilebilecek olanlar
Madde 5- Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca;
a) Kamu kuruluşlarına,
b) Belediyelere,
c) Gerçek ve tüzel kişilere,
Müsteşarlıkça antrepo açma ve işletme izni verilebilir.
İzin, yalnızca Türkiye’de yerleşik kişilere verilir.
Genel antrepo açma izni yalnızca birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde sayılanlar ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş, asgari 2 yıldır faaliyette bulunan ve ödenmiş sermayesi;
a) Gelişmiş yöre kapsamındaki iller için 100 milyar Türk Lirası,
b) Normal yöre kapsamındaki iller için 50 milyar Türk Lirası,
c) Kalkınmada öncelikli yöre kapsamındaki iller için 25 milyar Türk Lirası,
olan anonim ve limited şirketlere verilebilir. Ödenmiş sermaye tutarları her yıl Maliye Bakanlığı’nca tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır.
Anonim ve limited şirketlerde unvan değişikliği veya şirket birleşmeleri göz önünde bulundurulur.
Başvuru için aranan şartlar ve ön izin
Madde 6- Antrepo açma izni almak üzere başvuracak gerçek ve tüzel kişilerin yönetim kurulu üyeleri ile şirket sermayesinin %10’undan fazlasına sahip gerçek kişilerin affa uğramış olsalar dahi hırsızlık, emniyeti suiistimal, dolandırıcılık, yalan yere şahitlik, yalan yere yemin, suç tasnii, iftira, irtikap, rüşvet ve ihtilas cürümlerinden biri nedeniyle hapis cezası almamış olmaları, 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun ile 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’a muhalefetten ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinde (1/1/1999 tarihinden önceki dönem için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin 1-6 numaralı bentlerinde) belirtilen fiillerden mahkum olmamaları şarttır.
Limited şirketlerde kurucular ile şirket müdürünün ve imza sirkülerindeki (A) grubu imzaya yetkililerin birinci fıkrada belirtilen suçları işlememiş olmaları şarttır.
Şirketin yönetim kurulu üyeleri ile sermayesinin %10’undan fazlasına sahip ortaklar arasında yabancı şahsın veya yabancı bir firmanın bulunması halinde firmanın yazılı beyanına itibar edilir.
Ancak, genel antrepo ve her nev’i petrol ürünü depolanan özel antrepoları açma izni almak üzere başvuracak, yukarıda belirtilen şartları taşıyan gerçek ve tüzel kişiler; yatırım yapmadan önce, bağlı oldukları ticaret odası veya ticaret ve sanayi odasına başvurarak bölgenin iç ve dış ticaret hacmine göre ekonomik yönden ihtiyaç olduğunu belirten rapor alırlar. Bu rapor ile, "Antrepo Açma ve İşletme Yatırım İzni" almak üzere Gümrük Müsteşarlığına başvururlar.
Gümrük Müsteşarlığı, antrepo açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususunu ve talepte bulunulan yerdeki mevcut antrepo miktar ve hacmini dikkate alarak yatırım izni taleplerini karşılar.
Başvuru için aranacak belgeler
Madde 7- Antrepo açmak ve işletmek isteyen ve 6 ncı maddede belirtilen şartları haiz gerçek ve tüzel kişilerin aşağıda geçen belgelerle birlikte en yakın gümrük idarelerine müracaat etmeleri gerekir.
a) Antrepo binasının ve eklentilerinin yerini, cinsini, alanını ve hacmini, tank ve büroların iç ve dış tertiplerini gösteren plan veya krokileri ile antrepo bina ve eklentilerinin iç ye dış fotoğrafları,
b) Antrepo olarak açılıp işletilecek yerin başvuru sahibine ait olmaması durumunda tasarruf ve intifa senetlerinin veya kira sözleşmelerinin aslı veya Noterden onaylı örnekleri,
c) Antrepo olarak açılması talep edilen yerin yapım ve işletme izni bulunduğu ve yangına karşı gerekli önlemlerin alındığı hususlarında ilgili Belediyeden alınacak belge.
Kamu kuruluşu veya belediyeler ayrıca bu durumlarını tevsik edici bir belge ibraz ederler. Diğer gerçek ve tüzel kişiler ise, 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartların varlığını kanıtlayan bilgi ve belgeler ile örneği Müsteşarlıkça belirlenecek olan Noterden onaylı bir taahhütnameyi ayrıca ibraz etmek zorundadır.
Müsteşarlıkça gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge istenilebilir.
Başvurunun incelenmesi
Madde 8- Yukarıdaki maddeler çerçevesinde yapılan başvuru üzerine gümrük idaresince gerekli incelemeler yapılarak antrepo açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususundaki görüşleri de belirtilmek suretiyle, sonuç ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne bildirilir. Başmüdürlük, mütalaası ile birlikte talebi Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) aktarır.
Müsteşarlıkça, ekonomik gereklilik ve dış ticaret politikaları da göz önünde bulundurularak başvurular değerlendirilir. Değerlendirme neticesinde yerinde incelemeler de yaptırılmak suretiyle, antrepo bina ve eklentileri ile tesisatının Gümrük Yönetmeliği'nde belirtilen vasıf ve şartları haiz olduğu görüldüğü takdirde antrepo açma izni verilir.
Gümrük antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir.
Gümrüğe karşı sorumluluk
Madde 9- Antrepo açan gerçek ve tüzel kişiler antrepolarına alınan eşyanın girerken gümrük idaresince tespit edilen miktarı üzerinden ve eğer bu tespit yapılmamışsa, konşimento, fatura veya menşe şahadetnamesi gibi kanuni belgelerinde yazılı miktarları üzerinden 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun hükümleri saklı kalmak üzere gümrük idaresine karşı mali bakımdan sorumludur.
Antreponun devri
Madde 10- Müsteşarlığın izni ile antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükleri aynı şartları haiz başka bir kişiye devredilebilir.
Sahiplerinin isteği üzerine antreponun kapatılması
Madde 11- Açtıkları genel ve özel antrepoları tamamen veya kısmen kapatmak isteyenler, bu isteklerini yazılı olarak ilgili gümrük idaresine bildirir.
Gümrük idaresince ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne, Başmüdürlükçe de Müsteşarlığa aktarılan bu istekler; kapatma dilekçesinin gümrük idaresinin kayıtlarına giriş tarihi esas alınarak Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) sonuçlandırılır.
Tamamıyla kapatılacak antrepolara yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa buradaki eşya, her türlü masrafı antrepo sahiplerine ait olmak üzere gümrük idaresince gösterilen diğer antrepolara nakil veya yabancı memleketlere ihraç olunur ya da 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 74 üncü maddesi çerçevesinde serbest dolaşıma sokulur.
Bu işlemler tamamlanıncaya kadar antrepo sahiplerinin taahhüt ve sorumluluğu devam eder.
İznin geri alınması
Madde 12- Gümrük İdaresi, taahhütlerine uymayan ve Gümrük Yönetmeliği ile bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen antrepo sahiplerine duyuru yaparak tayin edeceği uygun bir süre içinde bu ödevlerini yerine getirmelerini, aksi halde verilen süre sonunda iznin geri alınacağını bildirir.
Antrepo sahipleri bu yükümlülüklerini belirlenen sürede yerine getirmedikleri takdirde, konu Gümrükler Başmüdürlüğü kanalıyla Müsteşarlığa intikal ettirilir ve Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) tarafından verilmiş izin geri alınır.
Antrepo açma izni verilmesinden sonraki sürede de 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartları kaybeden işletmelerin antrepo açma izinleri geri alınır.
Müsteşarlık tarafından verilmiş iznin geri alındığı hallerde de antrepolardaki eşya için 11 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları hükümleri uygulanır.
Antrepolarda, Gümrük müfettiş ve muavinleri Gümrükler Genel Müdürlüğü kontrolörleri ve Stajyerleri ile gümrük amirleri veya yetkili kılınacak gümrük memurları tarafından yapılacak denetleme neticesinde suiistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk hallerinin tespiti halinde antrepo işletme müsaadesi, Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) süre verilmeksizin iptal edilebilir.
Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği ile kapatılma hali hariç, antrepo açma izni iptal edilen gerçek ve tüzel kişilere, iznin iptal edildiği tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden antrepo açma izni verilmez.
Yetki
Madde 13- Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate alınarak bu Yönetmelikte yer alan hususlarda düzenleme yapmaya, bu Yönetmelikte öngörülmeyen sorunların ortaya çıkması halinde bunları inceleyerek sonuçlandırmaya Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Yetki devri
Madde 14- Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) sınırlarını açık olarak belirtmek kaydıyla, bu Yönetmelik çerçevesinde antrepo açma ve işletme izni verme yetkisini Gümrükler Başmüdürlüklerine devredebilir.
Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar antrepo açma ve işletme izni almış olanlar ve antrepo işletenler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri hariç olmak üzere 1 yıl içerisinde antrepo işletmelerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmek ürere Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) müracaat eder.
Bu süre içerisinde başvurmayan veya şartları, yerine getirmeyen antrepo işletmeleri Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) kapatılır. Ancak, mücbir sebepler ve beklenmeyen hallerin varlığı halinde yukarıda belirtilen süre Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) uzatılabilir.
Yürürlük
Madde 15- Bu Yönetmelik 5/2/2000 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer
Yürütme
Madde 16- Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
Karar Sayısı: 2000/186
Ekli "Gümrük Antrepoları Açılması ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik"in yürürlüğe konulması; Devlet Bakanlığı'nın 4/l /2000 tarihli ve 000204 sayılı yazısı üzerine, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 95 inci maddesine göre, Bakanlar Kurulu'nca 7/2/2000 tarihinde kararlaştırılmıştır.
Gümrük Antrepoları Açılması ve işletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik
Amaç
Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük antrepoları açılması ve işletilmesi izninin verilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Dayanak
Madde 2- Bu Yönetmelik, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 95 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 3- Bu Yönetmelikte geçen;
a) Kanun: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununu,
b) Müsteşarlık: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığını,
c) Gümrük Antreposu: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 93 üncü maddesinde tanımlanan yeri/yerleri,
d) Kamu kuruluşu: resmi daireler ve sermayesinin tamamı Devlete ait olan iktisadi devlet teşekkülleri ile kamu iktisadi kuruluşları ve yine sermayesinin tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne veya kamu iktisadi kuruluşuna ait müesseseleri ve bunlara bağlı müesseseleri
ifade eder.
İzin mercii
Madde 4- Gümrük idareleri tarafından antrepo işletilmediği veya bu işletmelerin yeterli olmadığı hallerde, gümrük, antreposu açılması ve işletilmesi izni vermeye Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Antrepo açma izni verilebilecek olanlar
Madde 5- Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca;
a) Kamu kuruluşlarına,
b) Belediyelere,
c) Gerçek ve tüzel kişilere,
Müsteşarlıkça antrepo açma ve işletme izni verilebilir.
İzin, yalnızca Türkiye’de yerleşik kişilere verilir.
Genel antrepo açma izni yalnızca birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde sayılanlar ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş, asgari 2 yıldır faaliyette bulunan ve ödenmiş sermayesi;
a) Gelişmiş yöre kapsamındaki iller için 100 milyar Türk Lirası,
b) Normal yöre kapsamındaki iller için 50 milyar Türk Lirası,
c) Kalkınmada öncelikli yöre kapsamındaki iller için 25 milyar Türk Lirası,
olan anonim ve limited şirketlere verilebilir. Ödenmiş sermaye tutarları her yıl Maliye Bakanlığı’nca tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır.
Anonim ve limited şirketlerde unvan değişikliği veya şirket birleşmeleri göz önünde bulundurulur.
Başvuru için aranan şartlar ve ön izin
Madde 6- Antrepo açma izni almak üzere başvuracak gerçek ve tüzel kişilerin yönetim kurulu üyeleri ile şirket sermayesinin %10’undan fazlasına sahip gerçek kişilerin affa uğramış olsalar dahi hırsızlık, emniyeti suiistimal, dolandırıcılık, yalan yere şahitlik, yalan yere yemin, suç tasnii, iftira, irtikap, rüşvet ve ihtilas cürümlerinden biri nedeniyle hapis cezası almamış olmaları, 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun ile 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’a muhalefetten ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinde (1/1/1999 tarihinden önceki dönem için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin 1-6 numaralı bentlerinde) belirtilen fiillerden mahkum olmamaları şarttır.
Limited şirketlerde kurucular ile şirket müdürünün ve imza sirkülerindeki (A) grubu imzaya yetkililerin birinci fıkrada belirtilen suçları işlememiş olmaları şarttır.
Şirketin yönetim kurulu üyeleri ile sermayesinin %10’undan fazlasına sahip ortaklar arasında yabancı şahsın veya yabancı bir firmanın bulunması halinde firmanın yazılı beyanına itibar edilir.
Ancak, genel antrepo ve her nev’i petrol ürünü depolanan özel antrepoları açma izni almak üzere başvuracak, yukarıda belirtilen şartları taşıyan gerçek ve tüzel kişiler; yatırım yapmadan önce, bağlı oldukları ticaret odası veya ticaret ve sanayi odasına başvurarak bölgenin iç ve dış ticaret hacmine göre ekonomik yönden ihtiyaç olduğunu belirten rapor alırlar. Bu rapor ile, "Antrepo Açma ve İşletme Yatırım İzni" almak üzere Gümrük Müsteşarlığına başvururlar.
Gümrük Müsteşarlığı, antrepo açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususunu ve talepte bulunulan yerdeki mevcut antrepo miktar ve hacmini dikkate alarak yatırım izni taleplerini karşılar.
Başvuru için aranacak belgeler
Madde 7- Antrepo açmak ve işletmek isteyen ve 6 ncı maddede belirtilen şartları haiz gerçek ve tüzel kişilerin aşağıda geçen belgelerle birlikte en yakın gümrük idarelerine müracaat etmeleri gerekir.
a) Antrepo binasının ve eklentilerinin yerini, cinsini, alanını ve hacmini, tank ve büroların iç ve dış tertiplerini gösteren plan veya krokileri ile antrepo bina ve eklentilerinin iç ye dış fotoğrafları,
b) Antrepo olarak açılıp işletilecek yerin başvuru sahibine ait olmaması durumunda tasarruf ve intifa senetlerinin veya kira sözleşmelerinin aslı veya Noterden onaylı örnekleri,
c) Antrepo olarak açılması talep edilen yerin yapım ve işletme izni bulunduğu ve yangına karşı gerekli önlemlerin alındığı hususlarında ilgili Belediyeden alınacak belge.
Kamu kuruluşu veya belediyeler ayrıca bu durumlarını tevsik edici bir belge ibraz ederler. Diğer gerçek ve tüzel kişiler ise, 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartların varlığını kanıtlayan bilgi ve belgeler ile örneği Müsteşarlıkça belirlenecek olan Noterden onaylı bir taahhütnameyi ayrıca ibraz etmek zorundadır.
Müsteşarlıkça gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge istenilebilir.
Başvurunun incelenmesi
Madde 8- Yukarıdaki maddeler çerçevesinde yapılan başvuru üzerine gümrük idaresince gerekli incelemeler yapılarak antrepo açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı hususundaki görüşleri de belirtilmek suretiyle, sonuç ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne bildirilir. Başmüdürlük, mütalaası ile birlikte talebi Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) aktarır.
Müsteşarlıkça, ekonomik gereklilik ve dış ticaret politikaları da göz önünde bulundurularak başvurular değerlendirilir. Değerlendirme neticesinde yerinde incelemeler de yaptırılmak suretiyle, antrepo bina ve eklentileri ile tesisatının Gümrük Yönetmeliği'nde belirtilen vasıf ve şartları haiz olduğu görüldüğü takdirde antrepo açma izni verilir.
Gümrük antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir.
Gümrüğe karşı sorumluluk
Madde 9- Antrepo açan gerçek ve tüzel kişiler antrepolarına alınan eşyanın girerken gümrük idaresince tespit edilen miktarı üzerinden ve eğer bu tespit yapılmamışsa, konşimento, fatura veya menşe şahadetnamesi gibi kanuni belgelerinde yazılı miktarları üzerinden 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun hükümleri saklı kalmak üzere gümrük idaresine karşı mali bakımdan sorumludur.
Antreponun devri
Madde 10- Müsteşarlığın izni ile antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükleri aynı şartları haiz başka bir kişiye devredilebilir.
Sahiplerinin isteği üzerine antreponun kapatılması
Madde 11- Açtıkları genel ve özel antrepoları tamamen veya kısmen kapatmak isteyenler, bu isteklerini yazılı olarak ilgili gümrük idaresine bildirir.
Gümrük idaresince ilgili Gümrükler Başmüdürlüğüne, Başmüdürlükçe de Müsteşarlığa aktarılan bu istekler; kapatma dilekçesinin gümrük idaresinin kayıtlarına giriş tarihi esas alınarak Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) sonuçlandırılır.
Tamamıyla kapatılacak antrepolara yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa buradaki eşya, her türlü masrafı antrepo sahiplerine ait olmak üzere gümrük idaresince gösterilen diğer antrepolara nakil veya yabancı memleketlere ihraç olunur ya da 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 74 üncü maddesi çerçevesinde serbest dolaşıma sokulur.
Bu işlemler tamamlanıncaya kadar antrepo sahiplerinin taahhüt ve sorumluluğu devam eder.
İznin geri alınması
Madde 12- Gümrük İdaresi, taahhütlerine uymayan ve Gümrük Yönetmeliği ile bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen antrepo sahiplerine duyuru yaparak tayin edeceği uygun bir süre içinde bu ödevlerini yerine getirmelerini, aksi halde verilen süre sonunda iznin geri alınacağını bildirir.
Antrepo sahipleri bu yükümlülüklerini belirlenen sürede yerine getirmedikleri takdirde, konu Gümrükler Başmüdürlüğü kanalıyla Müsteşarlığa intikal ettirilir ve Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) tarafından verilmiş izin geri alınır.
Antrepo açma izni verilmesinden sonraki sürede de 5 ve 6 ncı maddelerde belirtilen şartları kaybeden işletmelerin antrepo açma izinleri geri alınır.
Müsteşarlık tarafından verilmiş iznin geri alındığı hallerde de antrepolardaki eşya için 11 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları hükümleri uygulanır.
Antrepolarda, Gümrük müfettiş ve muavinleri Gümrükler Genel Müdürlüğü kontrolörleri ve Stajyerleri ile gümrük amirleri veya yetkili kılınacak gümrük memurları tarafından yapılacak denetleme neticesinde suiistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk hallerinin tespiti halinde antrepo işletme müsaadesi, Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) süre verilmeksizin iptal edilebilir.
Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği ile kapatılma hali hariç, antrepo açma izni iptal edilen gerçek ve tüzel kişilere, iznin iptal edildiği tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden antrepo açma izni verilmez.
Yetki
Madde 13- Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate alınarak bu Yönetmelikte yer alan hususlarda düzenleme yapmaya, bu Yönetmelikte öngörülmeyen sorunların ortaya çıkması halinde bunları inceleyerek sonuçlandırmaya Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Yetki devri
Madde 14- Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) sınırlarını açık olarak belirtmek kaydıyla, bu Yönetmelik çerçevesinde antrepo açma ve işletme izni verme yetkisini Gümrükler Başmüdürlüklerine devredebilir.
Geçici Madde 1- Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar antrepo açma ve işletme izni almış olanlar ve antrepo işletenler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri hariç olmak üzere 1 yıl içerisinde antrepo işletmelerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirmek ürere Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) müracaat eder.
Bu süre içerisinde başvurmayan veya şartları, yerine getirmeyen antrepo işletmeleri Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) kapatılır. Ancak, mücbir sebepler ve beklenmeyen hallerin varlığı halinde yukarıda belirtilen süre Müsteşarlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) uzatılabilir.
Yürürlük
Madde 15- Bu Yönetmelik 5/2/2000 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer
Yürütme
Madde 16- Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
TAHLİYE TAAHHÜTNAMESİ ÖRNEĞİ
TAHLİYE TAAHHÜTNAMESİ
Kiracısı bulunduğumuz ...................................................................................adresindeki
taşınmazı herhangi bir ihtar ve hiçbir hüküm istihsaline ve mahkemeden ilam almaya hacet kalmaksızın ..........................................tarihinde tahliye ederek mal sahibi........................ya veya onun yerine geçecek sonraki mal sahibine boş ve kira sözleşmesinde belirtildiği gibi tam olarak teslim edeceğimi kesin olarak beyan, kabul ve taahhüt ederim.
İşbu taahhütname serbest irademle ....................................tarihinde imza altına alınmıştır.
KİRACI /İMZA
Kiracısı bulunduğumuz ...................................................................................adresindeki
taşınmazı herhangi bir ihtar ve hiçbir hüküm istihsaline ve mahkemeden ilam almaya hacet kalmaksızın ..........................................tarihinde tahliye ederek mal sahibi........................ya veya onun yerine geçecek sonraki mal sahibine boş ve kira sözleşmesinde belirtildiği gibi tam olarak teslim edeceğimi kesin olarak beyan, kabul ve taahhüt ederim.
İşbu taahhütname serbest irademle ....................................tarihinde imza altına alınmıştır.
KİRACI /İMZA
MECBURİ STANDARD TEBLİĞİ
08 Temmuz 2003 Tarihli Resmi Gazete
Sayı: 25162
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:
MECBURİ STANDARD TEBLİĞİ
(TEBLİĞ NO: ÖSG-2003/59)
Madde 1- Bu Tebliğ 8/1/1985 tarihli ve 3143 sayılı, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı, 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı kanunlara istinaden hazırlanmıştır.
Madde 2- Türk Standartları Enstitüsü tarafından hazırlanan ekli TS 11816 ''Emlak Komisyonculuğu Hizmetleri- Genel Kurallar'' Standardı Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren 6(altı) ay sonra mecburi olarak uygulanacaktır. (Bu süre, 08/07/2004 tarihine kadar uzatılmıştır. ÖSG-2004/17 numaralı tebliğ – 15 Ocak 2004 tarihli Resmi Gazete).
Madde 3- Ekli Standard kapsamında hizmet üretenlerin bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.
Madde 4- Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 5- Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.
ICS 03.080.30 TÜRK STANDARDI TS 11816
Emlak komisyonculuğu hizmetleri - Genel Kurallar
0 Konu, tarif, kapsam
0.1 Konu
Bu standart, emlak komisyonculuğu hizmetlerinin genel kurallarına dairdir.
0.2 Tarifler
0.2.1 Emlak
Ev, arsa, bağ, bahçe, vb. taşınmazların ortak adı.
0.2.2 Emlak komisyonculuğu
Emlak alım, satım,kiralama vb. aracılık işleri.
0.2.3 Emlak komisyoncusu
Gerçek hak sahiplerinin talebi üzerine düzenlenen süreli veya süresiz iş sözleşmesi yaparak; taşınmazın alımı, satımı, rehin vb. aynı hak tesisi gibi tüm hukuki ve teknik işlemleri ve kiralanması konusunda aracılık eden ve kiralama sonrası hizmetleri yerine getiren, bu konularda gerektiğinde danışmanlık, bilirkişilik ve ekspertizliğini yapan ve bunlarla ilgili olarak gerekli form, beyanname vb. belgeleri doldurabilen, bu iş ve işlemleri kendi adına açılmış bir iş yerinde yapan kişi veya kuruluş.
0.2.4 Müşteri
Emlak komisyonculuğu hizmetlerinden faydalanan kişi veya kurum.
0.2.5 Mal sahibi
Emlağın sahibi
0.2.6 Yardımcı eleman
Satılık veya kiralık bir taşınmazı müşteriye gösteren ve gerekli bilgileri veren eleman.
0.2.7 Müşteri temsilcisi
Emlak komisyoncusunun portföyünde bulunan taşınmazları, emlak komisyoncusu adına pazarlayan, emlak komisyoncusu ile çalışan ve bu işlemlerden doğan yasal ve mali sorumluluğu üstlenen kişi.
0.3 Kapsam
Bu standard; emlak komisyonculuğu hizmetlerinin, işletmecilik, hizmet ortamının özellikleri, bulundurulması gerekli araç-gereç ve çalışanların özellikleri ile ilgili genel kuralları kapsar.
1 Kurallar
1.1 İşletmecilik ile ilgili kurallar
1.1.1 Emlâk komisyoncusu; Ticaret veya Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarına kayıt olmalı; üyesi olduğu meslek odasınca onaylanmış veya kullanıma sunulmuş olan sözleşmeyi düzenleyerek müşterisine vermeli ve emlak komisyonculuğu dışında herhangi bir iş yapmamalıdır.
(ÖSG – 2004/17 numaralı Tebliğ ile bu şekilde değiştirilmiştir – 29 Nisan 2004 tarihli RG)
1.1.2 Hizmet verilen bölgenin kroki, vaziyet planı, maket, perspektif vb. tanıtma elemanları emlak bürosunun duvarlarında veya uygun yerlerinde müşterilerin görebileceği şekilde teşhir edilmeli, kiralık ve satılık taşınmazların özelliklerinin belirtildiği ilan panosu düzenlenmeli, taşınmazların özelliklerinin müşteriye daha iyi tanıtılabilmesi için broşür, fotoğraf, video çekimi, vaziyet planı, imar durumu, vb. yararlanılmalıdır.
1.1.3 Emlâk komisyonculuğu hizmetleri, ilgili Ticaret Odası veya Sanayi veya Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca belirlenmiş ücret tarifesine veya teamül ücrete göre verilmeli ve komisyon ücretlerinin yüzdeleri ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi bir ücret talebinde bulunamayacağına dair bilgilerin yer aldığı fiyat tarifesi müşterilerin görebileceği bir yere asılmalıdır.
(ÖSG – 2004/17 numaralı Tebliğ ile bu şekilde değiştirilmiştir – 29 Nisan 2004 tarihli RG)
1.1.4 Emlak komisyoncusu, iş yeri tabelasında ve basılı evraklarında mesleğini tanımlayan ibareler dışında herhangi bir yazı, sıfat veya ünvan kullanmamalıdır.
1.1.5 Emlak komisyoncusu, verdiği hizmet dolayısıyla edindiği bilgileri sözleşme ile belirlenen esaslar dışında kullanmamalı ve açıklamamalıdır.
1.1.6 Emlak komisyoncusu, vereceği ilanlarda iş yerinin adını belirtmelidir.
1.1.7 Emlak komisyonculuğu hizmetleri, sözleşmede yer alması kayıdıyla yapılacak yazılı bir sözleşme esasına göre şubeleri veya müşteri temsilcileri aracılığıyla verilebilinir. Bu sözleşmede; hizmetin süresi, ücreti, yasal ve mali sorumluluklar vb. hususlar yer almalıdır.
1.1.8 Emlak komisyonculuğu bürosunda haberleşme hizmetlerinin yürütülebilmesi için telefon, faks, ve bilgisayarla haberleşme ağı vb. bulunmalıdır.
1.1.9 Taşınmazın müşteriye yerinde gösterilebilmesi için, emlak komisyonculuğu bürosuna ait taşıt bulunmalı veya bu hizmetin yerine getirilebilmesi için sözleşmeli bir taşıt imkanı sağlanmalıdır.
1.1.10 Taşınmazın özelliklerinin belirtildiği tanıtıcı ve bilgi verici yazılı ve görüntülü belgeler uyuşmazlık halinde hukuki belge özelliği taşıyacak şekilde düzenlenmelidir.
1.1.11 Taşınmazlarda bulunan ''Kiralık'' veya ''Satılık'' ilanları uzaktan farkedilebilecek büyüklükte olmalıdır.
1.2 Hizmet ortamının özellikleri ile ilgili kurallar
1.2.1 Emlak komisyonculuğu bürosu, kat mülkiyeti kanunun belirlediği şekliyle bağımsız bir bölüm olmalı, iş yerinde; en az idari büro ve müşteri kabul yeri ile müşterek veya münferit kullanma özelliğinde teknik özellikleri TS 8357'ye uygun WC- lavabo bulunmalıdır.
1.2.2 İş yeri tabii olarak havalandırılmalı, mekanik havalandırma tesisatı bulunması halinde bu tesisat TS 3419 ve TS 3420'ye elektrik tesisatı TS IEC 60364-1'e, güvenlik korunması, TS IEC 60364-4-41'e, göre yapılmalı, su tesisatı TS 828' e, temiz su TS 266'ya uygun olmalı, TS 4019'a uygun ilk yardım çantası, TS 12201'e uygun çöp kutusu bulunmalı ve yangınla ilgili olarak TS 4156' da belirtilen tedbirler alınmalıdır.
1.2.3 İş yeri uygun bir sistemle ısıtılmalı ve ısıtmada yetkili makamlarca belirlenen yakıt kullanılmalıdır.
1.2.4 Emlak komisyonculuğu hizmetlerine yönelik işlerin yapılmasında kullanılan teknik cihaz ve donanıma uygun büro mobilyası bulunmalı ve yangınla ilgili olarak TS 4156'da belirtilen tedbirler alınmalıdır.
1.2.5 Emlak komisyonculuğu bürosunda;
ilgili odasınca kullanıma sunulan ;
- Matbu alıcı ve satıcı yetki sözleşmesi ve kira kontratı.
- Matbu tellaliye, pey akçesi, yer gösterme ve komisyon paylaşım sözleşmesi,
- Ekspertiz formu
ile
- Senet ve damga pulu
- Hukuk, vergi, kadastro, muhasebe, pazarlama, tapu vb mevzuatı içeren kitaplar, basılı evrak, belge ve dökümanları
bulunmalıdır.
1.2.6 Emlak komisyoncusu, resmi belge hüviyetinde olacak şekilde, faaliyetleri ile ilgili kayıtlar tutmalıdır.
1.2.7 Emlak komisyoncusu bürosunda : aşağıdaki araç ve gereçler bulunmalıdır.
- Bilgisayar + yazıcısı + modem,
- Telefon,
- Faks,
- Şerit metre,
- Pusula,
- Fotoğraf makinası,
- El feneri,
- Televizyon (tercihan),
- Video (tercihan),
- Kamera (tercihan).
1) Bu standard metninde atıf yapılan standardların numaraları, yayım tarihleri, Türkçe ve İngilizce ismleri metnin başında verilmiştir.
1.3 Çalışanlarla ilgili kurallar
1.3.1 Emlak komisyoncusu bürosunda , yeterli sayıda eleman bulunmalı, bu elemanlar mal sahipleri ile müşterileri bir araya getirildiklerinde, onlara hukuki yönden yeterli bilgi verebilmeli ve mevzuatın gerektirdiği işlemlerde yardımcı olabilmelidir.
1.3.2 Reklam,tanıtım ve pazarlama ile ilgili elemanlar müşteri ilişkilerinde güvenilir ve inandırıcı olmalıdır.
1.3.3 Emlâk komisyoncusu üyesi olduğu Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca düzenlenmiş kurslara katılmış olmalıdır. Esnaf ve Sanatkarlar Odaları bünyesinde kurulan Meslek Odaları bulunmadığı yerlerde bu kurslar, Ticaret Odaları veya Sanayi ve Ticaret Odalarınca düzenlenir. Bu odaların da bulunmadığı yerlerde ise bu kurslar Emlâkcılık Mesleği Dernekleri tarafından düzenlenir.
(ÖSG – 2004/17 numaralı Tebliğ ile bu şekilde değiştirilmiştir – 29 Nisan 2004 tarihli RG)
1.3.4 Emlak komisyoncusu;
Kiralama ve satış hizmeti kapsamında;
- Müşteri temsilcisi ve yardımcı elemanların iş dağılımı,
- Alan çalışması,
- Yayınların emlak ilanı sayfalarının incelenmesi,
- Müşteri portföyünde arz, talep yönünden değerlendirmesi,
- Emlak kayıtlarını bilgisayar ortamında güncelleştirilmesi,
- Taşınmazın pazarlanmak üzere hazır duruma getirilmesinin sağlanması,
- Taşınmazda oturan varsa göstermek için randevuların alınması, pazarlama stratejisinin hazırlaması,
- Yazılı ve görsel pazarlama teklifleri hazırlaması,
- İlan verilecek gayrimenkulu belirlemesi,
- Taşınmazın pazarlanmasındaki gidişat konusunda periyodik olarak müşteriye bilgi vermesi,
- Diğer emlak komisyoncularıyla ortak çalışmaların yürütülmesi,
- Tarafları bir araya getirmesi,
- Tapu işlerine ilişkin randevuları alıp işlerin takip edilmesi
İş ve işlemleri;
Aracılık ve danışmanlık hizmeti kapsamında:
- Satış,
- Pazarlama,
- İpotek,
- Kat irtifakı,
- Kat mülkiyeti kurma, ifraz ve tevhit,
- Trampa,
- Cins değişikliği,
- Hibe (bağışlama).
- Taksim (paylaşım).
- Tashih (düzeltme).
- Aplikasyon.
- Harita ve belediyelerden bölge imar planı çıkarma.
- Kadastro müdürlüklerinden röperli kroki ve çap belgesi alma.
- Vergi muafiyeti belgesini alma,
- Veraset vergi dairelerinden ilişik kesme veya temiz kağıdı alma,
- Emlak beyannamesi düzenleme.
- Noterden satış vaadi sözleşmesi yapma,
- Kira akid sözleşmesi yapma
İş ve işlemleri yapabilmelidir.
2 Çeşitli hükümler
2.1 Emlak komisyoncusu, bu standardda belirtilen hizmetler için istenildiğinde standarda uygunluk beyannamesi vermek veya göstermek mecburiyetindedir. Bu beyannamede söz konusu iş yerinin Madde 1'deki genel kurallara uygun olduğunu belirtmeleri gerekir.
—— • ——
15 Ocak 2004 tarihli Resmi Gazete
Sayı: 25347
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:
MECBURİ STANDARD TEBLİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ
(TEBLİĞ NO: ÖSG-2003/100)
Madde 1 - 08/07/2003 tarihli ve 25162 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Mecburi Standart Tebliği (Tebliğ No: ÖSG – 2003/59)” ile uygulamaya konulan “TS 11816 Emlak Komisyonculuğu Hizmetleri – Genel Kurallar” standardının mecburi uygulamaya konulma süresi 08/07/2004 tarihine kadar uzatılmıştır.
Madde 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.
—— • ——
29 Nisan 2004 tarihli Resmi Gazete
Sayı: 25447
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:
Mecburi Standard Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ
(Tebliğ No: ÖSG-2004/17)
Madde 1 — 08/07/2003 tarihli ve 25162 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Mecburi Standard Tebliği (Tebliğ No:ÖSG-2003/59)” ile mecburi uygulamaya konulan TS 11816 “Emlâk Komisyonculuğu Hizmetleri-Genel Kurallar” standardı, Türk Standartları Enstitüsü tarafından ekte yer aldığı şekilde tadil edilmiş olup bu tadil metni, Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren mecburi olarak uygulanacaktır.
Madde 2 — Adı geçen standard kapsamında hizmet üretenlerin bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.
Madde 3 — Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 4 — Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.
TS 11816: 2002
T1: Mart 2004
ICS : 03.080.30
Bu tadil, TSE Hizmet Standardları Hazırlık Grubu’nca hazırlanmış ve TSE Teknik Kurulu’nun 2 Mart 2004 tarihli toplantısında kabul edilerek yayımına karar verilmiştir.
Emlâk Komisyonculuğu Hizmetleri - Genel Kurallar
Real estate agency services - General rules
ESKİ METİN
1.1.1Emlâk komisyoncusu, ilgili meslek odasına kayıt olmalı, emlâk komisyonculuğu hizmetlerini meslek odasınca kullanıma sunulan sözleşmeyi düzenleyerek vermeli ve emlâk komisyonculuğu dışında herhangi bir iş yapmamalıdır.
YENİ METİN
1.1.1 Emlâk komisyoncusu; Ticaret veya Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarına kayıt olmalı; üyesi olduğu meslek odasınca onaylanmış veya kullanıma sunulmuş olan sözleşmeyi düzenleyerek müşterisine vermeli ve emlak komisyonculuğu dışında herhangi bir iş yapmamalıdır.
ESKİ METİN
1.1.3Emlâk komisyonculuğu hizmetleri ilgili meslek kuruluşlarınca belirlenmiş ücret tarifesine göre verilmeli ve komisyon ücretlerinin oranları ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi bir ücret talebinde bulunulmayacağı müşterilerin görebileceği bir yere asılmalıdır.
YENİ METİN
1.1.3 Emlâk komisyonculuğu hizmetleri, ilgili Ticaret Odası veya Sanayi veya Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca belirlenmiş ücret tarifesine veya teamül ücrete göre verilmeli ve komisyon ücretlerinin yüzdeleri ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi bir ücret talebinde bulunamayacağına dair bilgilerin yer aldığı fiyat tarifesi müşterilerin görebileceği bir yere asılmalıdır.
ESKİ METİN
1.3.3 Emlâk komisyoncusu, ilgili meslek kuruluşları veya derneklerince ya da yetkili kılınmış kamu kurumlarınca düzenlenmiş kurslara katılmış olmalıdır.
YENİ METİN
1.3.3 Emlâk komisyoncusu üyesi olduğu Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca düzenlenmiş kurslara katılmış olmalıdır. Esnaf ve Sanatkarlar Odaları bünyesinde kurulan Meslek Odaları bulunmadığı yerlerde bu kurslar, Ticaret Odaları veya Sanayi ve Ticaret Odalarınca düzenlenir. Bu odaların da bulunmadığı yerlerde ise bu kurslar Emlâkcılık Mesleği Dernekleri tarafından düzenlenir.
—— • ——
Sayı: 25162
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:
MECBURİ STANDARD TEBLİĞİ
(TEBLİĞ NO: ÖSG-2003/59)
Madde 1- Bu Tebliğ 8/1/1985 tarihli ve 3143 sayılı, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı, 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı kanunlara istinaden hazırlanmıştır.
Madde 2- Türk Standartları Enstitüsü tarafından hazırlanan ekli TS 11816 ''Emlak Komisyonculuğu Hizmetleri- Genel Kurallar'' Standardı Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren 6(altı) ay sonra mecburi olarak uygulanacaktır. (Bu süre, 08/07/2004 tarihine kadar uzatılmıştır. ÖSG-2004/17 numaralı tebliğ – 15 Ocak 2004 tarihli Resmi Gazete).
Madde 3- Ekli Standard kapsamında hizmet üretenlerin bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.
Madde 4- Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 5- Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.
ICS 03.080.30 TÜRK STANDARDI TS 11816
Emlak komisyonculuğu hizmetleri - Genel Kurallar
0 Konu, tarif, kapsam
0.1 Konu
Bu standart, emlak komisyonculuğu hizmetlerinin genel kurallarına dairdir.
0.2 Tarifler
0.2.1 Emlak
Ev, arsa, bağ, bahçe, vb. taşınmazların ortak adı.
0.2.2 Emlak komisyonculuğu
Emlak alım, satım,kiralama vb. aracılık işleri.
0.2.3 Emlak komisyoncusu
Gerçek hak sahiplerinin talebi üzerine düzenlenen süreli veya süresiz iş sözleşmesi yaparak; taşınmazın alımı, satımı, rehin vb. aynı hak tesisi gibi tüm hukuki ve teknik işlemleri ve kiralanması konusunda aracılık eden ve kiralama sonrası hizmetleri yerine getiren, bu konularda gerektiğinde danışmanlık, bilirkişilik ve ekspertizliğini yapan ve bunlarla ilgili olarak gerekli form, beyanname vb. belgeleri doldurabilen, bu iş ve işlemleri kendi adına açılmış bir iş yerinde yapan kişi veya kuruluş.
0.2.4 Müşteri
Emlak komisyonculuğu hizmetlerinden faydalanan kişi veya kurum.
0.2.5 Mal sahibi
Emlağın sahibi
0.2.6 Yardımcı eleman
Satılık veya kiralık bir taşınmazı müşteriye gösteren ve gerekli bilgileri veren eleman.
0.2.7 Müşteri temsilcisi
Emlak komisyoncusunun portföyünde bulunan taşınmazları, emlak komisyoncusu adına pazarlayan, emlak komisyoncusu ile çalışan ve bu işlemlerden doğan yasal ve mali sorumluluğu üstlenen kişi.
0.3 Kapsam
Bu standard; emlak komisyonculuğu hizmetlerinin, işletmecilik, hizmet ortamının özellikleri, bulundurulması gerekli araç-gereç ve çalışanların özellikleri ile ilgili genel kuralları kapsar.
1 Kurallar
1.1 İşletmecilik ile ilgili kurallar
1.1.1 Emlâk komisyoncusu; Ticaret veya Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarına kayıt olmalı; üyesi olduğu meslek odasınca onaylanmış veya kullanıma sunulmuş olan sözleşmeyi düzenleyerek müşterisine vermeli ve emlak komisyonculuğu dışında herhangi bir iş yapmamalıdır.
(ÖSG – 2004/17 numaralı Tebliğ ile bu şekilde değiştirilmiştir – 29 Nisan 2004 tarihli RG)
1.1.2 Hizmet verilen bölgenin kroki, vaziyet planı, maket, perspektif vb. tanıtma elemanları emlak bürosunun duvarlarında veya uygun yerlerinde müşterilerin görebileceği şekilde teşhir edilmeli, kiralık ve satılık taşınmazların özelliklerinin belirtildiği ilan panosu düzenlenmeli, taşınmazların özelliklerinin müşteriye daha iyi tanıtılabilmesi için broşür, fotoğraf, video çekimi, vaziyet planı, imar durumu, vb. yararlanılmalıdır.
1.1.3 Emlâk komisyonculuğu hizmetleri, ilgili Ticaret Odası veya Sanayi veya Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca belirlenmiş ücret tarifesine veya teamül ücrete göre verilmeli ve komisyon ücretlerinin yüzdeleri ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi bir ücret talebinde bulunamayacağına dair bilgilerin yer aldığı fiyat tarifesi müşterilerin görebileceği bir yere asılmalıdır.
(ÖSG – 2004/17 numaralı Tebliğ ile bu şekilde değiştirilmiştir – 29 Nisan 2004 tarihli RG)
1.1.4 Emlak komisyoncusu, iş yeri tabelasında ve basılı evraklarında mesleğini tanımlayan ibareler dışında herhangi bir yazı, sıfat veya ünvan kullanmamalıdır.
1.1.5 Emlak komisyoncusu, verdiği hizmet dolayısıyla edindiği bilgileri sözleşme ile belirlenen esaslar dışında kullanmamalı ve açıklamamalıdır.
1.1.6 Emlak komisyoncusu, vereceği ilanlarda iş yerinin adını belirtmelidir.
1.1.7 Emlak komisyonculuğu hizmetleri, sözleşmede yer alması kayıdıyla yapılacak yazılı bir sözleşme esasına göre şubeleri veya müşteri temsilcileri aracılığıyla verilebilinir. Bu sözleşmede; hizmetin süresi, ücreti, yasal ve mali sorumluluklar vb. hususlar yer almalıdır.
1.1.8 Emlak komisyonculuğu bürosunda haberleşme hizmetlerinin yürütülebilmesi için telefon, faks, ve bilgisayarla haberleşme ağı vb. bulunmalıdır.
1.1.9 Taşınmazın müşteriye yerinde gösterilebilmesi için, emlak komisyonculuğu bürosuna ait taşıt bulunmalı veya bu hizmetin yerine getirilebilmesi için sözleşmeli bir taşıt imkanı sağlanmalıdır.
1.1.10 Taşınmazın özelliklerinin belirtildiği tanıtıcı ve bilgi verici yazılı ve görüntülü belgeler uyuşmazlık halinde hukuki belge özelliği taşıyacak şekilde düzenlenmelidir.
1.1.11 Taşınmazlarda bulunan ''Kiralık'' veya ''Satılık'' ilanları uzaktan farkedilebilecek büyüklükte olmalıdır.
1.2 Hizmet ortamının özellikleri ile ilgili kurallar
1.2.1 Emlak komisyonculuğu bürosu, kat mülkiyeti kanunun belirlediği şekliyle bağımsız bir bölüm olmalı, iş yerinde; en az idari büro ve müşteri kabul yeri ile müşterek veya münferit kullanma özelliğinde teknik özellikleri TS 8357'ye uygun WC- lavabo bulunmalıdır.
1.2.2 İş yeri tabii olarak havalandırılmalı, mekanik havalandırma tesisatı bulunması halinde bu tesisat TS 3419 ve TS 3420'ye elektrik tesisatı TS IEC 60364-1'e, güvenlik korunması, TS IEC 60364-4-41'e, göre yapılmalı, su tesisatı TS 828' e, temiz su TS 266'ya uygun olmalı, TS 4019'a uygun ilk yardım çantası, TS 12201'e uygun çöp kutusu bulunmalı ve yangınla ilgili olarak TS 4156' da belirtilen tedbirler alınmalıdır.
1.2.3 İş yeri uygun bir sistemle ısıtılmalı ve ısıtmada yetkili makamlarca belirlenen yakıt kullanılmalıdır.
1.2.4 Emlak komisyonculuğu hizmetlerine yönelik işlerin yapılmasında kullanılan teknik cihaz ve donanıma uygun büro mobilyası bulunmalı ve yangınla ilgili olarak TS 4156'da belirtilen tedbirler alınmalıdır.
1.2.5 Emlak komisyonculuğu bürosunda;
ilgili odasınca kullanıma sunulan ;
- Matbu alıcı ve satıcı yetki sözleşmesi ve kira kontratı.
- Matbu tellaliye, pey akçesi, yer gösterme ve komisyon paylaşım sözleşmesi,
- Ekspertiz formu
ile
- Senet ve damga pulu
- Hukuk, vergi, kadastro, muhasebe, pazarlama, tapu vb mevzuatı içeren kitaplar, basılı evrak, belge ve dökümanları
bulunmalıdır.
1.2.6 Emlak komisyoncusu, resmi belge hüviyetinde olacak şekilde, faaliyetleri ile ilgili kayıtlar tutmalıdır.
1.2.7 Emlak komisyoncusu bürosunda : aşağıdaki araç ve gereçler bulunmalıdır.
- Bilgisayar + yazıcısı + modem,
- Telefon,
- Faks,
- Şerit metre,
- Pusula,
- Fotoğraf makinası,
- El feneri,
- Televizyon (tercihan),
- Video (tercihan),
- Kamera (tercihan).
1) Bu standard metninde atıf yapılan standardların numaraları, yayım tarihleri, Türkçe ve İngilizce ismleri metnin başında verilmiştir.
1.3 Çalışanlarla ilgili kurallar
1.3.1 Emlak komisyoncusu bürosunda , yeterli sayıda eleman bulunmalı, bu elemanlar mal sahipleri ile müşterileri bir araya getirildiklerinde, onlara hukuki yönden yeterli bilgi verebilmeli ve mevzuatın gerektirdiği işlemlerde yardımcı olabilmelidir.
1.3.2 Reklam,tanıtım ve pazarlama ile ilgili elemanlar müşteri ilişkilerinde güvenilir ve inandırıcı olmalıdır.
1.3.3 Emlâk komisyoncusu üyesi olduğu Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca düzenlenmiş kurslara katılmış olmalıdır. Esnaf ve Sanatkarlar Odaları bünyesinde kurulan Meslek Odaları bulunmadığı yerlerde bu kurslar, Ticaret Odaları veya Sanayi ve Ticaret Odalarınca düzenlenir. Bu odaların da bulunmadığı yerlerde ise bu kurslar Emlâkcılık Mesleği Dernekleri tarafından düzenlenir.
(ÖSG – 2004/17 numaralı Tebliğ ile bu şekilde değiştirilmiştir – 29 Nisan 2004 tarihli RG)
1.3.4 Emlak komisyoncusu;
Kiralama ve satış hizmeti kapsamında;
- Müşteri temsilcisi ve yardımcı elemanların iş dağılımı,
- Alan çalışması,
- Yayınların emlak ilanı sayfalarının incelenmesi,
- Müşteri portföyünde arz, talep yönünden değerlendirmesi,
- Emlak kayıtlarını bilgisayar ortamında güncelleştirilmesi,
- Taşınmazın pazarlanmak üzere hazır duruma getirilmesinin sağlanması,
- Taşınmazda oturan varsa göstermek için randevuların alınması, pazarlama stratejisinin hazırlaması,
- Yazılı ve görsel pazarlama teklifleri hazırlaması,
- İlan verilecek gayrimenkulu belirlemesi,
- Taşınmazın pazarlanmasındaki gidişat konusunda periyodik olarak müşteriye bilgi vermesi,
- Diğer emlak komisyoncularıyla ortak çalışmaların yürütülmesi,
- Tarafları bir araya getirmesi,
- Tapu işlerine ilişkin randevuları alıp işlerin takip edilmesi
İş ve işlemleri;
Aracılık ve danışmanlık hizmeti kapsamında:
- Satış,
- Pazarlama,
- İpotek,
- Kat irtifakı,
- Kat mülkiyeti kurma, ifraz ve tevhit,
- Trampa,
- Cins değişikliği,
- Hibe (bağışlama).
- Taksim (paylaşım).
- Tashih (düzeltme).
- Aplikasyon.
- Harita ve belediyelerden bölge imar planı çıkarma.
- Kadastro müdürlüklerinden röperli kroki ve çap belgesi alma.
- Vergi muafiyeti belgesini alma,
- Veraset vergi dairelerinden ilişik kesme veya temiz kağıdı alma,
- Emlak beyannamesi düzenleme.
- Noterden satış vaadi sözleşmesi yapma,
- Kira akid sözleşmesi yapma
İş ve işlemleri yapabilmelidir.
2 Çeşitli hükümler
2.1 Emlak komisyoncusu, bu standardda belirtilen hizmetler için istenildiğinde standarda uygunluk beyannamesi vermek veya göstermek mecburiyetindedir. Bu beyannamede söz konusu iş yerinin Madde 1'deki genel kurallara uygun olduğunu belirtmeleri gerekir.
—— • ——
15 Ocak 2004 tarihli Resmi Gazete
Sayı: 25347
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:
MECBURİ STANDARD TEBLİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ
(TEBLİĞ NO: ÖSG-2003/100)
Madde 1 - 08/07/2003 tarihli ve 25162 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Mecburi Standart Tebliği (Tebliğ No: ÖSG – 2003/59)” ile uygulamaya konulan “TS 11816 Emlak Komisyonculuğu Hizmetleri – Genel Kurallar” standardının mecburi uygulamaya konulma süresi 08/07/2004 tarihine kadar uzatılmıştır.
Madde 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.
—— • ——
29 Nisan 2004 tarihli Resmi Gazete
Sayı: 25447
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:
Mecburi Standard Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ
(Tebliğ No: ÖSG-2004/17)
Madde 1 — 08/07/2003 tarihli ve 25162 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Mecburi Standard Tebliği (Tebliğ No:ÖSG-2003/59)” ile mecburi uygulamaya konulan TS 11816 “Emlâk Komisyonculuğu Hizmetleri-Genel Kurallar” standardı, Türk Standartları Enstitüsü tarafından ekte yer aldığı şekilde tadil edilmiş olup bu tadil metni, Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren mecburi olarak uygulanacaktır.
Madde 2 — Adı geçen standard kapsamında hizmet üretenlerin bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.
Madde 3 — Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 4 — Bu Tebliğ hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.
TS 11816: 2002
T1: Mart 2004
ICS : 03.080.30
Bu tadil, TSE Hizmet Standardları Hazırlık Grubu’nca hazırlanmış ve TSE Teknik Kurulu’nun 2 Mart 2004 tarihli toplantısında kabul edilerek yayımına karar verilmiştir.
Emlâk Komisyonculuğu Hizmetleri - Genel Kurallar
Real estate agency services - General rules
ESKİ METİN
1.1.1Emlâk komisyoncusu, ilgili meslek odasına kayıt olmalı, emlâk komisyonculuğu hizmetlerini meslek odasınca kullanıma sunulan sözleşmeyi düzenleyerek vermeli ve emlâk komisyonculuğu dışında herhangi bir iş yapmamalıdır.
YENİ METİN
1.1.1 Emlâk komisyoncusu; Ticaret veya Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarına kayıt olmalı; üyesi olduğu meslek odasınca onaylanmış veya kullanıma sunulmuş olan sözleşmeyi düzenleyerek müşterisine vermeli ve emlak komisyonculuğu dışında herhangi bir iş yapmamalıdır.
ESKİ METİN
1.1.3Emlâk komisyonculuğu hizmetleri ilgili meslek kuruluşlarınca belirlenmiş ücret tarifesine göre verilmeli ve komisyon ücretlerinin oranları ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi bir ücret talebinde bulunulmayacağı müşterilerin görebileceği bir yere asılmalıdır.
YENİ METİN
1.1.3 Emlâk komisyonculuğu hizmetleri, ilgili Ticaret Odası veya Sanayi veya Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca belirlenmiş ücret tarifesine veya teamül ücrete göre verilmeli ve komisyon ücretlerinin yüzdeleri ile yer gösterme hizmeti karşılığında herhangi bir ücret talebinde bulunamayacağına dair bilgilerin yer aldığı fiyat tarifesi müşterilerin görebileceği bir yere asılmalıdır.
ESKİ METİN
1.3.3 Emlâk komisyoncusu, ilgili meslek kuruluşları veya derneklerince ya da yetkili kılınmış kamu kurumlarınca düzenlenmiş kurslara katılmış olmalıdır.
YENİ METİN
1.3.3 Emlâk komisyoncusu üyesi olduğu Ticaret Odası veya Sanayi ve Ticaret Odası veya Esnaf Sanatkarlar Odası bünyesinde kurulan Emlâk Meslek Odalarınca düzenlenmiş kurslara katılmış olmalıdır. Esnaf ve Sanatkarlar Odaları bünyesinde kurulan Meslek Odaları bulunmadığı yerlerde bu kurslar, Ticaret Odaları veya Sanayi ve Ticaret Odalarınca düzenlenir. Bu odaların da bulunmadığı yerlerde ise bu kurslar Emlâkcılık Mesleği Dernekleri tarafından düzenlenir.
—— • ——
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
-
T.C. ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI ÇEVRESEL ETKİ DEĞERLENDİRMESİ VE PLANLAMA GENEL MÜDÜRLÜĞÜ ÇED VE PLAN İZLEME KONTROL DAİRESİ BAŞKANLIĞI 8/8/2...
